با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

درمان ارتودنسی با الاینر شفاف یا اینویزالاین

الاینر شفاف که به اینویزالاین شهرت دارد، نوعی درمان ارتودنسی است که کجی و نامرتبی دندانها را اصلاح می‌کند. الاینر شفاف بی رنگ و نامرئی است و جایگزین خوبی برای راکت به شمار می‌آید به خصوص که ثابت نیست و به دندان‌ها چسبانده نمی‌شود. پلاک الاینر برای هر بیمار به صورت سفارشی ساخته می‌شود.

الاینر شفاف انواع مشکلات مانند موارد زیر را اصلاح می‌کند:

  • کجی و انحراف دندانها
  • اوربایت
  • آندربایت
  • فاصله بین دندان ها
  • اپن بایت یا بایت باز
  • ناهمراستایی دندان های شیری در کودکان

 

الاینر شفاف چگونه استفاده میشود؟

در دهه ۸۰ میلادی پس از قالب گیری از دندان‌ها و طراحی الاینر، با روش وکیوم از ورق های ترموپلاستیک، پلاک شفاف ساخته می شد. در حال حاضر شرکت‌های متعددی به ساخت الاینر اقدام کرده ‌اند.

الاینر در حال حاضر محبوب ترین روش درمان ارتودنسی است و به صورت گسترده در سرتاسر دنیا مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از معتبرترین برندهای الاینر، اینویزالاین است.

در طول درمان ارتودنسی بیمار الاینر ها را به نوبت استفاده می‌کند. هر الاینر در زمان مشخصی باید استفاده شود و پس از آن نوبت به بعدی می رسد.

هر الاینر برای قرار دادن دندانها در موقعیت مشخصی طراحی شده است و در نهایت مجموعه الاینرها، دندان‌ها را به موقعیت و جایگاه مورد نظر می رسانند.

 

چگونه برای گرفتن الاینر جهت درمان ارتودنسی اقدام کنم؟

پیش از هر چیز باید برای مشاوره به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید. در جلسه مشاوره، دندانپزشک دندان ها را معاینه کرده و اسکن دیجیتالی دقیقی از دهان تهیه می‌کند. سپس برنامه درمانی برای شما مشخص می‌شود و الاینرهای ساخته شده به شما داده می شود و از شما خواسته می شود هر چند هفته یک بار مراجعه نمایید.

پس از اتمام درمان ارتودنسی و عدم نیاز به الاینر، باید برای تثبیت موقعیت جدید دندان‌ها از وسیله دیگری به نام تثبیت کننده یا نگهدارنده ارتودنسی استفاده کنید. ممکن است نیاز باشد تمام وقت از تثبیت کننده ارتودنسی ثابت استفاده کنید و یا از نوع غیر ثابت آن تنها شب ها استفاده کنید. پس از مدتی که دندان ها در جای خود سفت شدند، احتمالاً دیگر نیازی به این وسیله نیست.

 

https://www.newmouth.com/orthodontics/treatment/clear-aligners/

چکاپ های حین درمان ارتودنسی

یکی از عواملی که روی سلامت عمومی بدن انسان ها تاثیرگزار است، مراقبت کردن از دندان ها و حفظ سلامت دهان و دندان هاست. تقریبا تمامی افراد می دانند که باید روزانه و به طور مرتب از دندان هایشان مراقبت کرده و علاوه بر مسواک زدن مرتب آنها، از نخ دندان نیز برای مراقبت بیشتر استفاده کنند. از طرفی، مراجعه منظم به دندانپزشک و چکاپ مرتب دندان ها روی سلامت آنها بسیار تاثیرگزار است. در این صورت، توصیه می شود که تمامی افراد حداقل هر شش ماه یک بار به منظور چکاپ دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنند. البته ممکن است بسته به وضعیت دندان ها این مدت زمان بیشتر و یا کمتر باشد که توسط دندانپزشک تعیین می شود.

اما افرادی که طی درمان ارتودنسی قرار دارند نیاز به چکاپ های بیشتری خواهند داشت. ارتودنسی یکی از راه حل های درمانی دندانپزشکی است که طی آن دندان ها منظم و صاف شده و ناهنجاری های دندان ها و فکین برطرف می شود. درمان ارتودنسی تقریبا یک درمان طولانی مدت است و بدیهی است که دندان ها در طی این درمان نیاز به مراقبت و چکاپ های منظم دارند.

چکاپ های حین ارتودنسی در بازه های زمانی مشخص انجام می شود و مقدار این بازه های زمانی توسط متخصص ارتودنسی و پس از نصب براکت ها مشخص می شود. در این صورت، بیمار باید زمان دقیق تنظیم براکت ها و سیم های ارتودنسی را بداند و دقیقا در همان زمان به متخصص ارتودنسی خود مراجعه کند. در صورتی که چکاپ های حین درمان ارتودنسی در زمان مناسب و معین انجام نشود، ممکن است طول دوره درمانی ارتودنسی افزایش پیدا کرده و یا فرد با سایر مشکلات جانبی آن روبرو شود. در نتیجه، چکاپ های حین ارتودنسی برای نتیجه گیری بهتر از درمان یک عامل مهم و پراهمیت است که بیمار باید به آن توجه ویژه ای داشته باشد. در هر یک از معاینه ها و در واقع چکاپ های حین درمان ارتودنسی،سیم ها و براکت ها توسط متخصص ارتودنسی تنظیم می شوند و با تنظیم منظم سیم ها و براکت ها طول دوره درمانی ارتودنسی به مرحله نهایی می رسد.

مراقبت های حین درمان ارتودنسی

در اکثر موارد در حین درمان ارتودنسی نیازی نیست که بیمار در رژیم غذایی اش تغییری ایجاد کند. بیمارانی که در طی دوره درمانی ارتودنسی قرار دارند تقریبا تمامی موارد غذایی را می تواند مصرف کنند اما بدیهی است که نیاز است از برخی اصول پیروی کرده و از خوردن برخی غذاها نیز اجتناب کنند تا نتایج بهتر و سریع تری داشته باشند.

همانطور که گفته شد، مراجعه منظم به متخصص ارتودنسی در طول درمان و در واقع، چکاپ های حین ارتودنسی یکی از عوامل مهم و تاثیرگزار روی نتیجه نهایی درمان است. اما از طرفی، بیمار نیز باید در حین درمان از دندان های خود مراقبت کرده و از براکت ها و سیم های ارتودنسی به درستی نگهداری کند. در این صورت، معمولا توصیه می شود که بیمار نکات زیر را رعایت کند:

توصیه های غذایی در طول دوره درمان ارتودنسی

  • استفاده از آدامس های جویدنی به خصوص آدامس های قندی در طول دوره درمانی ارتودنسی توصیه نمی شود. خوردن این آدامس ها در طول دوره درمانی ارتودنسی باعث می شود که بزاق دهان کمتر تولید شود. در این صورت لثه ها و دندان ها سریع تر دچار پوسیدگی می شوند.
  • استفاده از غذاهای بسیار سخت و ترد نیز در طول دوره درمانی ارتودنسی توصیه نمی شود زیرا این غذاها می توانند به دستگاه های ارتودنسی آسیب وارد کنند. معمولا جویدن این غذاها باعث شکستن براکت ها شده و یا باعث می شود که براکت ها از دندان ها جدا شوند. در برخی موارد با خوردن غذاهای سخت و ترد سیم های ارتودنسی از جای خود خارج شده و یا نوارهای فلزی که به دندان های آسیاب متصل شده اند، از دندان ها جدا می شوند.

برخی از مواد غذایی و غذاهای سخت و ترد عبارتند از: انواع آجیل ها مانند فندق، بادام و دانه های سخت، ذرت بوداده، نان خشک، لبه های خشک شده پیتزا و نان تست که می توانند باعث آسیب رساندن به براکت ها شوند.

  • مصرف شیرینی ها و مواد غذایی چسبناک نیز می تواند باعث شکسته شدن براکت ها و یا جدا شدن آنها از روی دندان ها شود. شیرینی های چسبناک و تر مانند کارامل و یا پاستیل از این دسته مواد غذایی هستند که مصرف آنها در طول دوره درمانی ارتودنسی توصیه نمی شود.
  • فرد بیمار در طول دوره درمانی ارتودنسی باید در خوردن برخی مواد غذایی دقت کند؛ به عنوان مثال، توصیه می شود میوه هایی مانند سیب و یا هلو و یا غذاهایی مانند استیک و یا ساندویچ به قطعاتی کوچک تقسیم شده و در واقع به صورت لقمه های کوچک جویده شوند. در غیر این صورت ممکن است به دندان ها و یا براکت های ارتودنسی آسیب وارد شود.
  • مسواک زدن پس از خوردن شیرینی هایی مانند کیک، کلوچه و بستنی در طول دوره درمانی ارتودنسی ضروری است. در صورتی که مسواک زدن پس از خوردن این موارد غذایی مقدور نباشد، فرد می تواند دهان خود را با استفاده از آب شستشو دهد.
  • شما می توانید در طول دوره درمانی ارتودنسی از ویتامین C استفاده کنید. استفاده از ویتامین C باعث سلامت بافت های پشتیبان دندان ها می شود. همچنین وجود این ویتامین باعث می شود که استخوان و فیبرهای کلاژن که اطراف دندان ها را احاطه کرده اند، بهبود پیدا کنند. در واقع، می توان گفت رسیدن ویتامین C به دندان ها در طول دوره درمانی ارتودنسی یکی از عوامل پراهمیت است که روی نتیجه گرفتن سریع تر از درمان ارتودنسی موثر واقع می شود.

از بهترین منابع ویتامین C میتوان به پرتقال، توت فرنگی، انبه، مارچوبه، فلفل سبز، اسفناج، خربزه، گریپفروت، گل کلم، گوجه فرنگی و رازبری اشاره کرد که مصرف آنها در طول دوره درمانی ارتودنسی در نتیجه گیری بهتر از درمان بسیار موثر است.

توصیه های بهداشتی در طول دوره درمانی ارتودنسی

همانطور که گفته شد، رعایت بهداشت دهان و دندان و مراقبت و نگهداری منظم از دندان ها در نتیجه گیری از درمان ارتودنسی بسیار موثر است.

  • برای دستیابی به بهترین و سریع ترین نتیجه از درمان، یکی از عوامل پراهمیت و ضروری چکاپ های مرتب ارتودنسی است.
  • مسواک زدن صحیح و منظم دندان ها در طول این دوره درمانی بسیار اهمیت دارد و فرد باید اطراف براکت ها و روی دندان های خود را با دقت و به صورت صحیح مسواک بزند. در این صورت، فرد می تواند برای راحتی و کارایی بهتر از مسواک برقی استفاده کند.
  • در طول دوره درمانی ارتودنسی توصیه می شود که پس از هر وعده غذایی دندان ها به مدت دقیقه مسواک زده شوند تا باقیمانده های غذا از بین دندان ها و براکت های ارتودنسی تمیز شوند.
  • استفاده از نخ دندان نیز در طول دوره درمانی ارتودنسی، درست به اندازه استفاده از مسواک، ضروری و پراهمیت است. در اینصورت فرد می تواند دندان های خود را نخ بکشد تا جرم های بین دندان ها و همچنین جرم های زیر خط لثه ها از بین رفته و برداشته شوند.
  • معمولا توصیه می شود در طول دوره درمانی ارتودنسیاز مسواک های بین دندانی استفاده شود تا فضای بین دندان ها تمیز شده و بهداشت دهان و دندان ها حفظ شود.
  • دوش های دهان و جرم گیر های دندانپزشکی سایر ابزارهای مراقبت از دندان ها هستند که می توانید از آنها برای شستن و خارج کردن غذا و جرم از بین دندان ها استفاده کنید.

در صورتی که تمامی نکات بالا را رعایت کنید و به چکاپ های حین ارتودنسی نیز توجه داشته باشید، می توانید دوره درمانی ارتودنسی خود را بدون هیچ مشکلی بگذرانید و از نتیجه آن در طولانی مدت، لذت ببرید.

مراقبت از براکت های ارتودنسی در حین درمان

  • وسایلی به منظور مراقبت از براکت های ارتودنسی طراحی شده اند که برای استفاده راحت تر می توانید از آنها استفاده کنید. به عنوان مثال، فلاس تردرها از انواع وسایل طراحی شده دندانپزشکی هستند که کشیدن نخ دندان در هنگام وجود براکت ها را ساده تر می کنند.
  • برای مراقبت بهتر از براکت های ارتودنسی می توانید از خمیر دندان های حاوی فلوراید و یا دهان شویه های آنتی باکتریال استفاده کنید.
  • در طول دوره درمانی ارتودنسی به هیچ عنوان ته خودکار، ناخن ها، قطعات یخ و یا امثال این موارد را با دندان های خود نجوید.

روند انجام درمان ارتودنسی و نتایج پس از آن

درمان ارتودنسی از درمان های طولانی مدت دندانپزشکی است؛ اما این درمان در اکثر موارد و در صورتی که تمامی مراقبت ها به درستی انجام شود، یک نتیجه عالی به بیمار می دهد. در صورتی که می خواهید از درمان ارتودنسی خود بهترین و سریع ترین نتیجه را دریافت کنید، باید به توصیه های متخصص ارتودنسی خود به دقت عمل کرده و تمامی مراقبت ها و نگهداری های لازم را انجام دهید.

بدیهی است که نصب براکت ها کمی دردناک است و فرد پس از نصب براکت ها برای غذا خوردن دچار مشکل می شود؛ زیرا افراد به پوشیدن براکت های ارتودنسی عادت ندارند و عادت کردن به وجود این دستگاه ها در داخل دهان کمی زمان بر است. در برخی موارد نیز، دندان های افراد از حد معمول کمی حساس تر شده و فرد در دهان خود احساس ناراحتی می کند.

تا سه روز اول پس از نصب براکت ها و سیم های ارتودنسی، ممکن است فرد در دندان های خود و اطراف لب ها و گونه ها احساس ناراحتی و یا درد داشته باشد. این درد نیز یک درد عادی و معمولی است زیرا در این زمان دندان ها شروع به مرتب شدن می کنند و فشاری که سیم های ارتودنسی به دندان ها وارد می کنند، باعث احساس درد می شود. در این صورت، معمولا متخصصین ارتودنسی به فرد بیمار موم می دهند که فرد می تواند آن را روی براکت ها بمالد و این موم های ارتودنسی مانند یک مسکن عمل کرده و درد را تا حد زیادی کاهش می دهند. خود فرد نیز می تواند برای تسکین درد دندان های خود از سایر مسکن های بدون نسخه نیز استفاده کند. استفاده مرتب از آب گرم نیز در بیشتر موارد روی کاهش درد دندان ها موثر است.

پس از گذشت یک هفته از نصب براکت ها روی دندان ها، ناراحتی و درد اولیه ناشی از نصب آنها تا حد زیاد رفع شده و بهبود پیدا می کند. دراین زمان دندان ها به مرور به براکت ها عادت کرده اند و غذا خوردن برای فرد بسیار آسان تر می شود تا حدی که می تواند روال عادی غذا خوردن روزانه خود را در پیش بگیرد.

در این میان، توجه داشته باشید که مراقبت از دندان ها و رعایت بهداشت دهان و دندان و همچنین نگهداری و مراقبت صحیح از دستگاه های ارتودنسی روی نتیجه گیری بهتر و سریع تر از درمان بسیار موثر است و می توان گفت این عوامل، پراهمیت ترین عوامل در درمان ارتودنسی هستند.

نگهدارنده های ارتودنسی

یکی از مهمترین بخش های مراقبت از ارتودنسی دندان ها، نگهدارنده ها هستند. نگهدارنده یکی از ابزارهای ارتودنسی است که بعد از اتمام دوره درمانی ارتودنسی و پس از برداشتن براکت ها، برای مدت مشخصی تجویز میشود. نحوه استفاده و مدت زمانی که از نگهدارنده استفاده می کنید روی ثابت ماندن نتیجه درمانی ارتودنسی تاثیرگزار است.

شما می توانید هنگام غذا خوردن، مسواک زدن و یا انجام ورزش هایی مانند شنا، نگهدارنده را از دهان خود خارج کنید. همچنین برای سایر موارد ضروری نیز مانند معاینات دهان، مجالس خاص و مصاحبه ها می توانید نگهدارنده را از داخل دهان خود خارج کنید، اما توصیه میشود که نگهدارنده را بیش از ۱۲ ساعت خارج از دهان نگه ندارید.

رعایت بهداشت نگهدارنده ها نیز بسیار اهمیت دارد و شما باید بهصورت مرتب آن را با استفاده از مسواک، صابون مایع و یا خمیردندان تمیز کنید.

در نهایت، دقت داشته باشید که استفاده از نگهدارنده بسیار ضروری است و در واقع، این نگهدارنده است که می تواند باعث ثابت ماندن و طولانی شدن نتایج درمان ارتودنسی باشد.

نتیجه گیری

همانطور که گفته شد، چکاپ های حین ارتودنسی بسیار اهمیت دارد و در واقع، تنظیم سیم ها، براکت ها و معاینه روند و پیشرفت درمان ارتودنسی به شدت ضروری است که می تواند روی نتیجه گیری از درمان ارتودنسی بسیار تاثیرگزار باشد.

اورژانس های ارتودنسی

انواع روش های ارتودنسی، رایج ترین درمان ناهنجاری های دهان و دندان هستند. گاهی ممکن است که بیماران در حین درمان به اورژانس های ارتودنسی نیاز داشته باشند.

خوشبختانه تعداد مشکلاتی که واقعا اورژانسی تلقی شوند، زیاد نیست. با این حال ما سعی می کنیم که تمام مشکلاتی که در حین ارتودنسی بروز می کنند را معرفی کنیم. برای شناخت بهتر آن ها، با ما همراه باشید.

اورژانس ارتودنسی شامل چه مواردی می شود؟

با شناختن اورژانس های ارتودنسی، امکان درمان بعضی از آن ها در منزل وجود دارد. اما موارد ضروری را به هیچ وجه نمی توان دست کم گرفت.

اورژانس های ارتودنسی زیر را جدی بگیرید. در صورت رخ دادن هر یک از آن ها، بلافاصله با دنداپزشک یا ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

  • آسیب دیدن دهان، دندان ها یا صورت
  • عفونت کردن لثه
  • تورم دهان و صورت
  • درد شدید و غیر قابل تحمل دهان یا صورت

در ادامه، سایر مشکلاتی که احتمال بروز آن ها در طول دوره ارتودنسی وجود دارد را بررسی می کنیم.

گیر کردن غذا بین دندان ها

اضافه شدن قطعات ارتودنسی در دهان به اندازه کافی سخت هست. گیر گردن غذا بین دندان ها این سختی را دوچندان می کند.

اگرچه گیر کردن غذا بین دندان ها مشکل حادی به وجود نمی آورد اما ناراحتی بیمار را به دنبال دارد. برای رفع این مشکل، می توان از نخ دندان مخصوص ارتودنسی یا مسواک کمک گرفت.

استفاده از خلال دندان نیز در رفع این مشکل موثر است. با این ابزار می توان خرده های غذا را جا به جا کرده و از لای دندان ها خارج کرد.

گم شدن اورینگ یا لیگاچور فلزی

اورینگ ها، کش هایی هستند که برای حفظ کردن سیم ارتودنسی داخل براکت استفاده می شوند. لیگاچور فلزی، نام سیم های نازکی است که بعضی مواقع به جای اورلینگ ها به کار می روند.

گم شدن این قطعات گاهی جزء اورژانس های ارتودنسی محسوب می شوند. اما اگر فقط یکی از آن ها آسیب ببیند، مشکل حادی بروز نمی کند.

برای بررسی شدت این مسئله، باید با دندانپزشک خود مشورت کنید. بنابراین در صورت بروز این مشکل، با دندانپزشک یا ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

جا به جا شدن سیم ارتودنسی یا لیگاچور فلزی

یکی از مشکلاتی که پس از ارتودنسی بروز می کند، جا به جایی سیم ارتودنسی و خارج شدن آن براکت ها است. سیم خارج شده را به راحتی می توان بر سر جای خود قرار داد.

همینطور امکان خم کردن سیم نیز وجود دارد تا فاصله آن از لثه و گونه افزایش یابد. در صورتی که بخواهید بدون مراجعه به پزشک این مشکل دردنام را رفع کید، چند راه حل دارید.

راحت ترین روش، قرار دادن موم ارتودنسی یا پنبه مرطوب روی انتهای سیم ارتودنسی است. این کار، میزان تحریک شدن دهان را به طور چشم گیری کاهش می دهد.

شکستن براکت

در زمان ارتودنسی، میل کردن بعضی غذا ها از سوی دکتر منع می شود. اگر به این توصیه عمل نکنید، احتمال شکستن براکت وجود دارد. بروز این اتفاق، به طولانی تر شدن دوره درمان می انجامد.

پس از شکستن براکت، باید به پزشک مراجعه کنید. اگر زمان ویزیت شما نزدیک است، می توانید چند روزی تحمل نمایید. در غیر این صورت، یک وقت اورژانسی از پزشک خود بگیرید.

تا زمان ویزیت اگر براکت به وایر ارتودنسی متصل هست، آن را به همان شکل حفظ کنید. اگر براکت شکسته شده باعث آزار دهان شما می شود، یکی از موارد اورژانس های ارتودنسی به شمار می رود.

برای کنترل کردن این آزار، می توانید از مقداری موم ارتودنسی استفاده کنید. اگر براکت کاملا شکسته شده، آن را حفظ کرده و در زمان ویزیت، نزد دندانپزشک خود ببرید.

خارج شدن سپریتور

سپریتور، جداکننده یا فضا دهنده ای هست که در ارتودنسی به کار می رود. این ابزار، شبیه کش کوچکی بوده و در دومین جلسه ارتودنسی بین دندان های آسیا جایگذاری می شوند.

مشکل شایعی که در میان بیماران وجود دارد، گم کردن سپریتور است. این مسئله، چندان حاد نبوده و جای نگرانی نیست.

در خصوص جایگذاری مجدد سپریتور ها باید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در هر صورت، این مورد جزء اورژانس های ارتودنسی به شمار نمی رود.

شکستن یا از دست دادن پلاک متحرک

عوامل مختلفی در اورژانسی بودن یا نبودن این مسئله نقش دارند. با از دست دادن پلاک متحرک احتمال برگشت دندان ها به حالت قبل از ارتودنسی وجود دارد.

فاصله اصلاح شده بین دندان ها یا تغییر حالت دندان های پیش فک بالا، مهم ترین عوارض شکستن پلاک متحرک هستند.

این موارد جزء اورژانس های ارتودنسی هستند. با این حال اگر دندان ها مدتی بدون پلاک باشند و تغییر ظاهر ندهند، احتمالا به حالت اولیه خود بر نمی گردند.

در صورتی که پلاک شما شکست، قطعات آن را داخل نایلون قرار داده و نزد دندانپزشک خود ببرید. زیرا در بعضی موارد، امکان ترمیم قطعه وجود دارد.

بلعیدن قطعات ارتودنسی

احتمال بلعیدن قطعات ارتودنسی ضعیف است. زیرا حتی اگر آن ها دچار شکستگی بشوند، باز هم به سیم ها متصل هستند.

با این حال، قطعاتی مثل بریس یا سایر اجزای ارتودنسی آنقدر کوچک هستند که با بلعیدن آن ها، هیچ مشکلی رخ نمی دهد.

اگرچه بلعیدن قطعات داخل دهان جزء اورژانس های اورتودنسی نیست. با این حال باید بلافاصله با دندانپزشک تماس گرفته برای بررسی و ترمیم ارتودنسی، مراجعه شود.

وارد شدن قطعات ارتودنسی به راه تنفس

همانطور که گفتیم، اگر قطعات شکسته شوند، احتمال وارد شدن آن ها به گلو وجود دارد. با این حال، ورودشان به سیستم تنفس،کمی دور از انتظار است.

در صورتی که قطعه ای وارد راه تنفس شود، یکی از اورژانس های ارتودنسی مهم محسوب می شود. در این شرایط، بیمار به سرفه می افتد.

با خارج شدن قطعه از گلوی بیمار، خطر رفع می گردد. در غیر این صورت، بلافاصله با فوریت های پزشکی تماس گرفته تا بیمار به نزدیک ترین بیمارستان منتقل شود.

همچنین لازم است که دندانپزشک یا ارتودنتیست نیز در جریان قرار گرفته و بر بالین بیمار خود بیایند. در صورت بروز این مشکل، آرامش خود را حفظ کنید تا پزشک بتواند بیمار را درمان کند.

تصادف یا ضربه شدید

تصادف یا ضربه شدید جزء موارد مهم اورژانس های ارتودنسی هستند. اگر در حین ضربه، دندان ها آسیب ببینند، نقش زمان حیاتی خواهد بود.

سیم و براکت های ارتودنسی تا حدودی مانع آسیب دیدن دندان ها در مقابل ضربه می شوند. ولی با ضربه شدید، امکان کج شدگی دندان ها، لب پر شدن یا از جا در آمدن آن ها وجود دارد.

در چنین شرایطی، تنها ۱ ساعت برای بهبود شرایط دندان ها زمان دارید. فراموش نکنید که این مورد جزء اورژانس های ارتودنسی به شمار می رود.

دندان های شکسته یا خارج شده را در محلول آب نمک یا بزاق دهان خود قرار داده و بلافاصله به دندانپزشک مراجعه کنید.

بروز آلرژی

بروز آلرژی چندان همه گیر نبوده با این حال، احتمال وقوع آن وجود دارد. این آلرژی نسبت به ابزار ارتودنسی از جمله قطعات فلزی یا پلاستیکی و دستکش دندانپزشک رخ می دهد.

نشانه هایی مثل التهاب و قرمزی دهان یا صورت، جزء واکنش های آلرژیک هستند. بروز آلرژی، یکی از اورژانس های ارتودنسی است.

اگر بعد از ارتودنسی به آلرژی دچار شدید، فورا با ارتودنتیست یا دندانپزشک خود هماهنگ کرده تا به مشکل شما رسیدگی کند.

شل شدن ابزار منبسط کننده آرواره

در ارتودنسی بیمارانی که فک بالای آن ها کوچک بوده و فضای کافی ندارد، از ابزار منبسط کننده استفاده می شود.

شل شدن این ابزار یا قرار نگرفتن آن ها در جایگاه اصلی خود، هیچ کمکی به بیمار نکرده و فرم دندان های او را اصلاح نمی کنند.

در صورت بروز چنین مشکلی، آن را یکی از اورژانس های ارتودنسی تلقی کرده و فورا به متخصص ارتودنسی خود مراجعه کنید.

زخم شدن دهان

زخم شدن دهان را نمی توان در کنار اورژانس های ارتودنسی قرار داد. تنها شدت درد و ناراحتی ناشی از زخم ها هستند که بیمار را آزار می دهند.

در موارد بسیاری، قطعات ارتودنسی عامل بروز زخم نیستند. در عین حال، ورود اجسام خارجی به دهان می تواند باعث حساسیت و زخم در فضای داخلی دهان بیمار شود.

برای کنترل و کاهش درد و سوزش ناشی از زخم ها می توانید از آب نمک گرم یا پماد لیدوکائین استفاده کنید. این عوارض، کوتاه مدت بوده و بعد از چند روز ناپدید می شوند.

احساس درد یا لق شدگی دندان ها

حساسیت دهان و دندان در روز های ابتدایی ارتودنسی، امری طبیعی است. با کمک مسکِن های سبک یا گرم کردن دهان می توانید این درد را کاهش دهید.

لق شدن دندان ها نیز نشانه جا به جایی آن ها تا رسیدن به جایگاه صحیح شان است. با این حال اگر احساس می کنید که دندان تان بیش از حد لق شده، به دندانپزشک خود مراجعه نمایید.

در نهایت

ارتودنسی دندان ها رایج بوده و افراد بسیاری با عوارض آن مواجه می شوند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم اورژانس های ارتودنسی را معرفی کرده و آن ها را بررسی کنیم.

بخشی از عوارض ساده که امکان درمان آن ها در منزل وجود دارد را توضیح دادیم. همینطور شدید ترین خطرات را نیز بررسی کردیم.

فراموش نکنید که در صورت بروز هریک از آن ها، در اولین فرصت به متخصص ارتودنسی خود مراجعه کنید.

شباهتها و تفاوتهای لمینت و لومینیرز

لمینت که به آن ونیر پورسلین نیز گفته می‌شود، اغلب با لومینیرز اشتباه گرفته می‌شود چون هر دو روش ترمیمی بسیار شبیه به هم هستند اما تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند که باعث می‌شود کاربردهای آنها تفاوت داشته باشد. لومینیرز در واقع ونیر بسیار نازک است که ضخامت آن کمتر از ونیر معمولی می‌باشد.

لمینت و لومینیرز هر دو در دندانپزشکی زیبایی برای اصلاح نقایص دندان مورد استفاده قرار می‌گیرند. تفاوت این دو ونیر باعث شده است روش درمان آنها با هم تفاوت داشته باشد چرا که لومینیرز ساختار دندان را تغییر نمی‌دهد بنابراین غیر تهاجمی محسوب می‌شود. هر یک از این روش‌ها برای شرایط خاصی گزینه بهتر محسوب می‌شوند.

 

لمینت بهتر است یا لومینیرز؟

پیش از تصمیم ‌گیری برای انتخاب روش درمانی، باید در مورد معایب و مزایای هر روش و تفاوت‌های آن‌ها اطلاعات کافی داشته باشید. بهتر است پیش از این کار با دندانپزشک مشورت کنید. از آنجایی که شرایط هر فرد از جمله وضعیت دندان‌ها و لثه او با دیگری تفاوت دارد باید به دنبال بهتر راه‌ حل اختصاصی برای خود باشید.

لمینت و لومینیرز هر دو برای ترمیم سطح خارجی دندان آسیب دیده و تقویت آن استفاده می‌شوند. همچنین در صورتی که می‌خواهید طول تاج دندان را بیشتر کنید می‌توانید از آن روش استفاده کنید. برای زیبایی پر شدگی دندان که رنگ آن تغییر یافته است و ظاهر نامطلوبی دارد و یا بستن فاصله بین دندان‌ها نیز از ونیر استفاده می‌شود. اگر چه معمولا با درمان ارتودنسی باید فاصله بین دندان‌ها بسته شود اما در شرایطی که فاصله ناچیز بوده و یا مشکلات ارتودنسی دیگری وجود نداشته باشد و یا در صورتی که می‌خواهید فورا به نتیجه برسید می‌توانید از این روش استفاده کنید.

شباهت‌های لمینت و لومینیرز

·         هر دو روش برای زیبایی ظاهری دندان‌ها و اصلاح کجی و ناهمراستایی جزئی آنها استفاده می‌شوند

·         هر دو روش می‌توانند دندان‌ها را سفیدتر و لبخند را درخشان‌تر کنند

·         هر دو روش می‌توانند ترک‌ خوردگی، لب پر شدگی و شکستگی دندان را پنهان نمایند

·         هر دو روش می‌توانند برای بستن فاصله بین دندان‌ها استفاده شوند

·         هر دو روش راحت بوده و ظاهر کاملاً طبیعی دارند

·         هر دو از یک لایه نازک پورسلین (چینی) ساخته می‌شوند

·         لمینت و لومینیرز، ترمیمهایی با دوام و محکم هستند و مراقبت از آنها آسان است

·         جنس هر دو به گونه ‌ای است که در مقابل تغییر رنگ و لکه مقاوم هستند

·         هر دو گزینه به صورت اختصاصی برای بیمار ساخته می‌شوند

·         هزینه لمینت و لومینیرز نزدیک به هم هست

تفاوت‌های لمینت و لومینیرز

لمینت یا ونیر معمولی تهاجمی‌تر محسوب می‌شود چون برای چسباندن آن به دندان باید بخشی از مینای دندان برداشته شده و دندان آماده‌ سازی شود. این کار برای این است که دندان حجیم‌ و بزرگ نشود. معمولاً به اندازه قطر پوسته ونیر، دندان تراشیده می‌شود. به مقدار حدود ۰٫۵ میلی‌متر (کمی بیشتر یا کمتر) است. پس از این که دندان تراشیده شد، تا زمانی که ونیر بر روی آن چسبانده شود بدون محافظت می‌ماند بنابراین ممکن است بسته به شرایط دندانپزشک توصیه کند از ونیر موقتی استفاده شود. همچنین به علت تراشیده شدن دندان این درمان قابل بازگشت نیست. به این معنی که دیگر نمی‌توانید لمینت را بردارید و در صورتی که در آینده بخواهید آن را عوض کنید باید لمینت یا روکش به جای آن بگذارید. برای لمینت کردن دندان دو جلسه لازم است.

 

از آنجایی‌ که لومینیرز در واقع ونیر بسیار نازک است، برای چسباندن آن به دندان نیازی به تراشیدن دندان و آماده سازی آن وجود ندارد. بنابراین ساختار دندان دست ‌نخورده باقی می‌ماند. مزیت آن قابل بازگشت بودن لومینیرز است. بیمارانی که به دنبال راه حل کم تهاجمی تر هستند این روش را ترجیح می‌دهند. لومینیرز با وجود ضخامت بسیار کم استحکام و مقاومت کافی دارد. اما باید در نظر داشته باشید از آنجایی ‌که این ونیر بسیار نازک است، ممکن است برخی از معایب شدیدتر دندان را نتوانید با آن بپوشانید.

از آنجایی که در این روش دندان تراشیده نمی‌شود ممکن است دندان لومینیرز شده کمی حجیم‌تر از دندان لمینت شده احساس شود.

لومینیرز سریع تر از ونیر کار می‌شود چون نیازی به تراشیدن دندان و جود ندارد.

 

https://www.dentalfind.com/article/porcelain-veneers/the-difference-between-porcelain-veneers-and-lumineers

https://www.wilkdental.com/lumineers-vs-veneers/

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

– موارد مرتبط با سن

افراد بزرگسال که تحت درمان ارتودنسی قرار می‌گیرند، ممکن است مشکلاتی داشته باشند که معمولا کودکان ندارند مانند کمبود استخوان فک و کاهش خون‌ رسانی، عفونت خفیف لثه و تحلیل رفتن ستیغ استخوان. همچنین استخوان‌ها در بزرگسالان سخت‌تر بوده و رشد آنها به پایان رسیده است بنابراین جابه‌جا کردن دندان‌ها و تغییر شکل استخوان‌ها سخت‌تر و فرآیندی زمان‌برتر می‌شود. همچنین جوان بودن بافتها باعث می‌شود سازگاری آنها با شرایط جدید و موقعیت جدید دندان‌ها دشوارتر شود. به این موارد محدودیت‌های سیستم مکانیکی گفته می‌شود که باعث می‌شود صاف و همراستا کردن دندان‌ها در بزرگسالان فرآیندی پیچیده‌ تر از کودکان باشد.

– مشکلات بایت

یکی از دلایل اصلی مراجعه بیماران برای انجام درمان ارتودنسی، اصلاح مال اکلوژن یا مشکلات بایت است. در بیماران بزرگسال که دچار اوربایت شدید هستند، اغلب در دهان فضای کافی برای بازگرداندن دندان‌ها به موقعیت مناسب وجود ندارد بنابراین به ناچار باید یک یا چند دندان کشیده شود. همچنین بیماران بزرگسال ممکن است دچار ساییدگی دندان‌ها باشند که این وضعیت اوربایت را تشدید می‌نماید. ممکن است ارتودنتیست برای برطرف کردن این مشکلات درمان‌های بیشتر و پیچیده‌ تری در نظر بگیرد . معمولاً اصلاح مشکلات بایت در بزرگسالان به ناچار بیشتر بر عملکرد بایت تمرکز دارد نه زیبایی و بی‌نقص کردن آن.

– مشکلات مربوط به کشیدن دندان

بسیاری از بزرگ‌سالان قبلا یک یا چند دندان خود را کشیده اند که این موضوع می‌تواند باعث دشوار شدن برنامه‌ ریزی و درمان ارتودنسی و محدود شدن نتایج آن شود. در صورتی که مدت‌ها پیش دندانی را کشیده باشید، جای خالی آن دیگر برای حرکت دادن دندان‌ها به آن ناحیه مناسب نیست مگر این که پیش ‌از این کار با استفاده از مواد پیوندی استخوان، ترمیم و بازسازی صورت بگیرد. از طرفی بستن فاصله ای که در اثر کشیدن دندان بین دندان‌ها ایجاد شده است و بسته نگه داشتن آن نیز دشوار است چرا که در افراد بزرگسال واکنش استخوان به اعمال فشار، مشابه واکنش استخوان در حال رشد در کودکان نیست.

– لزوم رعایت بهداشت در وسیله ‌های ثابت ارتودنسی

بسیاری از وسیله ‌های ارتودنسی مانند براکت پشت دندانی یا لینگوال با چسب مخصوص دندانپزشکی به دندان‌ها چسبانده می‌شوند. به همین علت رعایت بهداشت مناسب و پایبندی جدی به مراقبت‌های دندانی برای این بیماران اهمیت بسیار زیادی پیدا می‌کند.

– آسیب ‌پذیری

در فرایند درمان ارتودنسی در بزرگسالان احتمال تحلیل رفتن و بازجذب ریشه دندان بیشتر از کودکان است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که بدن ریشه دندان را بازجذب کرده و در واقع دندان را بدون پایه و لنگر، رها می‌کند. اگر مستعد بازجذب ریشه دندان هستید و درمان ارتودنسی اصطکاک زیادی در دندان‌هایتان ایجاد می‌کند به صورتی که بر روی ریشه تأثیر می‌گذارد، ممکن است به مرور زمان دندان‌هایتان لق شده و بیفتند. به همین علت ارتودنتیست با نظارت دقیق بر دندان‌ها مراقب علائم بازجذب ریشه است تا در صورت بروز چنین اتفاقی، به موقع درمان در پیش گرفته شود. در صورتی‌ که بازجذب ریشه به موقع شناسایی نشود، پس از مدتی دیگر قابل درمان نخواهد بود.

همچنین بیماران بزرگسال در خطر بیشتر مشکلات مفصل گیجگاهی فکی قرار دارند . این وضعیت ممکن است در طول دوران درمان ارتودنسی ایجاد شود. بنابراین ارتودنتیست باید به دقت وضعیت بیمار را تحت نظر داشته باشد تا چنین مشکلی پیش نیاید.

– عوامل روان‌شناختی و اجتماعی

برخی فاکتورهای روان‌شناختی و اجتماعی بر تمایل بیماران بزرگسال به درمان ارتودنسی تأثیر می‌گذارند. از جمله متداول‌ترین این فاکتورها عبارتند از:

  • نگرانی در مورد ظاهر و زیبایی در طول درمان
  • انتظارات غیر واقعی از نتایج درمان
  • ناراحتی هنگام استفاده از براکت
  • تمایل به همکاری با ارتودنتیست

 

بدیهی است که بزرگ‌سالان به دنبال بهترین نتایج در کوتاه‌ترین زمان ممکن و کمترین میزان درد یا ناراحتی  هستند. بزرگسالان می‌خواهند بیشتر در مورد آنچه ارتودنتیست می‌خواهد انجام دهد بدانند و به دلایل آن پی ببرند. برخی از این ویژگی‌ها ممکن است باعث افزایش همکاری بیمار شده و برخی دیگر ممکن است باعث ناامیدی و دلسردی و در نتیجه عدم رعایت دستورات ارتودنتیست شوند.

 

به هر صورت تقریباً نیمی از بیماران ارتودنسی را بزرگسالان تشکیل می‌دهند بنابراین ارتودنتیست ها باید توجه کافی به نیازهای بزرگسالان نیز داشته باشند.

 

http://www.colgate.com/en/us/oc/oral-health/cosmetic-dentistry/adult-orthodontics/article/key-differences-between-adult-orthodontics-and-kids-orthodontics-0315

لمینت یا ونیر دندان چیست؟

لمینت یا ونیر روشی فوری برای دستیابی به لبخندی زیبا و مناسب برای افرادی است که دندان‌هایشان دچار لکه و تغییر رنگ، لب پر شدگی، بدشکلی لبه‌ ها، کوتاه شدگی، کجی و ناهمراستایی خفیف شده است و یا بین آن‌ها فاصله وجود دارد. با این حال اولین نکته ‌ای که باید در نظر داشته باشید این است که لمینت روشی برگشت ‌ناپذیر است بنابراین باید اطلاعات درستی راجع به آن داشته باشید و درست تصمیم ‌گیری کنید.

ونیر چیست؟

ونیر یک پوسته نازک از جنس پورسلین (سرامیک) است که برای زیبایی دندان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و علاوه بر زیبایی، استحکام و مقاومت دندان را افزایش می‌دهد. ونیر به گونه ‌ای طراحی می‌شود که کاملاً شبیه مینای دندان باشد و کسی متوجه طبیعی نبودن آن نشود. برای هر کسی ونیر به صورت اختصاصی طراحی و ساخته می‌شود و رنگ آن مطابق رنگ دندان‌های طبیعی دیگر فرد، انتخاب می‌شود. ونیر همانند ناخن مصنوعی به سطح جلوی دندان چسبانده می‌شود.

ونیر پورسلین یا سرامیکی

برای ساخت ونیر از پورسلین استفاده می‌شود اما ونیر کامپوزیتی نیز وجود دارد که به شکل متفاوتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ونیر پورسلین برای اصلاح مشکلات شدیدتر و در مواردی که به دنبال گزینه بادوام‌تر هستید مناسب است. با این حال هزینه آن نیز بیشتر از ونیر کامپوزیتی می‌باشد. ونیر کامپوزیتی بر خلاف ونیر پورسلین، محلول بوده و تنها طی یک جلسه به صورت مستقیم بر روی دندان مالیده میشود و سپس با تاباندن نور مخصوصی سخت میگردد.

ونیر کردن دندان

معمولاً برای این کار به دو جلسه درمانی نیاز دارید.

ابتدا بی‌ حسی موضعی استفاده می‌شود تا در حین کار دردی احساس نکنید. با این حال استفاده از بی‌ حسی بستگی به حساسیت بیمار نیز دارد. دندان کاملا تمیز میشود و به اندازه قطر پوسته ونیر تراشیده می‌شود. از دندان تراشیده شده، قالب ‌گیری می‌شود و قالب به آزمایشگاه ارسال می‌شود تا در آنجا پوسته ونیر ساخته شود. پس از این که پوسته ونیر آماده ‌شد، به دندان‌پزشک مراجعه می‌کنید تا ونیر بر روی دندان شما چسبانده شود. برای پیوند محکم تر بین ونیر و دندان معمولاً سطح دندان با اسید مخصوصی خراشیده و زبر می‌شود و سپس کاملاً خشک می‌شود.

پس از چسباندن پوسته ونیر، به مدت ۶۰ ثانیه نور مخصوصی به آن تابانده می‌شود تا چسب فعال شده و کاملاً به ساختار دندان بچسبد و سخت شود. در آخر چسب و مواد اضافی برداشته شده و دندان پولیش می‌شود.

مراقبت از ونیر دندان

معمولاً ونیر به مراقبت ویژه ای نیاز ندارد بلکه همانند همیشه باید مرتباً دندان‌ها را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. برای مسواک زدن از خمیر دندان حاوی فلوراید بدون مواد ساینده استفاده کنید. مصرف محصولات کافئین مانند چای و قهوه و نوشابه و سایر خوراکی‌هایی که باعث تغییر رنگ دندان‌ها می‌شوند را محدود نمایید.

به خاطر داشته باشید ونیر همانند هر ترمیم دندانی دیگری طول عمر مشخصی دارد و زمانی می‌رسد که باید آن را تعویض کنید. اما هر چه بهتر بهداشت دهان را رعایت نموده و از ونیر مراقبت کنید، طول عمر آن بیشتر می‌شود.

 

https://www.colgate.com/en-us/oral-health/cosmetic-dentistry/veneers/what-are-veneers-and-how-should-you-care-for-them-0814

ارتودنسی چیست؟

ارتودنسی یکی از شاخه های دندانپزشکی است که موقعیت فکها و دندانها را که در موقعیت نامناسبی نسبت به یکدیگر قرار دارند، اصلاح مینماید. تمیز کردن دندانهای کج و دندانهایی که با یکدیگر همراستا نیستند، دشوارتر است و احتمال پوسیدگی دندان و بیماری لثه افزایش می یابد. همچنین این وضعیت باعث افزایش فشار بر عضله های مسئول جویدن میشود که منجر به سردرد، سندرم اختلال مفصل گیجگاهی فکی و درد شانه، گردن و کمر میگردد. هنگامی که دندان‌ها کج بوده و در راستای مناسب قرار ندارند، زیبایی چهره را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند.

فواید درمان ارتودنسی شامل سلامت دهان، زیبایی چهره و دندان‌ها و افزایش طول عمر دندان‌ها می‌باشد.

متخصصی که در این زمینه کار می‌کند ارتودنتیست نام دارد. ارتودنتیست دو یا چند سال پس از تحصیلات دندانپزشکی عمومی، در زمینه درمان‌های ارتودنسی آموزش می‌بیند.

 

از کجا بدانیم نیاز به درمان ارتودنسی داریم؟

تنها ارتودنتیست یا دندانپزشک می‌تواند مشخص کند آیا شما باید درمان ارتودنسی انجام دهید یا نه. براساس ابزارهای تشخیصی که شامل معاینه کامل دهان و دندان، قالب‌ گیری، عکس‌های پرتوی ایکس و غیره می‌باشند مشخص می‌شود آیا درمان ارتودنسی برای شما مفید است یا خیر.

افرادی که مشکلات زیر را دارند می‌توانند از درمان ارتودنسی بهره ببرند:

اوربایت – اوربایت وضعیتی گفته می‌شود که در آن دندان‌های جلویی بالایی خیلی جلوتر از دندان‌های جلوی پایینی قرار می‌گیرند.

آندربایت – آندربایت بر خلاف اوربایت به وضعیتی گفته می‌شود که در آن دندان‌های جلویی پایینی جلوتر از دندان‌های جلویی بالایی قرار می‌گیرند.

کراس بایت – هنگامی که دندان‌های بالایی کمی جلوتر از دندان‌های پایینی (هنگام بسته‌ بودن فکها) قرار نداشته باشند، کراس بایت وجود دارد.

اوپن بایت – در صورتی که هنگام بسته ‌بودن فکها بین سطح جونده دندان‌های جلویی و یا بالایی فاصله وجود داشته باشد به آن اوپن بایت گفته می‌شود.

عدم تقارن خط میانی – در صورتی که خط میانی دندان‌های بالایی با خط میانی دندان‌های پایینی انطباق نداشته باشد، به آن جا به جایی یا عدم تقارن خط میانی گفته می‌شود.

فاصله بین دندان‌ها – وجود فاصله بیش از اندازه نرمال بین دندان‌ها باید با درمان ارتودنسی اصلاح شود.

شلوغی و کجی دندان‌ها – در صورتی که فضای کافی در قوس دندانی وجود نداشته باشد، همه دندان‌ها نمی‌توانند در جایگاه درست به صورت صاف قرار بگیرند در نتیجه ممکن است چرخیده و یا به سمت خاصی انحراف پیدا کنند و یا به طور کل از جایگاه نامناسبی بیرون بزنند.

 

درمان ارتودنسی چه کاری انجام می‌دهد؟

انواع مختلف وسیله ‌های ارتودنسی اعم از ثابت و متحرک، برای کمک به حرکت دادن دندان‌ها و صاف و همراستا کردن آنها، پرورش عضلات و تسریع در رشد فکها طراحی شده ‌اند. این وسیله ‌های ارتودنسی با اعمال ملایم به دندان‌ها و فکها کار می‌کنند. شدت مشکل، تعیین‌ کننده برنامه درمانی و رویکرد مورد استفاده است.

وسیله‌ های ثابت ارتودنسی

 

براکت

متداولترین وسیله ثابت ارتودنسی سیستم براکت است که متشکل است نگینهای براکت، بند، سیم ارتودنسی و قطعات دیگر است. بند ارتودنسی یک حلقه فلزی است که دور دندانهای آسیاب قرار می‌گیرد تا به عنوان لنگرگاه (انکوریج) از آنها استفاده کند. نگینهای براکت به سطح جلوی دندان ها چسبانده می‌شوند. سیم ارتودنسی یک سیم منحنی است که از تک تک نگینهای براکت عبور کرده و به بند فلزی متصل می‌شود. هر بار که سیم ارتودنسی سفت میشود، به دندان‌ها نیرو وارد کرده و آنها را به سمت مورد نظر می‌کشاند. به ترتیب دندان‌ها به تدریج به جایگاه درست منتقل می‌شوند. براکت معمولاً باید ماهی که با تنظیم شود تا نتایج دلخواه حاصل گردد. چند ماه تا چند سال ممکن است درمان ارتودنسی طول بکشد.

 

وسیله های ثابت اختصاصی

برای کنترل عادات دهانی نامناسب مانند مکیدن انگشت یا فشار زبان از وسیله ‌های خاص ارتودنسی استفاده می‌شود که به دندان‌ها متصل می‌گردند. از آنجایی ‌که استفاده از این وسیله‌ های ثابت ارتودنسی دشوار است، تنها به عنوان آخرین راه حل مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

فضا نگه دار ثابت

در صورتی که دندان شیری کودک زودتر از حد طبیعی بیفتد یا کشیده شود، برای خالی نگه داشتن جای آن (برای بیرون زدن دندان دائمی در آینده)، باید این فضا با کمک سیم ارتودنسی حفظ شود. برای این منظور از انواع فضا نگه دار استفاده می‌شود.

 

وسیله ‌های غیر ثابت ارتودنسی

 

الاینر

الاینر یا اینویزالاین جایگزین براکت معمولی است . در این روش مجموعه ای از الاینر ها مورد استفاده قرار می‌گیرند تا دندان‌ها را حرکت دهند. الاینر هیچ بخش فلزی ندارد و از آن جایی که از پلاستیک شفاف ساخته شده است، نامرئی محسوب می‌شود.

 

فضا نگهدار غیر ثابت

این وسیله ارتودنسی همانند فضا نگهدار ثابت عمل می‌کند. فضا نگه دار غیر ثابت از یک قاعده پلاستیکی ساخته شده است که روی فک قرار می‌گیرد و ضمایم فلزی دارد که بین برخی دندان‌ها قرار می‌گیرد تا فاصله بین آنها را باز نگه دارد.

 

موقعیت دهنده فک

این وسیله که به آن اسپلینت نیز گفته می‌شود، ممکن است در فک بالا یا پایین استفاده شود. موقعیت دهنده فک برای پرورش فک برای قرار گیری در موقعیت درست استفاده می‌شود. از این روش برای درمان اختلالات مفصل گیجگاهی فکی استفاده می‌شود.

 

ضربه گیر لب و گونه

این وسیله برای دور نگهداشتن لب یا گونه از دندانها استفاده می‌شود. عضلات گونه و لب ممکن است به دندان‌ها فشار بیاورند، استفاده از این وسیله ارتودنسی به کاهش فشار کمک می‌کند.

 

وسیع کننده کام

این وسیله برای پهن تر کردن قوس دندانی بالا استفاده می‌شود. وسیع کننده از یک بخش پلاستیک ساخته شده که در سقف دهان قرار می‌گیرد و ضمایم فلزی دارد که وسیله را به دندان‌ها متصل نگه می‌دارد. با پیچاندن پیچ وسط بدنه وسیع کننده، نیرویی در جهت دور شدن دو قوس دندانی راست و چپ از یکدیگر وارد می‌شود. به این ترتیب در خط میانی کار کششی ایجاد شده و تولید استخوان تحریک می‌شود.

 

نگهدارندة ارتودنسی غیر ثابت

این وسیله در سقف دهان قرار می‌گیرد و جلوی بازگشت دندان‌ها به موقعیت پیشین را می‌گیرد. همچنین نوعی نگهدارندة غیر ثابت وجود دارد که همانند اینویزالاین بوده و دندان‌ها را احاطه می‌کند.

 

هدگیر

این وسیله حاوی یک تسمه است که پشت سر قرار می‌گیرد و از جلو به کمک سیم فلزی به دندان‌های  جلویی متصل می‌شود.

 

https://www.colgate.com/en-us/oral-health/life-stages/teen-oral-care/what-is-orthodontics

حساسیت به روکش دندان

آلرژی به مواد دندانپزشکی و مواد ترمیمی اگر چه خیلی شایع نیست اما در برخی افراد اتفاق می‌افتد. توجه داشته باشید که هر ماده ‌ای احتمال ایجاد واکنش آلرژی در بدن را دارد و مواد دندانپزشکی نیز از این قاعده مستثنی نیست.

حساسیت آلرژیک باعث ایجاد التهاب می‌شود. در صورتی که یک بیمار به مواد دندانپزشکی حساسیت داشته باشد، واکنش التهابی به خصوص در بافت‌های دهان او و به خصوص در نواحی که به مواد ترمیمی نزدیک‌تر است مانند لثه پدیدار می‌شود. ایجاد التهاب در لثه پیرامون روکش یا ترمیمهای دیگر امری متداول است.

اولین عامل التهاب در دهان، جرم و پلاک محسوب میشود و به همین علت دندانپزشک پیش از ترمیم دندان، ممکن است جرم گیری انجام دهد تا التهاب لثه برطرف شود. اما در صورتی که عامل التهاب مواد ترمیمی باشد التهاب با وجود جرم گیری باز هم بهبود نمی‌یابد.

مواد دندانپزشکی ممکن است باعث ایجاد حساسیت شوند. شدت حساسیت به مواد در هر فردی متفاوت است. با این حال حساسیت به برخی از مواد خاص در سرتاسر دنیا بیشتر و محتمل‌تر است. علایم حساسیت ممکن است بلافاصله پس از مواجهه با ماده آلرژی ‌زا اتفاق بیفتد و یا مدتی طول بکشد تا علائم ایجاد شود.

بسیاری از افراد به فلزات واکنش نشان می‌دهند چرا که قبلاً بدن آنها با آن فلز مواجه شده است. برای مثال بسیاری از زنانی که گوشواره ‌های بدلی از جنس نیکل استفاده کرده و به آن حساسیت نشان داده ‌اند، بدنشان به روکش دندان حاوی نیکل نیز واکنش نشان می‌دهد.

فلزات زیادی در دندانپزشکی وجود دارد که باعث حساسیت می‌شود. از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • جیوه مورد استفاده در پرشدگی نقره‌ای (آمالگام)
  • کادمیوم مورد استفاده در برخی مواد دندان مصنوعی
  • نیکل مورد استفاده در روکش و برخی انواع دندان مصنوعی
  • برلیوم مورد استفاده در روکش

 

علائم آلرژی

  • واکنش پوستی مانند خارش، جوش، قرمزی، پوسته پوسته شدن، خشکی پوست و اگزما
  • علائم غشای مخاطی دهان از جمله احساس سوزش، احساس طعم فلزی، پر خون شدن، ترک خوردن غشای مخاطی
  • التهاب یا علائم تنفسی از جمله التهاب مری و آسم
  • علائم عمومی مانند ضعف، اسهال، حالت تهوع و سرگیجه
  • علائم چشم مانند ورم ملتحمه، خارش چشم، آبریزش و خشکی چشم
  • ریزش مو
  • علائم گوارشی

 

تشخیص آلرژی

معمولاً تشخیص آلرژی توسط متخصص پوست انجام می‌شود. پیش از انجام درمان دندانپزشکی مهم، توصیه می‌شود به متخصص پوست مراجعه کنید تا مطمئن شوید استفاده از مواد ترمیمی دندانپزشکی برای دهان شما مشکلی ایجاد نمی‌کند. به ‌طور کلی تست آلرژی ممکن است برای پیشگیری از آلرژی و یا تشخیص آن انجام شود.

دو آزمایش برای شناسایی آلرژی وجود دارد: تست پوست و تست تحریک لنفوسیت.

در تست پوستی برخی فلزها یا مواد مورد آزمایش، به ترتیب در تماس با پوست قرار گرفته و با پلاستر ثابت میشود. اندازه و نوع تغییر احتمالی میتواند به شناسایی حساسیت به برخی مواد کمک نماید.

تست تحریک لنفوسیت، بر این واقعیت استوار است که مواد آلرژی زا موجب تولید لنفوسیتهای نوع T میشوند که در تماس مکرر با این مواد فعال میشوند. در این روش فعالیت لنفوسیتها در محیط آزمایشگاهی با آزمایش خون ارزیابی میشود.

 

آلرژی به آمالگام

آلرژی به آمالگام مسئله ‌ای است که از سال‌ها پیش مطرح شده و همچنان مورد بررسی قرار دارد. یافته مهمی که از تحقیقات به دست آمده این است که مقدار آمالگام که در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد از نظر سمی بودن بی ‌خطر است اما احتمال آلرژی به آمالگام وجود دارد.

 

آلرژی به کامپوزیت

این مواد پر کننده دندان از نظر زیبایی بسیار مناسب هستند و جایگزین خوبی برای آمالگام به خصوص در دندانهای جلویی که در معرض دید قرار دارند، محسوب می‌شود. با این حال باید در نظر داشته باشید که کامپوزیت‌ حاوی bis-GMA است که می‌تواند واکنش حساسیتی در افراد حساس ایجاد نماید.

طلا یکی از مطمئن‌ترین مواد در دندانپزشکی محسوب می‌شود اما متأسفانه هزینه آن بسیار بالا بوده و از طرفی از نظر زیبایی چندان مورد پسند نیست. تلاش برای تولید مواد بدون bis-GMA ادامه دارد اما براساس تحقیقات صورت گرفته هنوز مواد مطمئن‌تر از این نوع کامپوزیت پیدا نشده است. زیرکونیا یکی از مواد بسیار مطمئن و بی‌ خطر است که احتمالاً می‌تواند جایگزین خوبی باشد.

 

http://arsdental.co.uk/allergies-in-dentistry

http://www.dentalholistic.com/blog/allergic-sensitivity-to-dental-materials

سیستم دیمون ارتودنسی

ارتودنسی دیمون از انواع روش های درمانی ارتودنسی است که در این روش، از براکت هایی به نام دیمون برای درمان ناهنجاری های دندان ها و فکین استفاده می شود. براکت های دیمون ابزارهایی هستند که می توانند به صورت خودکار باز و بسته شوند. براکت های دیمون در همان موقعیتی نصب می شوند که براکت های فلزی ثابت قرار می گیرند. این براکت ها مکانیزمی کشویی دارند و در آنها سیم به براکت متصل می شود و همزمان با تراز شدن دندان ها، براکت ها نیز به طور طبیعی حرکت می کنند. اما در برابر، براکت های ثابت فلزی باید به طور منظم سفت شده و تنظیم شوند. به همین دلیل، تعداد دفعات مراجعه به متخصص ارتودنسی در درمان های ارتودنسی ثابت بسیار بیشتر است. در واقع، قابلیت خودکار بودن براکت های دیمون باعث شده است تا استفاده از این براکت ها برای بیماران راحت تر باشد و فرد در زمان کمتری به نتایج بهتر از درمان دست پیدا کند.

براکت های دیمون توسط سیمی که داخل آنها قرار می گیرد، عمل می کنند و منجر به حرکت دندان ها می شوند؛ به همین دلیل در روش ارتودنسی دیمون نیروی کمتری به دندان ها وارد می شود. ایجاد نیروی کمتر نیز باعث کاهش فشار روی دندان ها شده و در نهایت، فرد درد و ناراحتی کمتری را احساس می کند.

بریس های دیمون در ابتدا روی دندان ها نصب می شوند و سپس سیم درون این بریس ها برای تغییر موقعیت دندان ها توسط متخصص ارتودنسی تنظیم می شوند تا در نهایت، به مرور زمان دندان ها حرکت کرده و در موقعیت صحیحشان قرار بگیرند. در این صورت می توان گفت یکی از جدیدترین انواع روش های درمانی ارتودنسی، روش دیمون است. در ارتودنسی ثابت فلزی از کش های بسیار کوچکی استفاده می شد که این کش ها به براکت های ارتودنسی متصل شده و در نهایت منجر به ایجاد فشار روی دندان ها می شدند.

اما در روش ارتودنسی دیمون، از براکت هایی استفاده می شود که به اصطلاح خودتنظیم هستند و قابلیت باز و بسته شدن به صورت کشویی را دارند. در سیستم دیمون ارتودنسی به واسطه مکانیسم قفل و بست تعبیه شده، سیم های ارتودنسی به براکت متصل شده و در نهایت، به دندان ها نیرو وارد می شود. در نتیجه، در سیستم دیمون ارتودنسی نیازی به استفاده از کش های کوچک در اطراف براکت ها وجود ندارد و فرد بیمار به راحتی می تواند اطراف براکت ها و سیم ها را تمیز کند. در حالی که، در روش های معمولی اطراف کش ها به راحتی دچار پلاک شده و رعایت بهداشت مشکل می شود. علاوه بر آن، تغییر رنگ کش های دور براکت ها معضلی است که تقریبا اغلب افراد با آن مواجه هستند. این مشکل روی تغییر ظاهر براکت ها و در نتیجه تغییر ظاهر فرد اثر منفی می گذارد. سیستم دیمون ارتودنسی این معضل را نیز با حذف کش ها برطرف کرده است.

مزایای استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی

در بالا به برخی از مزیت های سیستم دیمون ارتودنسی اشاره شد. در ادامه، به سایر مزیت های این سیستم اشاره می شود که بسیار پراهمیت بوده و روی مدت زمان و نتیجه درمان بسیار تاثیرگزار هستند. این مزایا عبارتند از:

  • کاهش تعداد دفعات مراجعه به متخصص در طول دوره درمان

همانطور که گفته شد، در سیستم دیمون ارتودنسی دیگر نیازی به استفاده از کش ها و یا همان لیگاتورهای الاستیکی وجود ندارد به همین علت، تعداد دفعات مراجعه به متخصص در طول دوره درمان کاهش پیدا می کند. زیرا براکت های سیستم دیمون، با حذف کش های ارتودنسی و در واقع، با قابلیت خودکار بودنشان، به تنظیمات کمتری نیاز دارند. کاهش تعداد دفعات مراجعه به متخصص ارتودنسی برای تنظیم دستگاه ها و کش ها مسئله مهمی است که قطعا برای بسیاری از افراد اهمیت زیادی دارد.

سیستم دیمون ارتودنسی روشی ساده است که طراحی منحصر به فرد و پیشرفته ای دارد. در این صورت، فرد به واسطه سیستم دیمون می تواند سریع تر و راحت از روش های معمول، دندان ها خود را به موقعیت صحیحشان هدایت کند. همچنین براکت های سیستم دیمون نسبت به براکت های فلزی کمتر جلب توجه می کنند. از دیگر ویژگی های سیستم دیمون، روش آسان تمیز نگه داشتن براکت های آن است که قطعا تمامی این ویژگی ها منجر به کاهش تعداد دفعات مراجعه به متخصص ارتودنسی در طول درمان، از جهات مختلف می شوند.

  • هزینه مناسب سیستم دیمون ارتودنسی

بدیهی است که هزینه سیستم دیمون ارتودنسی در مقایسه با روش های ارتودنسی ثابت با استفاده از براکت های فلزی معمولی گران تر است. اما در برابر، استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی برای درمان مزایای بسیار دیگری دارد که تمامی این ویژگی ها و مزایا باعث شده است، هزینه ی بالاتر آن زیاد جلب توجه نکند. از طرفی، همانطور که گفته شد، تعداد دفعات مراجعه به دندانپزشک در طول دوره درمان ارتودنسی با استفاده از روش دیمون نسبت به روش های معمولی کاهش پیدا می کند که این کاهش دفعات مراجعه روی کاهش هزینه های کلی درمان تاثیر گزار است. در واقع، هزینه سیستم دیمون ارتودنسی در برابر مزیت هایی که این روش دارد، مقرون به صرفه و مناسب است.

  • کاهش اصطکاک

با حذف کش ها یا لیگاتورهای الاستیکی در روش دیمون، هیچگونه اصطکاکی وجود نخواهد داشت. در این صورت، دندان های فرد می توانند آزادانه به سمت موقعیت صحیحشان حرکت کنند. این ویژگی باعث کاهش و حتی حذف خطر ساییده شدن و فرسوده شدن دندان ها می شود که قطعا مزیت مهمی است که برای بسیاری از افراد اهمیت دارد.

  • کاهش طول دوره درمانی ارتودنسی

کاهش اصطکاک میان دندان ها تا حدی روی کاهش طول دوره درمانی ارتودنسی تاثیر گزار است. زمانی که اصطکاک میان دندان ها کاهش پیدا می کند، دندان ها آزادانه تر و سریع تر می توانند به سمت موقعیت صحیحشان حرکت کنند. به همین دلیل طول دوره درمانی ارتودنسی کاهش پیدا می کند. این کاهش طول دوره درمانی نیز چشمگیر است و در واقع، با استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی طول دوره درمانی نسبت به روش های ثابت معمولی در حدود ۶ ماه کاهش پیدا می کند.

  • تجربه احساس درد و ناراحتی کمتر

همانطور که در بالا گفته شد، حذف کش های اطراف براکت ها در سیستم دیمون ارتودنسی باعث شده است که نیرو و فشار کمتری به دندان ها وارد شود. به همین دلیل، فرد بیمار در دندان هایش احساس درد و ناراحتی کمتری را احساس می کند. قطعا در برخی افراد، درد در دندان ها می تواند منجر به اخلال در روند فعالیت های روزانه شود. روش دیمون با ایجاد نیرو و فشار کمتر روی دندان ها و با مکانیسم خود تنظیم بودنش توانسته است درد ناشی از نصب براکت ها روی دندان ها  و همچنین درد ناشی از ایجاد فشار روی آنها را تا حد زیادی کاهش دهد.

  • افزایش سلامت دهان و دندان ها

به دلیل وجود کش در اطراف براکت ها در روش های معمولی و سنتی ارتودنسی، رعایت بهداشت دندان ها و مسواک زدن آنها دشوار می شود؛ به همین دلیل، باکتری ها و پلاک بیشتری در اطرفا براکت ها تجمع پیدا می کنند. کش ها نیز، در اغلب موارد با خوردن برخی مواد غذایی و نوشیدنی ها تغییر رنگ می دهند و این تغییر رنگ کش ها روی ظاهر آنها و ظاهر کلی چهره تاثیر منفی می گذارد. سیستم دیمون ارتودنسی این کش ها را حذف کرده است و در نتیجه، رعایت بهداشت دهان و دندان و تمیز کردن پلاک های اطراف براکت ها در این روش آسان تر است. به همین دلیل، سلامت دهان و دندان در حین درمان ارتودنسی دیمون افزایش پیدا کرده و لبخند فرد زیبا تر و سالم تر خواهد بود.

  • نتایج عالی و با کیفیت

سیستم دیمون ارتودنسی نتایج بهتری را در زمان کوتاه تر ارائه می دهد و در طول این مدت زمان درمان، فرد بیمار درد و عوارض جانبی کمتری را احساس می کند. در نتیجه، می توان گفت نتایجی که از سیستم دیمون ارتودنسی به دست می آیند، بسیار عالی و رضایت بخش هستند. سیستم دیمون ارتودنسی یک سیستم پشرفته است که بهتر و سریع تر از روش های معمولی و سنتی باعث تغییر موقعیت دندان ها می شود و به تعدیل کمتری نیاز دارد. همچنین، سیستم دیمون ارتودنسی یک روش درمانی بالینی است که به خوبی دندان ها را تنظیم می کند و وباعث زیباتر شدن لبخند فرد در کنار افزایش سلامت دندان ها می شود.

در نتیجه، با استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی، بیماران می توانند در مدت زمان کوتاه تری نسبت به روش های معمولی، نتایج فوق العاده ای به دست آورند و لبخندی سالم و جذاب داشته باشند.

معایب سیستم دیمون ارتودنسی

در کنار تمام مزایای فوق العاده و منحصر به فردی که سیستم دیمون داشت، این سیستم شامل یک سری معایب نیز هست. معایب استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی عبارتند از:

  • سیستم دیمون ارتودنسی، همانند روش سنتی از سیم های فلزی استفاده می کند. این سیم ها برای دیگران قابل مشاهده هستند و در حالت کلی، در صورتی که تمایل به دیده شدن بریس ها روی دندان هایتان نداشته باشید، سیستم دیمون ارتودنسی روی تصمیم شما تاثیر گزار نیست. در واقع، برای افرادی که در درمان ارتودنسی تنها ظاهر برایشان اهمیت دارد، استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی همانند سیستم ارتودنسی ثابت فلزی است و در این روش نیز فرد نمی تواند از دست براکت های فلزی خلاص شود.

گرچه براکت های دیمون به رنگ شفاف نیز موجود هستند. اما قطعا هزینه بیشتری را شامل می شوند. اما دید کمتری دارند و تاثیر منفی آن ها روی زیبایی چهره فرد کمتر است.

  • تا چند روز اول، نصب براکت های دیمون روی دندان ها کمی آزاردهنده است و تا چندین روز پس از نصب، فرد بیمار احساس درد و ناراحتی دارد.

اما قطعا این مسئله برای چندین روز اول نصب است و پس از آن، فرد به این درد عادت می کند. گرچه همانطور که گفته شد، درد و ناراحتی ناشی از استفاده از سیستم دیمون ارتودنسی کمتر از روش معمولی ثابت است.

  • هزینه سیستم ارتودنسی دیمون نسبت به برخی روش های درمانی ارتودنسی بیشتر است.

همانطور که خواندید، معایب سیستم ارتودنسی دیمون در برابر مزایای متعدد و فوق العاده ای که دارد، تقریا هیچ محسوب می شوند. در نتیجه، در صورتی که هزینه، درد روزهای ابتدایی نصب براکت ها و ظاهر ناپسند براکت های فلزی دیمون برایتان اهمیت ندارد، انتخاب سیستم دیمون ارتودنسی بهترین انتخابی است که می توانید برای درمان ناهنجاری های فکین و نامرتبی دندان هایتان داشته باشید.

نتیجه گیری

از تمامی موارد گفته شده می توان نتیجه گرفت که سیستم دیمون ارتودنسی روشی پیشرفته است که با حذف برخی جزئیات کوچک در روش سنتی فلزی ارتودنسی، توانسته است جایگزین مناسبی برای آن محسوب شود. سیستم دیمون ارتودنسی براکت های خود تنظیمی را ازائه می دهد که با ایجاد فشار و نیروی کمتر روی دندان ها به کاهش درد و ناراحتی حین درمان کمک کرده، باعث حفظ سلامت دندان ها شده، تعداد مراجعات به متخصص ارتودنسی در حین دوره درمانی را کاهش داده و در نهایت، هزینه مناسبی را در کنار نتایج عالی و فوق العاده ای که دارد، ارائه می دهد که تمامی این موارد بسیار پر اهمیت هستند.

گذاشتن براکت در دهان چگونه است

نصب کامل سیستم براکت در دهان یک یا دو ساعت طول میکشد. مدت زمان دقیق آن بستگی به نوع براکتی که انتخاب کرده ‌اید دارد.

 آیا گذاشتن براکت در دهان درد دارد؟ 

این فرایند بدون درد انجام می‌شود اما ممکن است در هنگام بعضی مواقع در سیستم براکت کمی احساس فشار بر دندان ها داشته باشید.

پیش از چسباندن براکت به دندان‌ها اگر فاصله بین دندان‌های عقبی خیلی کم باشد و نتوان حلقه فلزی دور آنها انداخت از وسیله دیگری به نام فاصله ساز یا جدا کننده استفاده می شود تا بین دندانها کمی فاصله ایجاد شود.  جدا کننده یک حلقه ی کشی ساده است.  در مدتی که از جدا کننده استفاده می کنید ممکن است در دندان‌های عقبی تان کمی درد داشته باشید تا زمانی که به آن عادت کنید.

 تمیز کردن دندانها

پیش از این که ارتودنتیست کار نصب براکت را انجام بدهد باید دندانها را خوب تمیز کند تا نگین های براکت به خوبی به دندان‌ها بچسبد. پس از تمیز کاری، دندانها کاملاً خشک می‌شوند و در آخر به چسب آغشته شده و نگین براکت هم به چسب آغشته میشود تا به دندان چسبانده ‌شود.

چسباندن حلقه فلزی

حلقه فلزی که به آن بند ارتودنسی گفته می‌شود برای نگه داشتن سیستم براکت در  جای از استفاده می‌شود. پس از انتخاب حلقه ای با اندازه مناسب برای دندان، متخصص ارتودنسی کمی چسب به سطح داخلی حلقه آغشته کرده و آن را دور دندان می‌اندازد و سپس با تاباندن نور آبی مخصوصی آن را در جای خود محکم میکند.  ممکن است جای دادن حلقه فلزی دور دندان نیازمند کمی فشار یا پیچاندن آن باشد.  اگر درد زیادی احساس می کنید موضوع را به دکتر بگویید.

 وصل کردن سیم ارتودنسی

بعد از این که نگینهای براکت به دندان‌ها چسبانده شدند یعنی هر دندان یک نگین براکت در سطح خود دارد نوبت به وصل کردن سیم ارتودنسی به نگینهای براکت می رسد. پس از این که سیم ارتودنسی در شیار نگین براکت قرار گرفت یک حلقه کشی کوچک که به آن لیگاچور می گوییم دور نگین براکت و سیم ارتودنسی قرار می گیرد تا سیم را در جای خود ثابت نگه دارد لیگاچور ممکن استاز جنس فلز انتخاب شود.  اگر از حلقه کشی به عنوان لیگاچور استفاده می شود می توانید رنگ آن را مطابق سلیقه خود انتخاب کنید.  پس از اتصال سیم ارتودنسی، ته آن چیده میشود تا با لثه و بخشهای دیگر دهان رخورد نکند.

براکت پشت دندانی

مراحل نصب و چسباندن براکت پشت دندانی مشابه براکت معمولی است اما برخلاف براکت معمولی باید به پشت دندانها چسبانده شود بنابراین ممکن است مرحله نصب آن بیشتر طول بکشد چون دسترسی دکتر به آن سخت تر است.

برای گذاشتن براکت در دهان ممکن است برخی از دندان ها نیاز به توجه ویژه داشته باشد. برای این که مطمئن شوید همه دندان های تان طبق برنامه حرکت می‌کند و به موقعیت ایده آل می رسند باید اتصال آنها با نگین براکت درست باشد بنابراین در صورتی که متوجه شدید شده نگین براکت شل شده یا در آمده است حتما به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید تا سیستم براکت را برای تان ترمیم کند.

هر چند هفته یکبار باید به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید تا پیشرفت حرکت دندان ها و وضعیت براکت بررسی شود .

 

https://www.healthline.com/health/dental-and-oral-health/how-are-braces-put-on#type-of-braces