با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

سیستم براکت خود لیگاچور یا دیمون

سیستم براکت خود لیگاچور یا دیمون نوعی وسیله ارتودنسی ثابت است که امروزه خیلی پرطرفدار شده است. براکت خود لیگاچور از دهه ۳۰ میلادی ساخته شد اما در دهه ۸۰ بود که محبوبیت آن شروع شد. از آن زمان هر ساله بر تعداد طرفداران آن افزوده میشود.

مزیتهای براکت دیمون بر سایر سیستمهای ارتودنسی به صورت زیر است:
مدت زمانی که باید روی صندلی دندانپزشکی بنشینید کمتر بوده و دفعات مراجعه به ارتودنتیست نیز کمتر است
اصطکاک بین براکت و دندان و در نتیجه درد و ناراحتی براکت کمتر میشود و دندان به علت اصطکاک کمتر، راحت تر حرکت میکند
قطعه لیگاچور (خواه سیمی باشد یا کشی) به طور کامل از سیستم براکت حذف شده و نیازی به آن نیست
تمیز کردن براکت دیمون راحت تر است

براکت خود لیگاچور چیست؟
منظور از براکت خود لیگاچور سیستم براکتی است که اگر چه خیلی شبیه براکت معمولی است اما تفاوت مهمی با آن دارد: عدم وجود لیگاچور. لیگاچور (ligature( حلقه کشی یا سیم تابیده شده کوچکی است که دور نگین براکت قرار گرفته و سیم ارتودنسی از آن رد میشود تا به این ترتیب سیم متصل به براکت نگه داشته شود. دیمون معروف ترین برند براکت خود لیگاچور است. در براکت خود لیگاچور، نیازی به استفاده از لیگاچور نیست و به جای آن گیره کوچکی در نگین براکت وجود دارد که سیم را در نگین براکت نه میدارد. وجود این گیره به جای لیگاچور باعث میشود لازم نباشد سیم به براکت و در نتیجه براکت به دندان فشار داده شود بنابراین حرکت دندان آزادانه تر حرکت میکند. نتیجه این طراحی این است که در مقایسه با براکت معمولی، درد و ناراحتی کمتری تجربه میکنید.
تنها تنظیمات ساده ای باید در نگین براکت انجام شود. این سیستم باعث صرفه جویی در وقت بیمار و متخصص میشود.
براکت خود لیگاچور اصطکاک را کاهش میدهد بنابراین دندان سریعتر حرکت میکند.

انواع براکت خود لیگاچور
دو نوع نگین براکت خود لیگاچور وجود دارد:
نگین براکت منفعل: در این نوع براکت از سیم ارتودنسی کوچکتری استفاده میشود. سیم ارتودنسی کوچکتر باعث اعمال اصطکاک کمتر میشود و به دندانها آزادی بیشتری میدهد. متخصص ارتودنسی معمولا در شروع درمان از این نوع براکت خود لیگاچور استفاده میکند.
نگین براکت فعال: در این براکت از سیم ارتودنسی کلفت تری استفاده میشود که فشار بیشتری به دندان اعمال میکند و به این ترتیب دندانها را بیشتر حرکت میدهد.

در براکت های خود لیگاچور به دفعات کمتری به متخصص ارتودنسی مراجعه میکنید و احتمالا درد و ناراحتی کمتری را نیز متحمل میشود. در یک پژوهش که توسط The American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics صورت گرفت چنین بیان شد: “سیستم براکت خود لیگاچور در مقایسه با براکتهای سرامیکی و فلزی حاوی لیگاچور استیل و الاستومری پلی اورتان، کاهش قابل توجهی در مقاومت اصطکاک داشته و مدت زمان نشستن بر روی صندلی دندانپزشکی برای تنظیمات جایگذاری سیم ارتودنسی در آن تا حد چشمگیری کاهش یافته است و کنترل بر عفونت در آن بهبود یافته است. ”
بسته به شرکت سازنده، نگینهای براکت خود لیگاچور ممکن است کوچکتر باشند و سطح کمتری از دندان را بپوشانند. برای سیستم براکت خود لیگاچور میتوان از براکت های سرامیکی یا پشت دندانی نیز استفاده کرد. با این حال اگر چه براکتها کوچکترند اما برجسته ترند و ممکن است برای لبها و گونه تحریک کننده تر باشند. با کمی موم ارتودنسی این مشکل تحریک دهان را میتوان حل کرد.

شباهت های براکت خود لیگاچور و براکت معمولی
در این سیستم براکت نیز همانند براکت های لیگاچور دار، باید نگینهای براکت به دندانها چسبانده شوند. این کار با چسب مخصوصی انجام میشود. بنابراین براکت خود لیگاچور نیز نوعی ارتودنسی ثابت است و نمیتوانید آن را از دندانها جدا کنید.
همانند براکت معمولی ممکن است درمان یک یا چند سال طول بکشد.
برای کوتاهتر شدن دوره درمان و جلوگیری از ایجاد وقفه و همچنین حفظ زیبایی و سلامت دندانها باید به حفظ بهداشت در هر نوع درمان ارتودنسی پایبند باشید. از مصرف زیاد خوراکیهای شیرین باید پرهیز کنید و خوراکیهای جویدنی ، سخت و ترد اصلا نخورید. از مصرف نوشیدنیهای اسیدی پرهیز کنید. مرتبا مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.
خوشبختانه تمیز کردن براکت خود لیگاچور راحت تر است چون لیگاچور زوایای زیادی ایجاد میکند که باید خوب تمیز شوند.

Are Self-ligating Braces Better Than Conventional Braces? (Updated for 2018)

ارتودنسی دیمون

روش ارتودنسی دیمون یکی از پیشرفته ترین و جدیدترین روش ها درمان ارتودنسی است که با نام ارتودنسی خود تنظیم نیز معرفی می شود و همچنین به عنوان بهترین روش برای درمان ارتودنسی شناخته می شود. در درمان های معمول ارتودنسی پزشک متخصص برای اتصال سیم و براکت های ارتودنسی از کش های کوچک استفاده می کند و در روش درمان دیمون از براکت های کشویی استفاده می شود که قابلیت باز و بسته شدن را برای براکت ها فراهم می کند وبرای اتصال سیم به براکت های ارتودنسی از قفل های مخصوصی در این روش استفاده می شود.

 

انواع براکت های دیمون

براکت های دیمون که با نام براکت های خود تنظیم نیز شناخته می شوند معمولا دو نوع هستند:

برکات های دیمون غیر فعال: در این نوع براکت ها با استفاده از سیم ها ارتودنسی کوچک تر دندان این اجازه را خواهد داشت تا آزادانه تر حرکت کند و این امر به این دلیل است که سیم ها اصطکاک کمتری با سطح دندان ایجاد می کنند. این براکت ها که معمولا برای شروع درمان ارتودنسی مورد استفاده قرار می گیرند به دندان برای جابجایی کمک می کنند.

براکت های دیمون فعال: در درمان با استفاده از این براکت ها از سیم های پهن تری استفاده می شود که این سیم ها فشار بیشتری به دندان ها وارد می کنند که این فشار باعث می شود دندان سریع تر به جای خود بازگردند. نتایج این نوع براکت ها بهتر است و کنترل بیشتری روی دندان ها دارند.

 

مزایای درمان ارتودنسی به روش دیمون

برای بررسی براکت های معمولی فرد باید هر ماه به پزشک خود مراجعه کند اما در روش دیمون فرد می تواند هر دو ماه یک بار به پزشک خود مراجعه کند. در های براکت های دیمون باعث این امر شده اند به دلیل اینکه با باز و بسته شدن این درها گذاشتن و برداشتن وایر های ارتودنسی آسان تر می شود و در نتیجه بیمار جلسات کمتری برای بررسی درمان نیاز خواهد داشت.

در روش دیمون درمان ارتودنسی سریع تر انجام می گیرد زیرا براکت ها با نیرویی که وارد می کنند باعث می شوند دندان ها فشار بیشتری را تحمل کنند و سریع تر سرجای اصلی خود قرار بگیرند.گرچه این نیرو کمتر از سایر روش هاست اما این مورد که این نیرو به صورت پیوسته و مداوم به دندان وارد می شود باعث شده است تا درمان سریع تر انجام شود. درمان ارتودنسی در روش دیمون ۶ ماه سریع تر از سایر روش ها خواهد بود.

به دلیل اینکه نیروی وارده به دندان های بیمار در این روش کمتر است و فرد بیمار درد کمتری را در دندان های خود و در دهان خود احساس خواهد کرد و احساس ناراحتی بیمار در این روش تاحد قابل توجهی کاهش می یابد.

براکت های دیمون دری دارند که باعث باز و بسته شدن آسان آن ها می شود. در نتیجه برای تنظیم کردن وایر های و محکم کردن اتصال آن ها به براکت نیاز به کشهای ارتودنسی نخواهد بود.

کش ها ارتودنسی که دور براکت ها قرار می گیرند خیلی سریع تغییر فرم می دهند و رنگ آن ها نیز به مرور تغییر می کند همچنین این کش ها میکروب ها و باکتری را به خود جذب می کنند که در نهایت باعث می شوند بهداشت دهان در خطر قرار بگیرد. در روش دیمون از کش های ارتودنسی استفاده نمی شود و با استفاده از براکت های این روش نیاز به نصب کش نخواهد بود در نتیجه باعث ارتقائ سطح بهداشت دهان و دندان های فرد بیمار می شوند.

 

معایب درمان ارتودنسی به روش دیمون

  • عیب اصلی درمان ارتودنسی به این روش در مرحله آخر درمان است. در مرحله آخر ارتودنسی که پزشک باید جزئیات ریز درون براکت ها را کنترل کند در روش دیمون کمی مشکل خواهد بود. سیم های ریز درون براکت های دیمون بیشتر از براکت های معمولی است و به همین علت کار پزشک برای کنترل این سیم ها مشکل تر خواهد بود.

مرحله آخر درمان ارتودنسی به روش درمان بسیار طولانی تر است و به دلیل سختی کار این مرحله معمولا نتیجه دلخواه به دست نمی آید. در نتیجه زمان درمان این روش به مرحله آخر و عملکرد پزشک بستگی خواهد داشت.

  • براکت های دیمون درهایی دارند که با گذشت زمان فرسوده می شوند و در صورتی که این درها فرسوده شوند به صورت مطلوب عمل نخواند کرد و به درستی بسته نخواهند شد. در صورتی که درهای براکت های دیمون بیمار فرسوده شود پزشک ناچار خواهد شد که برای ادامه درمان از کش های ارتودنسی استفاده کند.
  • به طور کلی ارتودنسی هزینه های بالایی دارد اما هزینه ی ارتودنسی به روش دیمون بسیار بالاتر از حد درمان معمول ارتودنسی خواهد بود. با توجه به فرسوده شدن سریع درهای براکت و احتمال عملکرد نامطلوب مرحله آخر این روش، این روش درمان ارزش این همه هزینه را نخواهد داشت و معمولا ارتودنسی به روش دیمون پیشنهاد نمی شود.

 

در روش درمان دیمون همچنین باید از هر چیزی که باعث آسیب رساندن به براکت ها می شود خودداری کنید تا بتوانید طول درمان سریع تری داشته باشید و سریع تر به نتیجه مطلوب خود برسید.