با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

تفاوت نگهدارنده های متحرک و ثابت ارتودنسی

تفاوت نگهدارنده های متحرک و ثابت ارتودنسی

تفاوت نگهدارنده های متحرک و ثابت ارتودنسی

درمان ارتودنسی با خارج کردن بریس ها از دهان به اتمام نمی رسد. بلکه مرحله بعدی خارج کردن براکت از دهان شامل استفاده از از نگهدارنده های دندان می باشد. نگهدارنده ها، دندان های بیمار را در موقعیت جدید در جای خود ثابت نگه می دارند.

عدم استفاده از نگهدارنده های دندان یکی از دلایل اصلی عود دندان ها است که شامل جابجایی جزئی یا کامل دندان ها و بازگشت آنها به موقعیت اصلی خود می باشد. ثابت شدن دندان ها پس از استفاده از براکت ها ممکن است زمان زیادی به طول انجامد. این به این معنی است که دندان‌ها نسبت به حرکت بسیار حساس هستند.

پس از خارج کردن بریس ها از دهان، متخصص ارتودنسی دندان ها را با استفاده از نگهدارنده های متحرک یا دائمی در موقعیت جدید ثابت می کند. نگهدارنده های متحرک به صورت سفارشی و متناسب با دندان ها ساخته می شوند. با این حال، نگهدارنده های دائمی به پشت دندان ها برای جلوگیری از حرکت آنها متصل می شوند.

بدون استفاده از نگهدارنده ها، تمام پیشرفت های ایجاد شده در طول درمان ارتودنسی ممکن است به طور سریع از بین بروند. مانند براکت ها، نگهدارنده ها نیز ممکن است در ابتدا باعث ایجاد ناراحتی یا فشار بر روی دندان ها شوند. با این حال، تنظیم کردن نگهدارنده ها در داخل دهان به برطرف شدن این عوارض کمک می کند.

نگهدارنده های دائمی

نگهدارنده های دائمی گاهی اوقات گزینه های مناسب برای بیمارانی هستند که درمان ارتودنسی را به پایان رسانده و به ثابت نگه داشتن دندان ها در مکان جدید نیاز دارند. همانطور که از نام این نگهدارنده ها مشخص است، آنها به طور دائمی به قسمت پشت دندان ها متصل می شوند.

در نگهدارنده های دائمی، متخصص ارتودنسی، سیمی را به پشت دندان ها متصل می کند. انواع مختلفی از نگهدارنده های دائمی وجود دارند که ارتودنتیست نسبت به شرایط بایت و همچنین ترجیحات بیمار آنها را انتخاب می کند.

مزایای نگهدارنده های دائمی

  • راحتی استفاده از نگهدارنده های دائمی :

استفاده از این نگهدارنده ها بسیار راحت بوده و نیاز به خارج کردن از دهان ندارند. درواقع، پس از اتصال نگهدارنده های دائمی به قسمت پشت دندان ها توسط ارتودنتیست، آنها بر روی دندان ها ثابت شده و قابلیت خارج شدن در هنگام غذا خوردن یا تمیز کردن را ندارند.

  • غیر قابل مشاهده بودن :

از آن جا که نگهدارنده های دائمی به پشت دندان ها متصل می شوند، قابل مشاهده نیستند.

  • موفقیت بالا در نگهداری دندان ها :

از آن جا که نگهدارنده های دائمی به دندان ها متصل می شوند، مانع از عود مجدد دندان ها و به هم ریختگی آنها در صد در صد موارد می شود.

معایب نگهدارنده های دائمی

  • تمیز کردن دشوار :

تمیز کردن نگهدارنده های دائمی ممکن است دشوار و تا حدی آزاردهنده باشد. زیرا نمی توان آنها را از دهان خارج کرد. به همین دلیل باید مسواک زدن را با دقت بیشتری انجام داد.

  • عدم توانایی استفاده از نخ دندان :

استفاده از نخ دندان در هنگام استفاده از نگهدارنده های دائمی ممکن است دشوار یا غیر ممکن باشد. با این حال، برای تمیز نگه داشتن صحیح دندان ها باید اطراف این سیم ها را با نخ دندان تمیز کرد. نخ دندان ابزاری عالی برای کمک به تمیز نگه داشتن نگهدارنده دائمی است.

  • افزایش احتمال تجمع میکروب ها در دهان :

نگهدارنده های دائمی همواره در داخل دهان قرار دارند. این امر باعث تجمع پلاک و باکتری ها می شود. در صورت عدم دنبال کردن عادات بهداشتی دهان و دندان، این امر ممکن است منجر به ایجاد حفره در دندان ها شود.

نگهدارنده های متحرک

نگهدارنده های متحرک دستگاه‌ هایی هستند که به صورت سفارشی و متناسب با شرایط بیمار ساخته می شوند. آنها بر روی دندان ها قرار گرفته و هنگام غذا خوردن و مسواک زدن خارج می شوند. برخلاف نگهدارنده های دائمی که به طور همیشگی بر روی دندان ها ثابت می شوند، نگهدارنده های متحرک تنها در هنگام پوشیدن، دندان ها را تحت تاثیر قرار می دهند.

انواع نگهدارنده های متحرک

نگهدارنده های متحرک به دو دسته هاولی و اسیکس تقسیم می ‌شوند:

  • نگهدارنده هاولی :

این نوع از نگهدارنده ها از یک پوسته پلاستیکی ساخته می شوند که سقف دهان را پوشانده و یک سیم از جلوی دندان ها عبور می کند. این نگهدارنده قابل تنظیم است. بنابراین متخصص ارتودنسی می تواند بعد از اتمام درمان با براکت ها و با استفاده از نگهدارنده های هاولی، تغییرات جزئی در تراز بندی دندان ها ایجاد کند. همچنین مراقبت از نگهدارنده های هاولی بسیار آسان است.

  • نگهدارنده اسیکس :

نگهدارنده اسیکس از پلاستیک شفاف و متناسب با قالب دندان ها ساخته می شود. بنابراین به راحتی بر روی دندان ها قرار گرفته تا تراز آنها را حفظ کند. این نوع نگهدارنده ها به دلیل غیر قابل مشاهده بودن، از محبوبیت فراوانی برخوردار هستند. با این حال، سریعتر از سایر نگهدارنده ها فرسوده می شود.

مزایای نگهدارنده های متحرک

  • قرارگیری راحت نگهدارنده متحرک :

نگهدارنده های متحرک به راحتی قابل استفاده هستند. آن ها به صورت سفارشی ساخته شده و قرارگیری آن ها بر روی دندان ها بسیار راحت است. در واقع قرار دادن و خارج کردن نگهدارنده متحرک از دهان به صورت ساده و یک مرحله ای صورت می گیرد.

  • قابلیت خارج کردن از دهان :

می ‌توان نگهدارنده های متحرک را در هنگام غذا خوردن، آشامیدن یا مسواک زدن از دهان خارج کرد. در واقع یکی از مزایای اصلی نگهدارنده های متحرک، راحتی غذا خوردن و همچنین مسواک زدن دندان ها است.

  • محافظت اضافی از دندان ها :

نگهدارنده های متحرک یک لایه خارجی هستند که بر روی دندان ها قرار می گیرند. بنابراین، می توانند از دندان ها در برابر ساییده شدن محافظت کنند. آنها همچنین می توانند از دندان های پر شده یا تاج دندانی محافظت نمایند.

معایب نگهدارنده های متحرک

  • قابل مشاهده بون :

برخی از نگهدارنده ها به ویژه نگهدارنده های هاولی در هنگام استفاده، قابل مشاهده هستند. علاوه بر این، پوشیدن نگهدارنده های متحرک می تواند تغییرات جزئی در گفتار ایجاد کند.

  • احتمال گم شدن نگهدارنده های متحرک :

نگهدارنده های متحرک به دلیل قابلیت خارج شدن، ممکن است گم شوند. همچنین از آنجا که نگهدارنده های متحرک به صورت سفارشی ساخته می شوند، ساخت مجدد آنها به صرف هزینه و زمان نیاز دارد.

https://orthodonticassoc.com/braces/difference-between-permanent-and-removable-retainers/

دستگاه فانکشنال ارتودنسی

دستگاه فانکشنال ارتودنسی

به منظور درمان و رفع ناهنجاری های استخوان فک، استفاده از دستگاه های فانکشنال ارتودنسی ضرورت دارد. اغلب دستگاه های ارتودنسی تنها به منظور اصلاح بی نظمی های موجود در دندان ها و همچنین جابجایی آنها به کار می روند اما دستگاه فانکشنال علاوه بر اینکه برای تغییر در وضعیت قرارگیری دندان ها و رفع بی نظمی آنها به کار برده می شود، همچنین برای درمان و رفع ناهنجاری های فک و آرواره نیز بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.

درمان ناهنجاری های استخوان فک و یا آرواره با استفاده از دستگاه فانکشنال ارتودنسی

در حالت کلی، ناهنجاری های استخوان فک به پنج دسته مختلف تقسیم بندی می شوند که این پنج دسته عبارتند از:

  • ناهنجاری کلاس II: در این نوع از ناهنجاری ، فک پایینی فرد بیمار عقب تر از فک بالا قرار دارد.
  • ناهنجاری کلاس III: در این نوع از ناهنجاری ، فک پایینی فرد بیمار جلوتر از فک بالا قرار دارد.
  • ناهنجاری اوپن بایت: در این نوع از ناهنجاری ، زمانی که دندان های فک بالا و پایین روی یکدیگر قرار می گیرند، بین آنها فاصله زیادی ایجاد می شود و در واقع، به طور متناسب و صحیح یکدیگر را نمی پوشانند. در این حالت، اکثر دندان هایی که در فک بالا و پایین قرار دارند، به درستی روی یکدیگر قرار داده نمی شوند.
  • ناهنجاری دیپ بایت: در این نوع از ناهنجاری ها، زمانی که دو ردیف دندان های فک بالا و پایین روی یکدیگر قرار داده می شوند، به جای اینکه روی یکدیگر قرار بگیرند پشت سرهم قرار گرفته و در واقع بیشتر از حد معمول یکدیگر را می پوشانند. این ناهنجاری به صورت قابل مشاهده ای، ارتفاع صورت را کاهش داده و در زیبایی چهره افراد مختلف اثر نامطلوب می گذارند.
  • انحراف فک: در این نوع از ناهنجاری ها، یکی از فک ها به سمت راست و یا چپ انحراف دارد. این ناهنجاری روی زیبایی چهره افراد تاثیر منفی می گذارد.

در حالت کلی، دستگاه های فانکشنال ارتودنسی، تنها به جهت حرکت دادن فک بالا به سمت عقب و یا کشیدن فک پایینی به سمت جلو مورد استفاده قرار می گیرند اما در نهایت می توانند در مورد سایر موارد ناهنجاری فک نیز تاثیرگزار باشند و در این موارد نیز مورد استفاده قرار بگیرند.

اما عملکرد دستگاه های فانکشنال ارتودنسی برای درمان ناهنجاری های فک، چگونه است؟

امروزه، دستگاه های فانکشنال ازتودنسی انواع مختلفی دارند . هر یک از انواع این دستگاه ها جهت اصلاح و درمان وضعیت استخوانی به خصوص طراحی و ساخته شده اند. در حالت کلی، باید گفت که روند دستگاه های فانکشنال برای تغییر دادن عملکرد ماهیچه ها و عضلات فک طراحی شده است. در این صورت، دستگاه های فانکشنال به عضلات و ماهیچه های فک پایین فشار وارد کرده و باعث می شوند که این عضلات و ماهیچه ها برای رشد بیشتر تحریک شوند. در این صورت، قوس دندانی نیز گسترش پیدا کرده و به سمت جلو حرکت می کند. به صورتی که، پس از مدتی می توان نتیجه استفاده از دستگاه های فانکشنال را روی نیم رخ فرد بیمار به وضوح مشاهده کرد.

در هر حالت متخصصان ارتودنسی توصیه می کنند، به منظور اینکه بهترین نتیجه استفاده از دستگاه های فانکشنال حاصل شود باید طبق برنامه زمان بندی مشخصی از دستگاه استفاده کرد و همچنین دستگاه های فانکشنال تا مدت طولانی نباید از دهان فرد بیمار خارج شوند تا نتیجه مطلوب استفاده از این دستگاه ها به دست بیاید.

بهترین سن برای اصلاح ناهنجاری های فک با استفاده از دستگاه فانکشنال

پس از ده سالگی و پیش از شروع بلوغ جنسی، بهترین بازه سنی برای اصلاح ناهنجاری دندان ها و فک به شمار می رود. در این سنین استخوان های بدن در حال رشد هستند و به همین علت به سادگی و به صورت مطلوب، به تحویک دستگاه های ارتودنسی پاسخ می دهند.

دستگاه فانکشنال ارتودنسی عضلات فک پایینی را تحریک می کند تا به سمت جلو حرکت کرده و در برخی بیماران در این مرحله، استخوان سازی انجام می شود تا در نتیجه آن، فک پایینی به اندازه کافی وسیع شود.

انواع دستگاه های فانکشنال ارتودنسی

دستگاه های فانکشنال ارتودنسی در دو نوع ثابت و متحرک موجود هستند. در این رابطه می توان گفت که دستگاه های نوع متحرک نسبت به نوع ثابت آن مزیت دارند به صورتی که رعایت بهداشت دهان و دندان به خصوص مسواک زدن در روش استفاده از دستگاه های فانکشنال متحرک بسیار راحت تر است. اما دستگاه های ثابت نیز مزیت خود را دارند و در واقع دستگاه های فانکشنال ثابت برای افرادی که در قرار دادن دستگاه های متحرک در دهان همکاری های لازم و ضروری را انجام نمی دهند، مناسب تر است و در بسیاری از موارد، برای این افراد استفاده از دستگاه های فانکشنال ثابت نتیجه بهتری را می دهد.

همچنین، دستگاه های ثابت تنها می توانند توسط دندان پزشک نصب شده و یا برداشته و جابجا شوند اما در برابر، دستگاه های فانکشنال متحرک می توانند توسط خود فرد بیمار نیز برداشته شده، جابجا شوند و یا سرجای خود قرار بگیرند.

طول درمان ارتودنسی با استفاده از دستگاه فانکشنال

به جز در مواقعی که فرد بیمار غذا می خورد و یا مسواک می زند، در سایر مواقع و در تمام مدت طول روز، استفاده از دستگاه های فانکشنال ضروری و لازم است. در واقع، هر چقدر که فرد بیمار در طول روز از دستگاه فانکشنال استفاده بیشتری بکند زودتر به نتیجه مطلوب می رسد و در این حالت می توان گفت که روند درمان تسریع می شود. اما باز هم در هر صورت، باید با متخصص ارتودنسی در رابطه با زمان استفاده از دستگاه های فانکشنال مشورت کرد.

در این حالت نیز، بسته به شرایط مختلف و شدت ناهنجاری، طول درمان ارتودنسی نیز متفاوت است. به طور متوسط در حدود ۹ تا ۱۲ ماه فرد بیمار باید از دستگاه فانکشنال برای تسریع روند درمانش استفاده کند. بعد از این زمان نیز، فرد باید تنها در مواقع شب و هنگام خواب دستگاه فانکشنال را درون دهان خود قرار دهد. در نتیجه، طول مدت استفاده از این دستگاه ها نیز متغیر است.

هزینه درمان ارتودنسی با استفاده از دستگاه فانکشنال

در تمامی موارد، دستگاه های فانکشنال متناسب با فک و دهان فرد بیمار طراحی و ساخته می شوند، به همین دلیل هزینه بالایی دارد. علاوه بر آن، تعداد جلساتی که فرد به متخصص ارتودنسی خود مراجعه می کند در افزایش هزینه ها تاثیرگزار است. اما در هر صورت اگر می خواهید در هنگام استفاده از دستگاه های فانکشنال ارتودنسی نتیجه مطلوب و موثری را مشاهده کنید، باید تحت نظر متخصص ارتودنسی درمان خود را انجام داده و تکمیل کنید.

رعایت بهداشت هنگام استفاده از دستگاه فانکشنال ارتودنسی

در هنگام استفاده از دستگاه های فانکشنال ارتودنسی، توصیه می شود که در هیچ مواردی مواد غذایی چسبنده و یا مواد غذایی سخت و سفت مصرف نکنید. در این صورت این مواد غذایی، باعث آسیب رساندن به دستگاه های ارتودنسی می شوند. همچنین، پس از هر بار وعده غذیی، توصیه می شود دستگاه فانکشنال را از دهان خارج کرده و با دقت شستشو کنید. مسواک زدن نیز در حین استفاده از دستگاه های ارتودنسی روزی حداقل ۳ بار ضروری است. در صورتی که تمامی این موارد را به خوبی رعایت کنید، روند درمان ارتودنسی تسریع پیدا کرده و نتیجه مطلوبی را مشاهده می کنید.

ارتودنسی ثابت

ارتودنسی ثابت، روشی است که در آن دستگاه ارتودنسی با قرار گرفتن در دهان و چسبیدن آن به صورت نگین بر روی دندان ها باعث جا به جایی دندان ها و قرار گرفتن دندان ها در جای مناسب می شود. منظور از ثابت بودن دستگاه ارتودنسی در روش ارتودنسی ثابت این است که بیمار در این روش  بر خلاف روش ارتودنسی متحرک نمی تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خود خارج کند و در صورت نیاز و پس از درمان ، خارج کردن دستگاه ارتودنسی توسط متخصص ارتودنسی انجام می شود.

در روش ارتودنسی ثابت، براکت ها به دندان ها چسبانده می شوند و یک سیم از بین براکت ها رد می شود و سپس با کش های بسیار ظریفی به براکت ها انداخته می شوند. کش ها در هر جلسه ی درمانی تعویض می شوند اما سیم ها در هر جلسه ی درمانی تعویض نمی شود و براکت های دستگاه ارتودنسی ثابت تا انتهای دوره ی درمانی در دهان باقی می مانند و تعویض نمی شوند.

در روش ارتودنسی ثابت، دندان ها در طی ماه می توانند تا یک میلی متر هم جا به جا شوند. در برخی از موارد نیز نیاز خواهد بود که با توجه به نوع ناهنجاری دندانی که بیمار دارد برخی از دندان های او کشیده شوند. در چنین بیماران با توجه به این که دندان ها به سمت فضای خالی دندانی که کشیده شده اند می روند حرکت دندان ها به خوبی مشهود خواهند بود به طوری که خود بیمار نیز به راحتی می تواند حرکت دندان ها را تشخیص دهد.


هدف ارتودنسی ثابت

مهم تر نکته ای که باید در مورد روش ارتودنسی ثابت بدانیم این است که هدف از انجام این روش چیست و این که این روش برای چه افرادی مناسب است و چرا باید از این روش استفاده کرد.

به طور کلی استفاده از روش ارتودنسی ثابت با هدف جا به جایی دندان ها و حرکت دادن آن ها به فضای مناسب، تنظیم دندان های شلوغ و اصلاح روابط بین فک ها یعنی اگر فک بالا یا پایین نسبت به هم متقارن نباشد و در جای مناسب قرار نگرفته باشد می توان از روش ارتودنسی ثابت برای درمان ناهنجاری های دندان استفاده کرد.

لازم به ذکر است با توجه به این که از روش ارتودنسی ثابت برای درمان ناهنجاری های زیاد دندان استفاده می شود ممکن است طول دوره ی درمانی با استفاده از این روش، از ۱۲ ماه تا سه سال به طول بینجامد.

 

نکاتی که باید در طی دوره ی درمانی ارتودنسی ثابت رعایت نمود

برای این که درمان با استفاده از روش ارتودنسی ثابت موثر واقع شود و در نهایت به نتیجه ای که مدنظر بیمار است برسد باید نکاتی را رعایت نمود که عبارتند از:

  • در روزهای ابتدایی نصب براکت، بیمار باید غذاهای نرم مصرف کند.
  • در روزهای اولیه ی درمان با استفاده از روش ارتودنسی ثابت، بیمار باید از مصرف مواد غذایی رنگی همچون نوشابه، سس، سبزی، چای ، قهوه و مواد غذایی این چنینی پرهیز کند.
  • بیمار طی دوره ی درمانی خود باید از شکستن تنقلات مانند تخمه و بادام جلوگیری کنند
  • در روزهای اولیه که براکت های دستگاه ارتودنسی ثابت در دهان قرار می گیرند بیمار ممکن در تکلم خود دچار مشکل شود اما پس از گذشت چند روز، این مشکل برطرف می شود و بیمار می تواند مثل سابق صحبت کند.
  • برای این که طی دوره ی درمانی دندان ها پوسیده نشوند و رنگ ها تغییر نکند و مواد غذایی بین براکت ها و سیم های ارتودنسی ثابت گیر نکند بیمار باید از مسواک ها و برس های مخصوص بین دندانی استفاده کند
  • بیمار نباید طی دوره ی درمانی خود از غذاهای سفت و چسبنده مانند ادامس، ته دیگ و بلال استفاده کند زیرا استفاده از چنین مواد غذایی می تواند باعث شکستن و کج شدن سیم های ارتودنسی ثابت شود.
  • اگر براکت های دستگاه ارتودنسی ثابت ، شل شد و یا افتاد بیمار باید فورا به مطب متخصص ارتودنسی مربوطه مراجعه کند.

 

مزایای ارتودنسی ثابت

  • با استفاده از ارتودنسی ثابت می توان چندین دندان را به صورت همزمان جا به جا کرد.
  • ارتودنسی ثابت می تواند بیشتر مشکلات دندان و آرواره ها را حل کند
  • در روش ارتودنسی ثابت جا به جایی دندان به صورت دقیق تر انجام می شود

 

معایب ارتودنسی ثابت

  • هزینه ارتودنسی ثابت بیشتر از ارتودنسی متحرک است
  • اگر در این روش، دستگاه ارتودنسی اسیب ببیند و یا بشکند نمی تواند توسط بیمار جا به جا شود
  • رعایت بهداشت دهان و دندان به علت این که براکت های ارتودنسی به صورت ثابت در دهان قرار دارند در این روش مشکل است.