با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

پس از براکت تا چه مدت به ریتینر یا تثبیت کننده ارتودنسی نیاز دارم؟

استفاده از ریتینر که به آن نگهدارنده ارتودنسی یا تثبیت کننده ارتودنسی هم میگویند، پس از در آوردن براکت بسیار متداول است. چون دندانها در تمامی طول زندگی مان حرکت میکنند و موقعیتشان تغییر میکند، پس از صاف و مرتب کردن آنها طی درمان ارتودنسی لازم است تا مدتی آنها را با کمک ریتینر یا تثبیت کننده ارتودنسی، در جای خود نگه داریم.

اما این که تا چه مدت باید تثبیت کننده ارتودنسی را استفاده کنید به چند عامل بستگی دارد.

تثبیت کننده ارتودنسی خود شامل دو نوع اصلی ثابت و غیر ثابت می باشد. تثبیت کننده ارتودنسی ثابت به دندانها چسبانده میشود و تا زمانی که متخصص ارتودنسی تشخیص بدهد، در همان جا می ماند اما تثبیت کننده ارتودنسی غیر ثابت یا متحرک، قابل در آوردن است و روزی چند بار از دهان خارج شده و دوباره سر جای خود قرار داده میشود (هنگام غذا خوردن، مسواک زدن یا مواقع دیگر).

در هر صورت عملکرد همه انواع ریتینر، ثابت نگه داشتن دندانهاست تا به مرور در وضعیت جدیدی که برایشان ایجاد کرده ایم، تثبیت شوند. بنابراین طول مدت نیاز به این وسیله، بستگی به مدت زمانی دارد که طول میکشد تا دندانها دیگر در جای خود ثابت شده و برنگردند. ممکن است متخصص ارتودنسی تشخیص بدهد حداقل ۱۲ ماه باید این وسیله را استفاده کنید. ممکن است استفاده از آن تمام وقت باشد و سپس تنها شب هنگام لازم باشد آن را در دهان بگذارید.

هر چه فاصله ای که دندانها طی کرده اند و پیچیدگی مشکل ارتودنسی که داشته اند بیشتر باشد، احتمال برگشت آنها به موقعیت قبلی بیشتر میشود بنابراین احتمالا حداقل تا چند ماه باید به صورت پیوسته ریتینر در دهانتان باشد. گاهی نیز بهتر است تا چند سال ، تثبیت کننده ثابت به دندانهایتان چسبانده شود تا ارتودنتیست مطمئن شود حرکت نامطلوبی در دندانها ایجاد نمیشود.

همچنین معمولا برای کودکانی که درمان ارتودنسی قرار داده اند، نیاز به تثبیت کننده ارتودنسی بیشتر است چرا که دندانها و فکهایشان تغییرات بیشتری دارد و احتمال بازگشت آنها به موقعیت سابق، بیشتر است.

برای برخی از بیماران که درمان پیچیده ای داشته اند و دندانهایشان فاصله زیادی را جا به جا شده اند و شرایطی دارند که احتمال حرکت دندانها پس از ارتودنسی را بیشتر میکند ممکن است بهتر باشد تا آخر از تثبیت کننده ارتودنسی استفاده کنند. در این صورت نیاز نیست تمام وقت وسیله در دهان باشد بلکه پس از چند ماه تا چند سال استفاده پیوسته، استفاده از این وسیله دو یا سه روز در هفته آن هم در هنگام خواب، کفایت میکند.

مدت زمان دقیق استفاده از تثبیت کننده ارتودنسی بستگی به شرایط شما و نظر متخصص ارتودنسی دارد بنابراین باید با او در این زمینه صحبت کنید.

افرادی که براکت ارتودنسی دارند چه چیزهایی نباید بخورند؟

براکت تاثیر شگرفی بر زیبایی دندانها و لبخند و حفظ سلامت دهان میگذارد. اما براکت ارتودنسی محدودیتهایی هم برایتان ایجاد میکند.

در ابتدا که براکت میگذارم چه چیزهایی میتوانم بخورم؟

گذاشتن براکت در دهان فرایندی بدون درد است که ممکن است یک ساعت طول بکشد. اما پس از آن در روزهای بعد که شروع حرکت دندانهاست، کمی فشار یا درد احساس میکنید و ممکن است دندانهایتان حساس شوند. بنابراین غذاهایی بخورید که بافت سختی نداشته باشند که اذیتتان کنند.

از آنجایی که باید یاد بگیرید با براکت، غذا بجوید متخصص ارتودنسی توصیه هایی برای روزهای اول به شما خواهد داشت. غذاهایی که ظرف چند روز اول پس از گذاشتن براکت میتوانید بخورید به صورت زیر است:

سیب زمینی آب پز

ماست

سوپ

آش

تخم مرغ

خوراک جو

غلات پخته

غذاهای دریایی

میوه های نرم مثل موز

پنیر نرم

دسر های نرم

ماکارونی و پاستا

برنج

فرنی و شیر برنج و از این قبیل غذاها

به طور کلی هر چیزی که جویدن آن راحت است را میتوانید بخورید. حساسیت دندان پس از گذاشتن براکت پس از چند روز تا یه هفته، بهتر میشود. پس از آن میتوانید تا حدی رژیم غذایی همیشگی خود را دنبال کنید به استثنای برخی محدودیتها.

از چه غذاهایی بلافاصله پس از گذاشتن براکت، اجتناب کنیم؟

در دوران براکت ارتودنسی غذاهای زیادی میتوانید بخورید اما در چند روز اول براکت، محدودیتهایی وجود دارد تا حساسیت دندان اذیتتان نکند، مانند زیر:

بستنی

نان های ضخیم مانند بربری

استیک و گوشتهایی که قطور هستند

غذاهای پر ادویه

مرکبات

پس از این که به براکت عادت کردید، میتوانید موارد بالا را دوباره بخورید.

در مدتی که براکت ارتودنسی داریم، چه چیزهایی نباید بخوریم؟

در تمام طول درمان ارتودنسی باید از خوردن غذاهای سخت و چسبنده پرهیز کنید چون باعث صدمه دیدن براکت میشوند. غذاهایی که در این مدت به کل باید از مصرف آنها پرهیز کنید عبارتند از:

ذرت بو داده

آجیل

تخمه

مغزهای درختی

آدامس

آبنبات

پاستیل

پیتزای سوخاری شده

میوه ها و صیفی جات سفت خام

کراکر و بیسکوئیت ترد

پرتزل و چوب شور

چیپس

همچنین مصرف خوراکیهای شیرین را باید محدود کنید چون قند در ترکیب با بزاق لایه چسبنده ای به نام پلاک در سطح دندان تشکیل میدهد. اگر پلاک خوب تمیز نشود باعث پوسیدگی دندان میشود. وقتی مسواک دارید تمیز کردن پلاک سخت تر است و احتمال پوسیدگی دندان بیشتر. بنابراین اگر چه اشکالی ندارد هر از گاهی شیرینی بخورید اما در هفته تنها چند نوشیدنی یا خوراکی شیرین بیشتر نخورید.