با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

تفاوت ارتودنسی در کودکان و بزرگسالان

– موارد مرتبط با سن

افراد بزرگسال که تحت درمان ارتودنسی قرار می‌گیرند، ممکن است مشکلاتی داشته باشند که معمولا کودکان ندارند مانند کمبود استخوان فک و کاهش خون‌ رسانی، عفونت خفیف لثه و تحلیل رفتن ستیغ استخوان. همچنین استخوان‌ها در بزرگسالان سخت‌تر بوده و رشد آنها به پایان رسیده است بنابراین جابه‌جا کردن دندان‌ها و تغییر شکل استخوان‌ها سخت‌تر و فرآیندی زمان‌برتر می‌شود. همچنین جوان بودن بافتها باعث می‌شود سازگاری آنها با شرایط جدید و موقعیت جدید دندان‌ها دشوارتر شود. به این موارد محدودیت‌های سیستم مکانیکی گفته می‌شود که باعث می‌شود صاف و همراستا کردن دندان‌ها در بزرگسالان فرآیندی پیچیده‌ تر از کودکان باشد.

– مشکلات بایت

یکی از دلایل اصلی مراجعه بیماران برای انجام درمان ارتودنسی، اصلاح مال اکلوژن یا مشکلات بایت است. در بیماران بزرگسال که دچار اوربایت شدید هستند، اغلب در دهان فضای کافی برای بازگرداندن دندان‌ها به موقعیت مناسب وجود ندارد بنابراین به ناچار باید یک یا چند دندان کشیده شود. همچنین بیماران بزرگسال ممکن است دچار ساییدگی دندان‌ها باشند که این وضعیت اوربایت را تشدید می‌نماید. ممکن است ارتودنتیست برای برطرف کردن این مشکلات درمان‌های بیشتر و پیچیده‌ تری در نظر بگیرد . معمولاً اصلاح مشکلات بایت در بزرگسالان به ناچار بیشتر بر عملکرد بایت تمرکز دارد نه زیبایی و بی‌نقص کردن آن.

– مشکلات مربوط به کشیدن دندان

بسیاری از بزرگ‌سالان قبلا یک یا چند دندان خود را کشیده اند که این موضوع می‌تواند باعث دشوار شدن برنامه‌ ریزی و درمان ارتودنسی و محدود شدن نتایج آن شود. در صورتی که مدت‌ها پیش دندانی را کشیده باشید، جای خالی آن دیگر برای حرکت دادن دندان‌ها به آن ناحیه مناسب نیست مگر این که پیش ‌از این کار با استفاده از مواد پیوندی استخوان، ترمیم و بازسازی صورت بگیرد. از طرفی بستن فاصله ای که در اثر کشیدن دندان بین دندان‌ها ایجاد شده است و بسته نگه داشتن آن نیز دشوار است چرا که در افراد بزرگسال واکنش استخوان به اعمال فشار، مشابه واکنش استخوان در حال رشد در کودکان نیست.

– لزوم رعایت بهداشت در وسیله ‌های ثابت ارتودنسی

بسیاری از وسیله ‌های ارتودنسی مانند براکت پشت دندانی یا لینگوال با چسب مخصوص دندانپزشکی به دندان‌ها چسبانده می‌شوند. به همین علت رعایت بهداشت مناسب و پایبندی جدی به مراقبت‌های دندانی برای این بیماران اهمیت بسیار زیادی پیدا می‌کند.

– آسیب ‌پذیری

در فرایند درمان ارتودنسی در بزرگسالان احتمال تحلیل رفتن و بازجذب ریشه دندان بیشتر از کودکان است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که بدن ریشه دندان را بازجذب کرده و در واقع دندان را بدون پایه و لنگر، رها می‌کند. اگر مستعد بازجذب ریشه دندان هستید و درمان ارتودنسی اصطکاک زیادی در دندان‌هایتان ایجاد می‌کند به صورتی که بر روی ریشه تأثیر می‌گذارد، ممکن است به مرور زمان دندان‌هایتان لق شده و بیفتند. به همین علت ارتودنتیست با نظارت دقیق بر دندان‌ها مراقب علائم بازجذب ریشه است تا در صورت بروز چنین اتفاقی، به موقع درمان در پیش گرفته شود. در صورتی‌ که بازجذب ریشه به موقع شناسایی نشود، پس از مدتی دیگر قابل درمان نخواهد بود.

همچنین بیماران بزرگسال در خطر بیشتر مشکلات مفصل گیجگاهی فکی قرار دارند . این وضعیت ممکن است در طول دوران درمان ارتودنسی ایجاد شود. بنابراین ارتودنتیست باید به دقت وضعیت بیمار را تحت نظر داشته باشد تا چنین مشکلی پیش نیاید.

– عوامل روان‌شناختی و اجتماعی

برخی فاکتورهای روان‌شناختی و اجتماعی بر تمایل بیماران بزرگسال به درمان ارتودنسی تأثیر می‌گذارند. از جمله متداول‌ترین این فاکتورها عبارتند از:

  • نگرانی در مورد ظاهر و زیبایی در طول درمان
  • انتظارات غیر واقعی از نتایج درمان
  • ناراحتی هنگام استفاده از براکت
  • تمایل به همکاری با ارتودنتیست

 

بدیهی است که بزرگ‌سالان به دنبال بهترین نتایج در کوتاه‌ترین زمان ممکن و کمترین میزان درد یا ناراحتی  هستند. بزرگسالان می‌خواهند بیشتر در مورد آنچه ارتودنتیست می‌خواهد انجام دهد بدانند و به دلایل آن پی ببرند. برخی از این ویژگی‌ها ممکن است باعث افزایش همکاری بیمار شده و برخی دیگر ممکن است باعث ناامیدی و دلسردی و در نتیجه عدم رعایت دستورات ارتودنتیست شوند.

 

به هر صورت تقریباً نیمی از بیماران ارتودنسی را بزرگسالان تشکیل می‌دهند بنابراین ارتودنتیست ها باید توجه کافی به نیازهای بزرگسالان نیز داشته باشند.

 

http://www.colgate.com/en/us/oc/oral-health/cosmetic-dentistry/adult-orthodontics/article/key-differences-between-adult-orthodontics-and-kids-orthodontics-0315

ارتودنسی چیست؟

ارتودنسی یکی از شاخه های دندانپزشکی است که موقعیت فکها و دندانها را که در موقعیت نامناسبی نسبت به یکدیگر قرار دارند، اصلاح مینماید. تمیز کردن دندانهای کج و دندانهایی که با یکدیگر همراستا نیستند، دشوارتر است و احتمال پوسیدگی دندان و بیماری لثه افزایش می یابد. همچنین این وضعیت باعث افزایش فشار بر عضله های مسئول جویدن میشود که منجر به سردرد، سندرم اختلال مفصل گیجگاهی فکی و درد شانه، گردن و کمر میگردد. هنگامی که دندان‌ها کج بوده و در راستای مناسب قرار ندارند، زیبایی چهره را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند.

فواید درمان ارتودنسی شامل سلامت دهان، زیبایی چهره و دندان‌ها و افزایش طول عمر دندان‌ها می‌باشد.

متخصصی که در این زمینه کار می‌کند ارتودنتیست نام دارد. ارتودنتیست دو یا چند سال پس از تحصیلات دندانپزشکی عمومی، در زمینه درمان‌های ارتودنسی آموزش می‌بیند.

 

از کجا بدانیم نیاز به درمان ارتودنسی داریم؟

تنها ارتودنتیست یا دندانپزشک می‌تواند مشخص کند آیا شما باید درمان ارتودنسی انجام دهید یا نه. براساس ابزارهای تشخیصی که شامل معاینه کامل دهان و دندان، قالب‌ گیری، عکس‌های پرتوی ایکس و غیره می‌باشند مشخص می‌شود آیا درمان ارتودنسی برای شما مفید است یا خیر.

افرادی که مشکلات زیر را دارند می‌توانند از درمان ارتودنسی بهره ببرند:

اوربایت – اوربایت وضعیتی گفته می‌شود که در آن دندان‌های جلویی بالایی خیلی جلوتر از دندان‌های جلوی پایینی قرار می‌گیرند.

آندربایت – آندربایت بر خلاف اوربایت به وضعیتی گفته می‌شود که در آن دندان‌های جلویی پایینی جلوتر از دندان‌های جلویی بالایی قرار می‌گیرند.

کراس بایت – هنگامی که دندان‌های بالایی کمی جلوتر از دندان‌های پایینی (هنگام بسته‌ بودن فکها) قرار نداشته باشند، کراس بایت وجود دارد.

اوپن بایت – در صورتی که هنگام بسته ‌بودن فکها بین سطح جونده دندان‌های جلویی و یا بالایی فاصله وجود داشته باشد به آن اوپن بایت گفته می‌شود.

عدم تقارن خط میانی – در صورتی که خط میانی دندان‌های بالایی با خط میانی دندان‌های پایینی انطباق نداشته باشد، به آن جا به جایی یا عدم تقارن خط میانی گفته می‌شود.

فاصله بین دندان‌ها – وجود فاصله بیش از اندازه نرمال بین دندان‌ها باید با درمان ارتودنسی اصلاح شود.

شلوغی و کجی دندان‌ها – در صورتی که فضای کافی در قوس دندانی وجود نداشته باشد، همه دندان‌ها نمی‌توانند در جایگاه درست به صورت صاف قرار بگیرند در نتیجه ممکن است چرخیده و یا به سمت خاصی انحراف پیدا کنند و یا به طور کل از جایگاه نامناسبی بیرون بزنند.

 

درمان ارتودنسی چه کاری انجام می‌دهد؟

انواع مختلف وسیله ‌های ارتودنسی اعم از ثابت و متحرک، برای کمک به حرکت دادن دندان‌ها و صاف و همراستا کردن آنها، پرورش عضلات و تسریع در رشد فکها طراحی شده ‌اند. این وسیله ‌های ارتودنسی با اعمال ملایم به دندان‌ها و فکها کار می‌کنند. شدت مشکل، تعیین‌ کننده برنامه درمانی و رویکرد مورد استفاده است.

وسیله‌ های ثابت ارتودنسی

 

براکت

متداولترین وسیله ثابت ارتودنسی سیستم براکت است که متشکل است نگینهای براکت، بند، سیم ارتودنسی و قطعات دیگر است. بند ارتودنسی یک حلقه فلزی است که دور دندانهای آسیاب قرار می‌گیرد تا به عنوان لنگرگاه (انکوریج) از آنها استفاده کند. نگینهای براکت به سطح جلوی دندان ها چسبانده می‌شوند. سیم ارتودنسی یک سیم منحنی است که از تک تک نگینهای براکت عبور کرده و به بند فلزی متصل می‌شود. هر بار که سیم ارتودنسی سفت میشود، به دندان‌ها نیرو وارد کرده و آنها را به سمت مورد نظر می‌کشاند. به ترتیب دندان‌ها به تدریج به جایگاه درست منتقل می‌شوند. براکت معمولاً باید ماهی که با تنظیم شود تا نتایج دلخواه حاصل گردد. چند ماه تا چند سال ممکن است درمان ارتودنسی طول بکشد.

 

وسیله های ثابت اختصاصی

برای کنترل عادات دهانی نامناسب مانند مکیدن انگشت یا فشار زبان از وسیله ‌های خاص ارتودنسی استفاده می‌شود که به دندان‌ها متصل می‌گردند. از آنجایی ‌که استفاده از این وسیله‌ های ثابت ارتودنسی دشوار است، تنها به عنوان آخرین راه حل مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

فضا نگه دار ثابت

در صورتی که دندان شیری کودک زودتر از حد طبیعی بیفتد یا کشیده شود، برای خالی نگه داشتن جای آن (برای بیرون زدن دندان دائمی در آینده)، باید این فضا با کمک سیم ارتودنسی حفظ شود. برای این منظور از انواع فضا نگه دار استفاده می‌شود.

 

وسیله ‌های غیر ثابت ارتودنسی

 

الاینر

الاینر یا اینویزالاین جایگزین براکت معمولی است . در این روش مجموعه ای از الاینر ها مورد استفاده قرار می‌گیرند تا دندان‌ها را حرکت دهند. الاینر هیچ بخش فلزی ندارد و از آن جایی که از پلاستیک شفاف ساخته شده است، نامرئی محسوب می‌شود.

 

فضا نگهدار غیر ثابت

این وسیله ارتودنسی همانند فضا نگهدار ثابت عمل می‌کند. فضا نگه دار غیر ثابت از یک قاعده پلاستیکی ساخته شده است که روی فک قرار می‌گیرد و ضمایم فلزی دارد که بین برخی دندان‌ها قرار می‌گیرد تا فاصله بین آنها را باز نگه دارد.

 

موقعیت دهنده فک

این وسیله که به آن اسپلینت نیز گفته می‌شود، ممکن است در فک بالا یا پایین استفاده شود. موقعیت دهنده فک برای پرورش فک برای قرار گیری در موقعیت درست استفاده می‌شود. از این روش برای درمان اختلالات مفصل گیجگاهی فکی استفاده می‌شود.

 

ضربه گیر لب و گونه

این وسیله برای دور نگهداشتن لب یا گونه از دندانها استفاده می‌شود. عضلات گونه و لب ممکن است به دندان‌ها فشار بیاورند، استفاده از این وسیله ارتودنسی به کاهش فشار کمک می‌کند.

 

وسیع کننده کام

این وسیله برای پهن تر کردن قوس دندانی بالا استفاده می‌شود. وسیع کننده از یک بخش پلاستیک ساخته شده که در سقف دهان قرار می‌گیرد و ضمایم فلزی دارد که وسیله را به دندان‌ها متصل نگه می‌دارد. با پیچاندن پیچ وسط بدنه وسیع کننده، نیرویی در جهت دور شدن دو قوس دندانی راست و چپ از یکدیگر وارد می‌شود. به این ترتیب در خط میانی کار کششی ایجاد شده و تولید استخوان تحریک می‌شود.

 

نگهدارندة ارتودنسی غیر ثابت

این وسیله در سقف دهان قرار می‌گیرد و جلوی بازگشت دندان‌ها به موقعیت پیشین را می‌گیرد. همچنین نوعی نگهدارندة غیر ثابت وجود دارد که همانند اینویزالاین بوده و دندان‌ها را احاطه می‌کند.

 

هدگیر

این وسیله حاوی یک تسمه است که پشت سر قرار می‌گیرد و از جلو به کمک سیم فلزی به دندان‌های  جلویی متصل می‌شود.

 

https://www.colgate.com/en-us/oral-health/life-stages/teen-oral-care/what-is-orthodontics

هدگیر ارتودنسی چه کمکی به مرتب شدن دندانها میکند؟

هدگیر یک وسیله ارتودنسی است که مشکل بایت را اصلاح میکند و دندانها و فکها را همردیف مینماید. مشکل بایت یعنی دندانها درست بر روی هم جفت و جور نیستند و تماس نامناسبی با هم دارند و گاهی نیز اصلا تماسی ندارند. هدگیر برای کودکان که هنوز در سن رشد قرار دارند قابل استفاده است و پس از پایان سن رشد، کاربردی ندارد چون با هدایت کردن رشد استخوانها کار میکند.
هدگیر بر خلاف براکت، در خارج از دهان (روی سر) قرار میگیرد و برای ناهمراستایی شدید دندانها که براکت به تنهایی نمیتواند آن را اصلاح نماید، به کار میرود.
هدگیر برای اصلاح ناهمراستایی (مال اکلوژن) کلاس ۲ و ۳ استفاده میشود.

آشنایی با بخشهای مختلف هدگیر
هدگیر از یک پد یا یک یا دو تسمه تشکیل شده که پشت سر، گردن یا جلوی پیشانی (بسته به نوع هدگیر) قرار میگیرد تا آن را در جای خود ثابت نگه دارد
فیس بو: سیم کمانی است که در هدگیر معکوس در جلوی صورت قرار میگیرد
حلقه کشی، قلاب و تیوب: اجزائی هستند که جهت اتصال هدگیر به براکت به کار گرفته میشوند.
سیم U شکل و یوک دهان: این سیمها برای اتصال تسمه ها به دهان استفاده میشوند.

انواع هدگیر
انواع هدگیر عبارتند از هدگیر پشت گردنی که در آن تسمه پشت گردن قرار میگیرد و برای اصلاح اوربایت استفاده میشود، هدگیر پس سری یا های پول که در آن تسمه پشت سر قرار میگیرد و برای اصلاح اورجت یا اوربایت استفاده میوشد و هدگیر معکوس یا فیس ماسک که در آن هدگیر جلوی صورت قرار دارد و برای اصلاح آندربایت استفاده میشود.

هدگیر چگونه استفاده میشود؟
یکی از مهمترین عناصر در موفقیت هدگیر این است که به همان تعداد ساعاتی که دکتر گفته است آن را استفاده کنید. ممکن است ۱۲ یا ۱۴ ساعت در روز لازم باشد هدگیر بگذارید. گذاشتن هدگیر در ساعات مدرسه برای کودکان جالب نیست بنابراین طوری برنامه ریزی کنید که زمانی که در منزل قرار دارد هدگیر را بگذارد. هر چه ساعات بیشتری هدگیر استفاده شود سریعتر تاثیر میگذارد و نتیجه میدهد.
چرا در درمان ارتودنسی، هدگیر استفاده میشود؟
هدگیر برای اصلاح موقعیت فکها و دندانها در برخی شرایط، لازم است و علاوه بر بهبود وضعیت دندانها، توازن را به ساختار صورت برمیگرداند بنابراین به زیبایی چهره نیز کمک میکند.
هدگیر نیروی مداومی به دندانها و فک بالایی یا پایینی وارد میکند. معمولا در صورت کمبود فضای فک و در هم فشردگی دندانها، با اعمال نیرو از سمت هدگیر مشکل همپوشانی دندانها بهبود می یابد و فضای بیشتری ایجاد میشود. با کمک هدگیر میتوان دندانها را عقب کشید و فضا را بازتر کرد.
هدگیر تنها در سن رشد موثر است و اگر در این سن مشکلات ارتودنسی اسکلتی حل نشوند بعدا تنها راه درمان آنها کشیدن دندان و عمل جراحی خواهد بود.

استفاده از هدگیر چه عوارضی میتواند داشته باشد؟
معمولا در صورت استفاده صحیح، عارضه ای به دنبال ندارد. باید مراقب باشید هیچوقت هدگیر را با زور بیرون نکشید چرا که ممکن است به دستگاه آسیب برسانید یا به دهان خود صدمه وارد کنید. دستور راهنمای استفاده از هدگیر و در آوردن آن را از ارتودنتیست باید یاد بگیرید تا به صورت یا چشمان خود صدمه نزنید.
اگر کودک در دهان یا دندانها درد دارد و دردش برطرف نمیشود یا شدید است، با ارتودنتیست تماس بگیرید.
هر تغییری در اندازه بودن هدگیر ایجاد شده است حتما با دکتر در میان بگذارید و سعی نکنید خودتان هدگیر را تنظیم کنید.

بایدها و نبایدها در زمانی که هدگیر دارید
هدگیر را برای غذا خوردن باید در بیاورید اما برای نوشیدن میتوانید از نی استفاده کنید و نیازی نیست هدگیر را در بیاورید.
زمانی که میخواهید مسواک بزنید، میتوانید هدگیر را در بیاورید یا بگذارید بماند.
جویدن آدامس یا خوردن شکلات سفت یا غذاهای سفت در مدت زمانی که براکت دارید ممنوع است. خواه هدگیر به آن وصل باشد یا نباشد.
در زمانی که هدگیر دارید نباید فعالیتهای ورزشی انجام بدهید.
همچنین فعالیتهایی مثل اسکیت بورد نیز در زمانهایی که هدگیر دارید، نباید انجام دهید.
والدین باید به دنبال فعالیتهایی باشند که در زمانی که کودک هدگیر دارد بتواند انجام بدهد و از آن لذت ببرد. مثلا ایروبیک، رقص و از این گونه فعالیتها در خانه مشکلی ایجاد نمیکند.

دورنمای درمان با هدگیر ارتودنسی چگونه است؟
هدگیر معمولا ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز به مدت یک تا دو سال باید استفاده شود. به علت ابداعات و طراحی های جدیدی که در براکت به وجود آمده است، اکنون نیاز خیلی کمتری به هدگیر وجود دارد. با این حال اگر هدگیر توصیه میشود و به روشهای دیگر ارجحیت دارد حتما مزیت مهمی دارد و لازم است.

https://www.healthline.com/health/dental-and-oral-health/headgear

فرنوم لب و ارتودنسی

فرنوم که با نام فرنولوم نیز شناخته می شود، بافت سفتی است که عضوی از بدن را به بافت مجاورش متصل می کند و در نتیجه این اتصال، از حرکت زیاد آن بافت جلوگیری می کند. در نتیجه، فرنوم ها همان بندهای اعضای بدن هستند که به طور متعدد دیده می شوند اما فقط چند عدد از فرنوم ها که داخل دهان افراد قرار دارند، به درمان نیاز پیدا می کنند.

درمان فرنوم با نام فرنکتومی شناخته می شود و این درمان یک عمل ساده و متداول است که معمولا بر روی دهان کودکان به منظور رفع چند عارضه متفاوت انجام می شود. عمل های رایج و متداول فرنکتومی روی بند زبان و بند لب های بالا و پایین انجام می شود.

فرنوم دهانی در هر قسمتی که قرار داشته باشد، بعضی از اوقات بیش از حد کوتاه، کشیده و یا سفت است. در این صورت وظیفه خود را به صورت عالی و بدون نقص انجام می دهند. محدودیت در فرنوم باعث می شود که انجام وظایف معمولی و متداول مانند غذا خوردن و یا صحبت کردن دچار اختلال شده و در اکثر موارد منجر به کاهش سرعت رشد کودک می شود. علاوه بر آن، وجود فرنوم های دارای محدودیت در زیبایی فرد نیز تاثیر گذار است. فرنکتومی عمل ساده است که در روند آن فرنوم بریده شده و از داخل دهان برداشته می شود. در این صورت بافت مجاور آزادی بیشتری برای حرکت پیدا می کند. این عمل یک عمل سرپایی و کم خطر است که معمولا مشکلات پیش آمده به واسطه فرنوم با استفاده از عمل اولیه، رفع می شود.

عمل فرنکتومی را می توان روی کودکان و حتی نوزادان شیرخواری که فرنوم، لب ها و یا زبانشان را بیش از حد سفت نگه داشته است، انجام داد. در این صورت، باید توجه داشته باشید که چسبیدن زبان به کف دهان و یا سفت بودن بند لب باید در سنین پایین کودکی درمان شود، زیرا در غیر این صورت، مشکلاتی مانند تحلیل رفتن لثه به وجود می آید. حتی در مواردی لثه بین دندان ها تحلیل می رود که در نهایت منجر به فاصله دار شدن آنها می شود.

در ادامه این مقاله، با انواع عمل فرنکتومی و فرنوم لب و ارتودنسی آشنا می شوید. همچنین با مطالعه این مقاله می توانید در رابطه با مزایای این عمل و روش انجام آن اطلاعات مفیدی کسب کنید.

مزایای فرنکتومی

مزایای انجام عمل فرنکتومی پس از انجام این عمل به وضوح قابل مشاهده خواهد بود. جراحی فرنوم لب و زبان تنها در چند دقیقه انجام می شود و درد و ناراحتی ناشی از آن، در طی چند روز کاملا برطرف خواهد شد. محل جراحی نیز پس از چند روز از انجام عمل التیام پیدا می کند.

انجام عمل فرنکتومی فرنوم زبان و حتی لب در کودکان باعث می شود که از بروز عوارضی مانند تحلیل رفتن لثه و به وجود آمدن فاصله میان دندان ها جلوگیری شده و مشکلات مربوط به شیر خوردن و تغذیه نوزادان را رفع می کند.

در صورتی که مشکل چسبیدن زبان به کف دهان و یا فرنوم لب در سنین پایین رفع و درمان شود، انجام درمان بسیار ساده تر از درمان فرنوم در سنین نوجوانی خواد بود.

انواع فرنکتومی

در بدن انسان فرنوم های متعددی قرار دارند. حتی در ناحیه تناسلی نیز تعدادی فرنوم قابل مشاهده است. اما تعدادی از فرنوم ها در داخل دهان قرار دارند که معمولا فرنوم های دهانی به واسطه عمل فرنکتومی درمان شده و در اغلب این فرنوم های دهانی هستند که برای فرد مشکل ایجاد می کنند.

در این قسمت از مقاله، با انواع روش های عمل فرنکتومی آشنا می شوید که این روش ها را می توان برای برطرف کردن و درمان مشکلات متفاوت استفاده کرد.

فرنوم لب بالا و انجام عمل فرنکتومی

در اغلب موارد، عمل فرنکتومی روی فرنومی انجام می شود که لب بالایی را به فک بالا متصل می کند. در این صورت، این مشکل با رشد لثه ها و دندان های کودک قابل تشخیص است. در صورتی که بند لب بیش از حد معمول کشیده، کوتاه و یا سفت باشد، چندین مشکل رایج در دهان پیش می آید. اول این که بافت رباط به سمت دو دندان قدامی که در فک بالا قرار دارند، کشیده شده و در این صورت بین دندان ها فاصله ایجاد می شود که به این مشکل در اصطلاح دندانپزشکی، دیاستم گفته می شود.

علاوه بر آن، به علت اینکه حرکت لب بالا محدود شده است کودک قادر نخواهد بود دهان خود را کاملا ببندد و در این صورت دهان همیشه باز به نظر می آید. با این شرایط کودک از طریق دهان تنفس می کند و در نتیجه آن، انجام تنفس از طریق بینی به خوبی انجام نمی گیرد. که در نتیجه آن رشد فک ها کاهش پیدا کرده و راه های عبور هوا به خوبی شکل نمی گیرد. همانطور که گفته شد، تحلیل رفتن لثه نیز از عوارض آن است که اگر درمان نشود، منجر به ایجاد عوارض و مشکلات جانبی متعددی خواهد شد.

فرنوم بند زبان و انجام عمل فرنکتومی

فرنوم زبان نیز یک بند سفت و کشیده است که در قسمت زیر زبان قرار دارد. این فرنوم حرکت زبان را در حالت استراحت و زمانی که زبان روی کف دهان قرار می گیرد محدود می کند. در اکثر افراد انعطاف پذیری این فرنوم به قدری است که زبان حرکت کافی برای صحبت کردن و غذا خوردن را دارد. اما در صورتی که بند زبان بیش از حد کوتاه و یا سفت باشد، زبان به کف دهان می چسبد. به این مشکل در اصطلاح پزشکی زبان گره خورده گفته می شود که عوارض و مشکلات جانبی متعددی را به همراه دارد.

در صورتی که زبان بیش از حد معمول به کف دهان بچسبد، رشد صحیح فک در کودکان دچار اختلال می شود. در دراز مدت نیز مشکلاتی مانند نامرتبی دندان ها و ناهنجاری های مختلف به وجود می آید. علاوه بر آن، با گره خوردن زبان مشکل آپنه و یا وقفه تنفسی در خواب، به وجود می آید. عارضه دیگری که به واسطه مشکل فرنوم زبان در فرد قابل مشاهده خواهد بود این است که زبان نمی تواند هنگام بلعیدن غذا فشار کافی را به کام و یا سقف دهان وارد کند. در عوض با وجود این مشکل، زبان فرد بین دندان ها قرار می گیرد و به مرور زمان مانع از بسته شدن بین دندان ها و دهان می شود. با مشکل فرنوم لب فرد می تواند به مشکلات گفتاری و نوک زبانی حرف زدن نیز مبتلا شود.

فرنوم لب پایین و انجام عمل فرنکتومی

همانند فرنوم لب بالا، انجام جراحی و برداشتن فرنوم لب پایین نیز به سادگی صورت می گیرد و در واقع انجام عمل فرنوم در این دو مشکلات، همانند یکدیگر است. در حالت کلی به منظور جلوگیری از مشکلات دندانی و تحلیل رفتن لثه عمل فرنکتومی روی فرنوم لب بالا و یا لب پایینی انجام می شود.

علاوه بر کودکان، عمل فرنکتومی لب روی افراد بزرگسال نیز انجام می شود. در این صورت، دندان های مصنوعی به خوبی روی لثه های قرار می گیرند. فرنوم لب در صورتی که با مشکل همراه باشد، با هر بار حرکت لب می تواند دندان های مصنوعی را از روی لثه جدا کرده و در این صورت، آرامش فرد سلب می شود.

عمل جراحی فرنکتومی

چند روش مختلف به منظور جراحی و در واقع برداشتن فرنوم لب و زبان وجود دارد که تمامی این روش ها، با آسیب حداقلی همراه هستند و در واقع زخم ناشی از آنها در مدت کوتاهی بهبود پیدا می کند.

روش پایه و قدیمی به منظور برداشتن و جراحی فرنوم استفاده از تیغ جراحی و یا قیچی است. این عمل بسیار ساده انجام می گیرد و در طی آن، دندانپزشک با ایجاد یک برش فرنوم را آزاد کرده و آن را قطع می کند. قبل از انجام جراحی، ناحیه مورد نظر به صورت موضعی بی حس می شود . برای کودکان نیز معمولا از گاز خنده استفاده می شود تا در حین عمل کاملا راحت باشند.

بسته به اینکه چه میزان از فرنوم بریده شده و یا برداشته شود، گاهی اوقات لازم است که بافت به وسیله بخیه زدن در محل مورد نظر ثابت شود. بخیه هایی که در این شرایط مورد استفاده قرار می گیرند، معمولا از نوع جذبی هستند.

گرچه در اصل عمل فرنکتومی همان برداشتن کامل فرنوم است. اما در برخی شرایط در عمل هایی که روی نوزادان کوچک انجام می شود تنها برش دادن قسمتی از فرنوم و در واقع اصلاح وضعیت آن برای درمان کافی است.

جراحی فرنکتومی با استفاده از لیزر نیز صورت می گیرد و این  روش یک روش به روز و کاربردی محسوب می شود. به جای اینکه فرنوم با استفاده از قیچی و یا تیغ جراحی برداشته شود، با استفاده از دستگاه لیزر کوچکی از بین می رود. در این روش، بافت بند لب و یا زبان با اعمال پالس های لیزر با دقت فراوان و با احتیاط بریده می شود.

جراحی فرنوم با استفاده از لیزر محبوبیت بیشتری دارد زیرا با خونریزی کمتری همراه است و در این روش امکان آسیب رسیدن به بافت کمتر از روش جراحی با تیغ است. علاوه بر آن، جراحی فرنوم با استفاده از لیزر دوران بهبود کوتاه تری داشته و درد پس از آن نیز بسیار خفیف تر است.

درمان فرنوم لب در درمان های ارتودنسی

در برخی موارد، متخصصین ارتودنسی در اواخر درمان توصیه می کنند که به منظور ثابت ماندن مرتبی دندان ها، جراحی فرنوم لب و زبان برای بیمار انجام شود. در این شرایط، برداشتن فرنوم و جراحی آن تنها روش است که مانع از برگشت شرایط دندان ها به وضعیت اولیه آن ها می شود و از فاصله دار شدن دندان ها نیز جلوگیری می کند.

در این مواقع، معمولا متخصصین ارتودنسی بسته به موقعیت دندان ها و شرایط درمانی بیمار، بهترین زمان انجام عمل فرنوم را قبل از ارتودنسی، حین درمان ارتودنسی و یا بعد از آن مشخص می کنند.

زمانی که یک فرنوم کوتاه منجر به جابجایی دندان ها و یا حتی جابجایی فک افراد شود، انجام عمل فرنکتومی بخش مهمی از درمان ارتودنسی به شمار می رود. در صورتی که فرنوم زبانی کوتاه در دهان فرد وجود داشته باشد، بیمار فک پایین خود را به جلو حرکت می دهد تا در نتیجه آن، غذا خوردن و صحبت کردن برایش ساده تر شود. این عمل در نهایت منجر به درد فک و یا ایجاد ناهنجاری آندربایت می شود. در این شرایط، انجام عمل فرنکتومی زبان برای کمک به درمان ارتودنسی و اثبات موفقیت آن انجام می شود.

علاوه بر آن، در صورتی که فرنوم لب منجر به ایجاد فاصله بین دندان های جلویی فرد شود، متخصص ارتودنسی پس از انجام درمان ارتودنسی با استفاده از براکت ها، انجام عمل فرنکتومی را به فرد پیشنهاد می دهد تا در نتیجه آن، فاصله بین دندان ها مجدد ایجاد نشود و در واقع، درمان ارتودنسی بی اثر نباشد.

نتیجه گیری

همانطور که خواندید، وجود فرنوم لب بیش از حد کوتاه و یا سفت می تواند منجر به ایجاد عارضه های مختلف در افراد شود. می توان فرنوم های غیر معمولی را به سادگی با استفاده از روش های مختلف فرنکتومی درمان کرد. انجام عمل فرنکتومی روی لب و ی زبان بسیار ساده است و زخم های جراحی تا چند روز پس از درمان التیام پیدا کرده و فرد می تواند نتیجه شگفت انگیز این درمان را مشاهده کند. همانطور که گفته شد، عمل فرنکتومی در صورتی که به موقع انجام نشود عارضه های مختلفی در دهان فرد به وجود می آید. عارضه هایی مانند ناهنجاری های فک و دندان ها و در بدترین شرایط، تاثیر منفی فرنوم ها روی زیبایی فرد است. در نتیجه، با مشاهده علائم وجود فرنوم در کودک خود هرچه سریع تر برای درمان آن اقدام کنید.

دندان قروچه و نایت گارد

دندان قروچه چیست؟

فشار دندان ها به یکدیگر و یا به هم ساییدن آن ها به هم را چه ارادی باشد و چه غیر ارادی، دندان قروچه و یا در اصطلاح پزشکی، بروکسیم می گویند. نوعی از دندان قروچه نیز وجود دارد که در اصطلاح پزشکی به آن بروکسیم شبانه گفته می شود که عموما افرادی دچار این مشکل هستند که دندان هایشان را فقط در طول خواب به یکدیگر فشار می دهند. دندان قروچه و یا بروکسیم در نهایت دندان ها را خم کرده و یا باعث خرد شدن و شکسته شدن آن ها می شود. اکثر دندان قروچه ها چه در طول شب باشد و چه در طول روز، به علت استرس و اضطراب ایجاد می شود.

اما علائم نشان دهنده دندان قروچه و یا بروکسیم چیست؟

اگر دچار یکی از علائم زیر شدید، احتمالا در معرض دندان قروچه هستید:

  • انقباضات فک اگر به صورت ریتمیک باشند می توانند نشانه بروکسیم محسوب شوند.
  • ایجاد صدا به واسطه کشیدن دندان ها روی هم که معمولا در طول شب اتفاق می افتد و فردی که در کنار شما خوابیده است این صدا را متوجه می شوند.
  • تنگ شدن عضلات فک که معمولا دردناک است.
  • درد های طولانی مدت در قسمت های مختلف دهان که معمولا به علت وجود دندان های آسیب دیده، شکافته شدن دندان های پر شده و یا صدمه به لثه ها ایجاد می شوند.
  • سردرد نیز گاهی نشانه دندان قروچه است.
  • در برخی موارد نیز در فک پایین فرد به علت فشار دندان ها روی هم، تورم ایجاد می شود که نشانه مشکل دندان قروچه یا بروکسیم است.

علل دندان قروچه

اما علت اینکه فرد دچار دندان قروچه می شود چیست؟ دندان قروچه می تواند علت های مختلفی داشته باشد اما اکثر کارشناسان این مشکل را تنها یک عادت می دانند و برخی نیز، دندان قروچه را نتیجه واکنش بدن به زمانی می دانند که دندان ها به صورت صحیح روی هم قرار نمی گیرند. اما در هر صورت بروکسیم یا همان دندان قروچه علل مختلفی دارد که عبارتند از:

  • بیماری های نادر عضلات صورت و همچنین بیماری های اعصاب
  • ایجاد استرس، اضطراب و حتی خشم
  • سرماخوردگی و تب های شدید
  • قرار نگرفتن صحیح دندان ها روی یکدیگر
  • وجود بیماری های هاتینگتون یا پارکینسون و عوارض مصرف جانبی داروهای این بیماری ها

همچنین دندان قروچه می تواند عوارض مصرف داروهای مختلفی باشد. به عنوان مثال داروهای افسردگی، پروزاک یا همان فلوکستین، زولوفت یا همان سرترالین و پاکسیل یا همان پاروکستین، در نهایت در برخی از افراد منجر به ایجاد دندان قروچه یا همان بروکسیم می شوند.

تشخیص دندان قروچه

در صورتی که علائم دندان قروچه را در خود مشاهده کرده و این علائم را تجربه کردید، بهتر است که به دندانپزشک مراجعه کنید. در این صورت دندان پزشک می تواند به سادگی تشخیص دهد که آیا شما مشکل جدی دندان قروچه را دارید یا نه. همچنین در این رابطه از شما سوال هایی می پرسد به عنوان مثال اینکه برای سلامت عمومی دندان هایتان چه اعمالی انجام می دهید و یا اینکه چه منبع استرسی در حال حاضر در زندگی شما وجود دارد. یا مثلا اینکه از چه دارویی استفاده کرده اید و از چه بیماری ای رنج می برید. علاوه بر این سوالات، عضلات داخل و اطراف فکتان را مورد بررسی و معاینه قرار می دهد.

در نتیجه، در طول انجام آزمایشات مربوط به بررسی دندان قروچه در افراد، دندان پزشک عضلات فک و همچنین مفصل ها را مورد بررسی قرار می دهد و وضعیت عمومی سلامت دندان هایتان را معاینه می کند. در این صورت اگر دندان شکسته و یا کشیده شده ای داشته باشید، مشکل دندان قروچه را از طریق ترمیم دندان ها رفع می کند. در بعضی موارد حتی وجود دندان های ترمیم شده نیز نشانه ای از دندان قروچه است که در اینصورت دندان پزشک معاینه های دقیق تری را روی دندان های افراد انجام می دهد.

از طرفی، ممکن است پزشک به بررسی دندان نیش بپردازد. اینکه آیا دندان های بالایی و پایینی به درستی روی هم قرار می گیرند یا نه. در این مورد دندانپزشک عکس اشعه ایکس را برای شخص تجویز کرده و با استفاده از این عکس دندان ها و لثه فرد را برای آسیب های ناشی از دندان قروچه بررسی می کند.

در هر صورت، اگر با مشکل و علائم دندان قروچه مواجه شدید، بهتر است که قبل از هر کاری برای درمان این موضوع با دندانپزشک مشورت کنید.

درمان دندان قروچه

دندان قروچه درمان های زیادی دارد که بهترین آنها استفاده از نایت گارد یا همان محافظ دندان است. در نتیجه، یکی از بهترین روش هایی که منجر به کاهش دندان قروچه می شود استفاده از نایت گارد در هنگام خواب می باشد.

نایت گارد چیست؟ نایت گارد در واقع با نام محافظ دهان شناخته می شود که معمولا در هنگام شب و در زمان خواب به منظور درمان دندان قروچه مورد استفاده قرار گرفته و باعث می شود دندان ها به درستی روی هم قرار بگریند. همچنین استفاده از نایت گارد در هنگام خواب باعث می شود که سطح دندان ها به یکدیگر ساییده نشوند.

در صورتی که فرد با استفاده از نایت گارد از دندان قروچه جلوگیری کند، می تواند درد ناشی شده از آن را از بین برده و عضلات فک را آرام کند و همچنین سردردی که از دندان قروچه ناشی شده است را کاهش دهد.

از آنجاییکه در مشکل دندان قروچه، دندان های فک بالایی و پایینی افراد با نیروی بسیار بالایی به جلو و عقب دهان حرکت می کنند، در طول زمان مینای دندان از بین رفته و مشکلات متنوع دندانی به وجود می آید. در نتیجه، می توان گفت که دندان قروچه صرفا یک مشکل ظاهری و زیبایی در افراد نیست و در کنار آن می تواند زمینه را برای ابتلا به مشکلات دندانی دیگر فراهم کند.

علاوه بر آن، در صورتی که فرد تا مدت زیادی به دندان قروچه مبتلا باشد درد دندان شروع شده و به مرور زمان افزایش پیدا می کند زیرا اعصاب دندان در معرض محیط بیرونی قرار می گیرند.

علاوه بر آن، در طول زمان حساسیت دندان هایی که تحت تاثیر مشکل دندان قروچه قرار دارند، نسبت به حرارت افزایش پیدا می کند. و همچنین در نهایت دندان قروچه منجر به ایجاد ترک و ایجاد سطح ناصاف در دندان ها می شود.

در نتیجه همه این موارد اگر درمان مناسب با دندان قروچه که همان نایت گارد است، صورت نگیرد، افراد ملزم خواهند بود که از روش های ارتودنسی استفاده کنند. در بدترین شرایط نیز افراد ناچار خواهند شد که عمل روت کانال برای دندان هایشان انجام دهند و یا دندان های خود را بکشند.

در نتیجه، می توان گفت که افراد در ابتدای مبتلا شدن به مشکل دندان قروچه می توانند تنها با استفاده از نایت گارد در زمان و هزینه های خود صرفه جویی کرده و از دندان هایشان مراقبت کنند.

نایت گارد ها در انواع مختلف در اکثر داروخانه ها وجود دارد اما نایت گارد سفارشی و مخصوص دهان هر فرد نیز توسط لابراتورهای پزشکی ساخته می شود. تنها کافی است که از دندانپزشک بخواهید تا نایت گارد سفارشی دهان شما را تهیه کند. در واقع نایت گاردی که مخصوص دندان ها و دهان یک فرد ساخته می شود، بر اساس فشارهای ناشی از دندان قروچه است و در برابر گران تر از نمونه های موجود در داروخانه هاست. اما در نهایت فرد با استفاده از این نایت گاردهای سفارشی در دهان خود احساس راحتی بیشتری می کند زیرا متناسب به دندان ها و دهان او ساخته شده است.

افرادی که براکت ارتودنسی دارند چه چیزهایی نباید بخورند؟

براکت تاثیر شگرفی بر زیبایی دندانها و لبخند و حفظ سلامت دهان میگذارد. اما براکت ارتودنسی محدودیتهایی هم برایتان ایجاد میکند.

در ابتدا که براکت میگذارم چه چیزهایی میتوانم بخورم؟

گذاشتن براکت در دهان فرایندی بدون درد است که ممکن است یک ساعت طول بکشد. اما پس از آن در روزهای بعد که شروع حرکت دندانهاست، کمی فشار یا درد احساس میکنید و ممکن است دندانهایتان حساس شوند. بنابراین غذاهایی بخورید که بافت سختی نداشته باشند که اذیتتان کنند.

از آنجایی که باید یاد بگیرید با براکت، غذا بجوید متخصص ارتودنسی توصیه هایی برای روزهای اول به شما خواهد داشت. غذاهایی که ظرف چند روز اول پس از گذاشتن براکت میتوانید بخورید به صورت زیر است:

سیب زمینی آب پز

ماست

سوپ

آش

تخم مرغ

خوراک جو

غلات پخته

غذاهای دریایی

میوه های نرم مثل موز

پنیر نرم

دسر های نرم

ماکارونی و پاستا

برنج

فرنی و شیر برنج و از این قبیل غذاها

به طور کلی هر چیزی که جویدن آن راحت است را میتوانید بخورید. حساسیت دندان پس از گذاشتن براکت پس از چند روز تا یه هفته، بهتر میشود. پس از آن میتوانید تا حدی رژیم غذایی همیشگی خود را دنبال کنید به استثنای برخی محدودیتها.

از چه غذاهایی بلافاصله پس از گذاشتن براکت، اجتناب کنیم؟

در دوران براکت ارتودنسی غذاهای زیادی میتوانید بخورید اما در چند روز اول براکت، محدودیتهایی وجود دارد تا حساسیت دندان اذیتتان نکند، مانند زیر:

بستنی

نان های ضخیم مانند بربری

استیک و گوشتهایی که قطور هستند

غذاهای پر ادویه

مرکبات

پس از این که به براکت عادت کردید، میتوانید موارد بالا را دوباره بخورید.

در مدتی که براکت ارتودنسی داریم، چه چیزهایی نباید بخوریم؟

در تمام طول درمان ارتودنسی باید از خوردن غذاهای سخت و چسبنده پرهیز کنید چون باعث صدمه دیدن براکت میشوند. غذاهایی که در این مدت به کل باید از مصرف آنها پرهیز کنید عبارتند از:

ذرت بو داده

آجیل

تخمه

مغزهای درختی

آدامس

آبنبات

پاستیل

پیتزای سوخاری شده

میوه ها و صیفی جات سفت خام

کراکر و بیسکوئیت ترد

پرتزل و چوب شور

چیپس

همچنین مصرف خوراکیهای شیرین را باید محدود کنید چون قند در ترکیب با بزاق لایه چسبنده ای به نام پلاک در سطح دندان تشکیل میدهد. اگر پلاک خوب تمیز نشود باعث پوسیدگی دندان میشود. وقتی مسواک دارید تمیز کردن پلاک سخت تر است و احتمال پوسیدگی دندان بیشتر. بنابراین اگر چه اشکالی ندارد هر از گاهی شیرینی بخورید اما در هفته تنها چند نوشیدنی یا خوراکی شیرین بیشتر نخورید.

دستگاه فانکشنال ارتودنسی

دستگاه فانکشنال ارتودنسی

به منظور درمان و رفع ناهنجاری های استخوان فک، استفاده از دستگاه های فانکشنال ارتودنسی ضرورت دارد. اغلب دستگاه های ارتودنسی تنها به منظور اصلاح بی نظمی های موجود در دندان ها و همچنین جابجایی آنها به کار می روند اما دستگاه فانکشنال علاوه بر اینکه برای تغییر در وضعیت قرارگیری دندان ها و رفع بی نظمی آنها به کار برده می شود، همچنین برای درمان و رفع ناهنجاری های فک و آرواره نیز بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.

درمان ناهنجاری های استخوان فک و یا آرواره با استفاده از دستگاه فانکشنال ارتودنسی

در حالت کلی، ناهنجاری های استخوان فک به پنج دسته مختلف تقسیم بندی می شوند که این پنج دسته عبارتند از:

  • ناهنجاری کلاس II: در این نوع از ناهنجاری ، فک پایینی فرد بیمار عقب تر از فک بالا قرار دارد.
  • ناهنجاری کلاس III: در این نوع از ناهنجاری ، فک پایینی فرد بیمار جلوتر از فک بالا قرار دارد.
  • ناهنجاری اوپن بایت: در این نوع از ناهنجاری ، زمانی که دندان های فک بالا و پایین روی یکدیگر قرار می گیرند، بین آنها فاصله زیادی ایجاد می شود و در واقع، به طور متناسب و صحیح یکدیگر را نمی پوشانند. در این حالت، اکثر دندان هایی که در فک بالا و پایین قرار دارند، به درستی روی یکدیگر قرار داده نمی شوند.
  • ناهنجاری دیپ بایت: در این نوع از ناهنجاری ها، زمانی که دو ردیف دندان های فک بالا و پایین روی یکدیگر قرار داده می شوند، به جای اینکه روی یکدیگر قرار بگیرند پشت سرهم قرار گرفته و در واقع بیشتر از حد معمول یکدیگر را می پوشانند. این ناهنجاری به صورت قابل مشاهده ای، ارتفاع صورت را کاهش داده و در زیبایی چهره افراد مختلف اثر نامطلوب می گذارند.
  • انحراف فک: در این نوع از ناهنجاری ها، یکی از فک ها به سمت راست و یا چپ انحراف دارد. این ناهنجاری روی زیبایی چهره افراد تاثیر منفی می گذارد.

در حالت کلی، دستگاه های فانکشنال ارتودنسی، تنها به جهت حرکت دادن فک بالا به سمت عقب و یا کشیدن فک پایینی به سمت جلو مورد استفاده قرار می گیرند اما در نهایت می توانند در مورد سایر موارد ناهنجاری فک نیز تاثیرگزار باشند و در این موارد نیز مورد استفاده قرار بگیرند.

اما عملکرد دستگاه های فانکشنال ارتودنسی برای درمان ناهنجاری های فک، چگونه است؟

امروزه، دستگاه های فانکشنال ازتودنسی انواع مختلفی دارند . هر یک از انواع این دستگاه ها جهت اصلاح و درمان وضعیت استخوانی به خصوص طراحی و ساخته شده اند. در حالت کلی، باید گفت که روند دستگاه های فانکشنال برای تغییر دادن عملکرد ماهیچه ها و عضلات فک طراحی شده است. در این صورت، دستگاه های فانکشنال به عضلات و ماهیچه های فک پایین فشار وارد کرده و باعث می شوند که این عضلات و ماهیچه ها برای رشد بیشتر تحریک شوند. در این صورت، قوس دندانی نیز گسترش پیدا کرده و به سمت جلو حرکت می کند. به صورتی که، پس از مدتی می توان نتیجه استفاده از دستگاه های فانکشنال را روی نیم رخ فرد بیمار به وضوح مشاهده کرد.

در هر حالت متخصصان ارتودنسی توصیه می کنند، به منظور اینکه بهترین نتیجه استفاده از دستگاه های فانکشنال حاصل شود باید طبق برنامه زمان بندی مشخصی از دستگاه استفاده کرد و همچنین دستگاه های فانکشنال تا مدت طولانی نباید از دهان فرد بیمار خارج شوند تا نتیجه مطلوب استفاده از این دستگاه ها به دست بیاید.

بهترین سن برای اصلاح ناهنجاری های فک با استفاده از دستگاه فانکشنال

پس از ده سالگی و پیش از شروع بلوغ جنسی، بهترین بازه سنی برای اصلاح ناهنجاری دندان ها و فک به شمار می رود. در این سنین استخوان های بدن در حال رشد هستند و به همین علت به سادگی و به صورت مطلوب، به تحویک دستگاه های ارتودنسی پاسخ می دهند.

دستگاه فانکشنال ارتودنسی عضلات فک پایینی را تحریک می کند تا به سمت جلو حرکت کرده و در برخی بیماران در این مرحله، استخوان سازی انجام می شود تا در نتیجه آن، فک پایینی به اندازه کافی وسیع شود.

انواع دستگاه های فانکشنال ارتودنسی

دستگاه های فانکشنال ارتودنسی در دو نوع ثابت و متحرک موجود هستند. در این رابطه می توان گفت که دستگاه های نوع متحرک نسبت به نوع ثابت آن مزیت دارند به صورتی که رعایت بهداشت دهان و دندان به خصوص مسواک زدن در روش استفاده از دستگاه های فانکشنال متحرک بسیار راحت تر است. اما دستگاه های ثابت نیز مزیت خود را دارند و در واقع دستگاه های فانکشنال ثابت برای افرادی که در قرار دادن دستگاه های متحرک در دهان همکاری های لازم و ضروری را انجام نمی دهند، مناسب تر است و در بسیاری از موارد، برای این افراد استفاده از دستگاه های فانکشنال ثابت نتیجه بهتری را می دهد.

همچنین، دستگاه های ثابت تنها می توانند توسط دندان پزشک نصب شده و یا برداشته و جابجا شوند اما در برابر، دستگاه های فانکشنال متحرک می توانند توسط خود فرد بیمار نیز برداشته شده، جابجا شوند و یا سرجای خود قرار بگیرند.

طول درمان ارتودنسی با استفاده از دستگاه فانکشنال

به جز در مواقعی که فرد بیمار غذا می خورد و یا مسواک می زند، در سایر مواقع و در تمام مدت طول روز، استفاده از دستگاه های فانکشنال ضروری و لازم است. در واقع، هر چقدر که فرد بیمار در طول روز از دستگاه فانکشنال استفاده بیشتری بکند زودتر به نتیجه مطلوب می رسد و در این حالت می توان گفت که روند درمان تسریع می شود. اما باز هم در هر صورت، باید با متخصص ارتودنسی در رابطه با زمان استفاده از دستگاه های فانکشنال مشورت کرد.

در این حالت نیز، بسته به شرایط مختلف و شدت ناهنجاری، طول درمان ارتودنسی نیز متفاوت است. به طور متوسط در حدود ۹ تا ۱۲ ماه فرد بیمار باید از دستگاه فانکشنال برای تسریع روند درمانش استفاده کند. بعد از این زمان نیز، فرد باید تنها در مواقع شب و هنگام خواب دستگاه فانکشنال را درون دهان خود قرار دهد. در نتیجه، طول مدت استفاده از این دستگاه ها نیز متغیر است.

هزینه درمان ارتودنسی با استفاده از دستگاه فانکشنال

در تمامی موارد، دستگاه های فانکشنال متناسب با فک و دهان فرد بیمار طراحی و ساخته می شوند، به همین دلیل هزینه بالایی دارد. علاوه بر آن، تعداد جلساتی که فرد به متخصص ارتودنسی خود مراجعه می کند در افزایش هزینه ها تاثیرگزار است. اما در هر صورت اگر می خواهید در هنگام استفاده از دستگاه های فانکشنال ارتودنسی نتیجه مطلوب و موثری را مشاهده کنید، باید تحت نظر متخصص ارتودنسی درمان خود را انجام داده و تکمیل کنید.

رعایت بهداشت هنگام استفاده از دستگاه فانکشنال ارتودنسی

در هنگام استفاده از دستگاه های فانکشنال ارتودنسی، توصیه می شود که در هیچ مواردی مواد غذایی چسبنده و یا مواد غذایی سخت و سفت مصرف نکنید. در این صورت این مواد غذایی، باعث آسیب رساندن به دستگاه های ارتودنسی می شوند. همچنین، پس از هر بار وعده غذیی، توصیه می شود دستگاه فانکشنال را از دهان خارج کرده و با دقت شستشو کنید. مسواک زدن نیز در حین استفاده از دستگاه های ارتودنسی روزی حداقل ۳ بار ضروری است. در صورتی که تمامی این موارد را به خوبی رعایت کنید، روند درمان ارتودنسی تسریع پیدا کرده و نتیجه مطلوبی را مشاهده می کنید.

چگونه با وجود براکت ارتودنسی، نخ دندان بکشیم؟

تمیز کردن و نخ دندان کشیدن در دورانی که براکت ارتودنسی دارید، بیشتر از حالت عادی اهمیت دارد تا سلامت و زیبایی دندانها و لبخند حفظ شود و درمان با موفقیت به پایان برسد.

نخ دندان کشیدن خواه با نخ دندان معمولی باشد یا نخ با پوشش مومی، عملکردش تفاوتی نمیکند، قرار است بین دندانها را تمیز کند، جاهایی را که تمیز کردن آنها با مسواک سخت است بساید و سیم و براکت ارتودنسی را پاک کند. باید یک بار در روز نخ دندان بکشید. همچنین از فرچه کوچکی برای تمیز کردن سطوح بین دندانها و اطراف نگینهای براکت و زیر سیم، استفاده کنید.

هرگز در نخ دندان کشیدن، اغماض نکنید حتی اگر زمان زیادی از شما بگیرد. یادگیری روشهای نخ دندان کشیدن به شما کمک میکند سریعتر و راحت تر و موثرتر این کار را انجام بدهید. هر روشی را که انتخاب میکنید مهم این است که نخ دندان کشیدن را مرتب انجام بدهید تا لثه تان دچار التهاب و عفونت نشود، دندانتان لکه نگیرد و دچار ضایعات پوسیدگی نگردد.

 

  • نخ دندان معمولی

بهترین راه برای نخ دندان معمولی در شرایط عادی، آزمون و خطاست تا بهترین راه برای تمیز کردن بین دندانها را پیدا کنید اما برای کسانی که براکت دارند ممکن است این کار دشوار باشد. کشیدن نخ در اطراف نگینهای براکت و سیم ارتودنسی، زمان میبرد. ده تا پانزده دقیقه برای این کار به خود وقت بدهید. تنها ابزاری که برای استفاده از نخ دندان معمولی نیاز دارید، نخ دندان با پوشش مومی است. نخ های بدون موم ممکن است پاره شوند و در نگینهای براکت گیر کنند.

روش نخ دندان کشیدن با براکت

ابتدا ۴۵ الی ۶۰ سانتیمتر از نخ را ببرید.

جلوی آینه بایستید. نخ را بین سیم ارتودنسی و دندان بگیرید.

انتهای نخ را دور انگشت اشاره خود بپیچید تا راحت تر بر حرکت نخ، مسلط شوید.

با ملایمت نخ را بین دو دندان قرار بدهید و آن را از یک پهلوی دندان از به پایین کشیده و لثه را لمس کنید و از پهلوی دندان مجاور نخ را به بالا بلغزانید یعنی حرکت U شکل انجام دهید (برای دندانهای بالایی U برعکس انجام دهید).

نخ را از پشت سیم در بیاورید ولی مراقب باشید به سیم ارتودنسی ضربه نزنید چرا که ممکن است آن را از جا در بیاورید.

به همین ترتیب دندان به دندان پیش بروید.

 

  • آب پاش دندان یا واترپیک و دهان شو

واترپیک یا آب پاش دندان ابزاری برای تمیز کردن بین دندانها و مرز لثه است که با استفاده از جریان پیوسته و پرفشار آب، این کار را انجام میدهد. آب پاش دندان هزینه زیادی ندارد اما بعضی مدلهای آن گران هستند. از آنجایی که این روش در تمیز کردن بین دندانها کارامد است، تنها سه تا پنج دقیقا برای آب پاش دندان لازم است.

 

چگونه با واترپیک، دندانها را تمیز کنیم؟

برای تمیز کردن با این ابزار مراحل زیر را انجام دهید:

مخزن آب دستگاه را پر از آب کنید. میتوانید مقداری دهانشویه به آب اضافه کنید تا خاصیت ضد باکتری نیز به آن افزوده شود. این کار ضرورت ندارد.

سَری تیز آب پاش را در سر دستگاه بگذارید. ابتدا یک بار دستگاه را امتحان کنید تا مطمئن شوید درست کار میکند و فشار آب برایتان مناسب است.

روی روشویی خم شوید، سر آب پاش را داخل دهانتان قرار دهید.

دستگاه را روشن کنید. ابتدا لبهایتان را ببندید تا آب از دهانتان بیرون نپاشد. حالا هنگام تمیز کردن دندانها بگذارید آب از دهانتان خارج شود.

جریان آب را در امتداد مرز لثه و بین دندانها بگیرید.

اگر میخواهید میتوانید با ملایمت دندان و نگین براکت را مسواک بزنید تا ذرات غذای چسبیده به آنها، شل شوند. سپس دوباره آب پاش را استفاده کنید .

این فرایند را برای همه دندانها انجام دهید. پس از پایان کار، مخزن آب دستگاه آب پاش دندان را تخلیه کنید و سر آن را خشک کنید. دستگاه را در ظرف در بسته بگذارید تا سر آن آسیب نبیند.

 

  • نخ گیر یا ترِدِر

میتوانید روش نخ دندان کشیدن معمولی را با ابزار ساده و ارزانی به نام نخ گیر یا تردر (threader) تسریع و تسهیل کنید. این ابزار کوچک پلاستیکی به شما کمک میکند نخ را در موقعیت خوبی نگه دارید و هر جایی را که میخواهید راحت تمیز کنید.

استفاده از نخ گیر در زمان نیز صرفه جویی میکند.

 

چگونه از نخ گیر استفاده کنیم؟

طبق روش معمول ۴۰ تا ۶۰ سانتیمتر از نخ دندان را بکشید و از سوراخ نخ گیر، رد کنید (شکل بالا).

نوک سوزن پلاستیکی نخ گیر را زیر سیم ارتودنسی بگذارید. با ملایمت نخ را از پشت سیم رد کنید. نخ گیر را در یک دست نگه دارید.

نخ را دور انگشت اشاره خود بپیچید تا کنترل بیشتری بر آن داشته باشید.

با ملایمت نخ را بین دو دندان بکشید و با همان حرکت U شکل از یک دندان به لثه و سپس دندان مجاور حرکت کنید. یادتان باید لثه را هم باید تمیز کنید.

با ملایمت نخ را از بین دندانها بیرون بکشید و از پشت سیم در بیاورید.

همین فرایند را برای دندانهای بعدی به کار بگیرید.

 

  • نوار دندان

برای برخی افراد نخ معمولی ممکن است درد ایجاد کند. به خصوص افرادی که پیش از براکت کردن دندانها، نخ دندان نمیکشیدند. هنگامی که لثه از سلامت کافی برخوردار نباشد، هنگام نخ کشیدن خونریزی میکند و ممکن است ابتدا احساس کنید لثه تان ورم کرده است. به مرور زمان لثه سلامت خود را باز می یابد و دیگر نخ کشیدن دردی ایجاد نمیکند.

در زمانی که لثه تان حساس است، میتوانید به جای نخ معمولی، از نخ نواری استفاده کنید. نوار دندان، نخ خیلی نازک و پهنی است که حالت اسفنجی و نرمتر از نخ دندان معمولی دارد و راحت تر بین دندانها میلغزد. روش استفاده از آن، مشابه نخ دندان معمولی است.

 

نکات مهم در نخ دندان کشیدن براکت

نخ دندان کشیدن مرتب علاوه بر این که دندانها و براکت را تمیز کرده و سلامت دندانها در طی دوران درمان ارتودنسی را حفظ میکند، زیبایی آنها را نیز حفظ میکند.

  • مرتبا به دندانپزشک مراجعه کنید تا اگر دندانهایتان جرم گرفته اند تمیز شوند. تمیزکاری حرفه ای دندانها و سیستم براکت به کمک دندانپزشک، باعث میشود از بروز مشکلات احتمالی در آینده جلوگیری شود. بهتر است هر سه ماه یک بار برای این منظور، مراجعه کنید.
  • خمیر دندان سفید کننده استفاده نکنید. شاید فکر کنید خیلی خوب است که با خمیر دندان سفید کننده، دندانهای خود را سفید کنید اما به یاد داشته باشید که همه سطح دندانتان در معرض آن قرار نمیگیرد. بنابراین بعدا که براکت را در می آورید رنگ دندان زیر آن با رنگ بقیه دندان متفاوت خواهد بود. سفید کردن دندانها را به پس از پایان درمان ارتودنسی موکول کنید.
  • شاید مسواک برقی برایتان بهتر باشد. مسواک برقی در بسیاری از بیماران ارتودنسی، دندانها را بهتر از مسواک معمولی تمیز میکند و تلاش کمتری میطلبد. اگر قصد این کار را دارید، ابتدا با ارتودنتیست مشورت کنید.

 

https://www.healthline.com/health/how-to-floss-with-braces#traditional-flossing

ناهنجاری کراس بایت و در مان آن با ارتودنسی

زمانی که دندان های بالا و پایین فرد تراز نباشند و یک و یا چند دندان وضع درستی نداشته باشند فرد ناهنجاری کراس بایت خواهد داشت . کراس بایت دارای انواع بسیار زیادی است و تشخیص این ناهنجاری بسیار سخت است . در ادامه این مطلب به بررسی انواع کراس بایت و روش های درمانی آن می پردازیم .

انواع کراس بایت

به صورت کلی سه نوع کراس بایت داریم که دو مورد از آن ها بسیار شایع است و یک نوع از آن ها کمیاب است . انواع کراس بایت عبارتند از :

  • کراس بایت خلفی : این کراس بایت در انتهای دهان اتفاق می افتد به این صورت که دندان های عقبی فک بالا پشت دندان های پایین قرار می گیرند .
  • کراس بایت قدامی : این نوع از کراس بایت در جلوی دهان اتفاق می افتد به این صورت که دندان های جلویی فک بالا از دندان های پایین عقب ترند .
  • کراس بایت گونه ای : این کراس بایت بسیار کمیاب است و شدت آن نیز از دو مورد قبلی بسیار بیش تر است . این ناهنجاری به این صورت است که دندان های یک طرف به گونه نزدیک تر است و به خوبی روی دندان های دیگر قرار نمی گیرد .

علت وقوع کراس بایت

اغلب کراس بایت در کودکان به دلیل استفاده بسیار طولانی از پستانک و یا مکیدن انگشت صورت می گیرد . استخوان های کودکان در حال رشد است و به همین دلیل هم در برابر نیروهای خارجی حساسیت بسیار زیادی دارند . حال اگر این نیرو به صورت مداوم به دندان ها وارد شود دندان ها به مرور زمان تغییر شکل می دهد . همین عادت های نادرست باعث ناهنجاری های بسیار زیادی اعم از کام بالا ، اپن بایت و … می شود .

اگر از این عادت ها در سنین پایین جلوگیری شود می توان از این ناهنجاری ها نیز پیشگیری کرد . به صورت کلی مکیدن انگشت باعث می شود تا دندان ها ترتیب درستی نداشته باشند و هم چنین باعث می شود تا سقف دهان نیز باریک تر شود . علاوه بر این باید والدین توجه داشته باشند که دندان های شیری کودک را در زمان مناسب بکشند تا بتوانند دندان های دائمی در جای درست خود قرار بگیرند به این ترتیب از همه این ناهنجاری ها جلوگیری خواهد شد . البته باید بدانید بسیاری از کراس بایت ها نیز غیر قابل پیشگیری اند و اما باید به سرعت درمان شوند .

کراس بایت چه عوارضی برای بیمار خواهد داشت ؟

  • تقارن نداشتن صورت : کراس بایت باعث نامرتب بودن دندان ها و هم چنین متناسب نبودن فک می شود که همه این ها باعث می شود تا صورت فرد تقارن درستی نداشته باشد و درنهایت نیز فرد لبخند زیبایی نخواهد داشت .
  • اختلال در مفصل گیجگاهی فکی : در این ناهنجاری دندان ها دچار انحراف هستند وهمین باعث می شود تا فشار بیش تری به مفصل گیجگاهی فک وارد شود و فرد دچار اختلال می شود . همه این ها باعث می شود تا فرد در هنگام جویدن احساس درد کند .
  • اختلال در گفتار : افرادی که از این اختلال رنج می برند بعضی از کلمات و حروف را نمی توانند به خوبی تلفظ کنند.
  • ساییدن مینای دندان : در این ناهنجاری دندان ها به درستی روی هم قرار نگرفته اند و همین نیز باعث می شود تا مینای دندان دچار سایش شود .
  • تحلیل رفتن لثه : این ناهنجاری روی لثه و فک فشار وارد می کند و این فشار اگر در مدت زمان طولانی روی لثه و فک ایجاد شود باعث می شود تا خط لثه از حد عادی پایین تر آید .

درمان کراس بایت

در سنین پایین تر چون هنوز دندان ها و فک بیمار در حال رشد است امکان درمان با استفاده از ارتودنسی وجود دارد و ارتودنسی می تواند رشد فک را تا حد بسیار زیادی کنترل کند . به این ترتیب دندان ها در موقعیت اصلی خود قرار می گیرند و کسانی که برای درمان این بیماری در بزرگسالی اقدام می کنند تنها در صورت این که ناهنجاری آن ها از نوع خفیف باشد می توانند برای درمان از بریس و یا سایر درمان های ارتودنسی استفاده کرد. اگر کراس بایت شدت بیش تری داشته باشد برای درمان آن باید از جراحی کمک گرفت . درمان کراس بایت انواع زیادی دارد که عبارتند از :

  • بریس : بریس دندان های بالایی و پایینی را حرکت می دهد و همین باعث می شود تا در جای درست خود قرار بگیرند به این ترتیب این ناهنجاری درمان خواهد شد . این روش برای کودکان و بزرگسالان می تواند استفاده شود .
  • وسیع کننده کام : از روش های درمان کراس بایت می توان به استفاده از وسیع کننده های کام اشاره کرد . با بهره گیری از این وسیله می توان اندازه کام بالا را بیش تر کرد . وسیع کننده ها به دو دسته وسیع کننده های ثابت و متحرک تقسیم می شوند . وسیع کننده های ثابت به دندان مولر وصل می شوند و با استفاده از یک کلید خاص توسعه می یابند . البته وسیع کننده های متحرک در کام بالا قرار می گیرند و شب ها باید از آن استفاده کرد . توسعه دهنده های متحرک تنها برای آن دسته از افرادی مناسب است که به اصلاح کمی نیاز دارند.
  • هدگیر: هدگیرها روی سر قرار می گیرند و با استفاده از سیم به دندان ها وصل شوند .نیرویی که از طرف هدگیر به دندان ها وارد می شود باعث کم شدن و بیش تر شدن رشد فک در طی زمان می شود . این روش برای کودکان و نوجوانان مناسب است .
  • کشیدن دندان : برای درمان گاهی متخصص تصمیم می گیرد تا بعضی از دندان ها را به دلیل کمبود فضای خالی بکشد .
  • ترمیم دندان ها : برای درمان کراس بایت های خفیف از گذاشتن روکش کامل ، باندینگ و … استفاده می شود .

وسیع کننده کام ارتودنسی

از مهم ترین وسایلی که در ارتودنسی استفاده می شود وسیع کننده کام در ارتودنسی است . این وسیله در سقف دهان قرار می گیرد و استفاده آن برای بزرگ تر شدن کام بالا می باشد تا فضای خالی برای همه دندان ها وجود داشته باشد . همان طور که گفتیم از وسیع کننده کام در ارتودنسی برای بزرگ تر کردن فک بالا استفاده می شود غیر از این وسیله ابزار دیگری نیز وجود دارد که به بزرگ تر کردن فک پایین کمک می کند .از این وسیله به صورت گسترده در ارتودنسی استفاده می شود .

وسیع کننده کام در ارتودنسی برای هر بیمار به صورت خصوصی ساخته می شود و وسیله ای ثابت است که حلقه های فلزی دارد که با استفاده از این حلقه های فلزی به دندان های آسیابی که در فک بالا قرار دارد وصل می شوند . البته برخی از وسیع کننده کام در ارتودنسی که ثابت نیستند و البته استفاده از نوع ثابت آن کاربرد بسیار بیش تری را به خصوص برای کودکان دارد.

چرا استفاده از وسیع کننده کام در ارتودنسی اهمیت بسیار زیادی دارد ؟

از مشکلاتی که مردم در سراسر دنیا دارند مشکل به هم ریختن دندان ها است که این مشکل به دلیل کم بودن فضا به وجود می آید . زمانی که در قوس های دندان فضای خالی کمی وجود داشته باشد باعث می شود تا  دندان ها از جای خود بیرون آمده باشند و در جای نامناسبی قرار بگیرند . البته در مواردی نیز ممکن است جایی برای دندان وجود نداشته باشد و به این ترتیب دندان در لثه باقی بماند .

در سن رشد از وسیع کننده کام در ارتودنسی استفاده می شود تا درمان بتواند موثر واقع شود . وسیع کننده کام در ارتودنسی باعث می شود تا استخوان ها تحریک شود و رشد کنند به این ترتیب باعث می شود تا سقف دندان رشد کند .

در چه مواردی از وسیع کننده کام در ارتودنسی استفاده می شود ؟

اگر فرد یکی از سه مشکل زیر را داشته باشد باید از وسیع کننده کام در ارتودنسی استفاده کند :

  • کراس بایت : این حالت در صورتی اتفاق می افتد که فک بالا باریک بوده باشد و همین باعث می شود تا دندان های بالایی در سطح داخلی دندان های پایین تر قرار بگیرند و البته حالت نرمال این است که دندان های بالا بیرون زده تر از دندان های پایینی باشد . برای این که این فرد درمان شود باید فرد از وسیع کننده کام در ارتودنسی استفاده کند .
  • فضا نداشتن دندان ها و به هم فشردگی دندان ها : زمانی که هنوز همه دندان های دائمی کودک بیرون نیامده اند می توان متوجه این موضوع شد که فضای خالی برای دندان های فرد وجود ندارد . در این زمان باید فک بالا پهن تر شود و به این صورت فضای خالی برای دندان ها بیش تر خواهد شد و نیازی به این نخواهد بود که دندان های دائمی کشیده شوند .
  • نهفتگی دندان : برخی از دندان ها وجود دارد در زمان معین خود بیرون نیامده اند این دندان ها ممکن است نهفته باشند. زمانی که علت این نهفتگی دندان ها کم بودن فضا و جا باشد می توان با استفاده از وسیع کننده کام در ارتودنسی این مشکل را حل کرد . بیش تر این مشکل برای دندان های نیش وجود دارد . منظور از دندان های نیش همان دندان هایی است که کنار دندان های آسیاب کوچک وجود دارند و نوک آن ها تیز است .

آیا استفاده از وسیع کننده کام در ارتودنسی همراه با درد است ؟

کسی که از این وسیله استفاده می کند در ابتدا ممکن است احساس ناراحتی کند زیرا وسیله اضافه ای در دهان شما وجود دارد و شما نیز به آن عادت ندارید . البته دردی را نخواهید داشت و اگر هم باشد به صورت بسیار خفیفی بوده است . برای این که راحت تر باشید بهتر است در روزهای اولی که از این وسیله استفاده می کنید از غذاهای نرم استفاده کنید که نیاز خاصی به جویدن نداشته باشد . برای مثال می توانید از ماست و یا سوپ استفاده کنید .

در ابتدای استفاده از این وسیله بزاق دهان شما نیز افزایش خواهد یافت البته این وضعیت موقت است و بعد از مدتی به حالت اولیه برخواهید گشت . استفاده از این وسیله در ابتدا ممکن است سبب شود تا فرد تلفظ بعضی از کلمه ها را به سختی ادا کند و اما این موضوع نیز موقتی خواهد بود و بعد از چند روز به آن عادت خواهید کرد و یاد می گیرد که چطور با آن صحبت کنید .

وسیع کننده کام در ارتودنسی دارای پیچ است که با هر بار سفت کردن آن شاید فشاری را در بین چشم ها و بینی حس کنید .البته اگر فرد حساسی هستید ممکن است احساس سر درد کنید که می توانید با استفاده از مسکن های بسیار ضعیفی مثل استامینوفن آن را درمان کنید . این موارد همه طبیعی است و نباید نگران آن ها باشید .

مراحل آماده سازی و قراردادن هایرکس در دهان بیمار:

کارگذاری وسیع کننده کام در ارتودنسی سه هفته زمان خواهد برد و مراحل درمان به صورت یک هفته در میان است .هر جلسه از درمان چهل و پنج دقیقه زمان می برد . این درمان می تواند در هر زمانی از روز صورت بگیرد . برخی از جلسه های این کار عبارتند از :

  • سابقه های ارتودنسی : منظور از سابقه ارتودنسی تصویر های رادیوگرافی و یا تصویرهای معمولی از فک بیمار است . بین دندان های عقب بیمار باید جداکننده ها قرار بگیرند و فضای کافی برای قرارگرفتن بندها نیز باید وجود داشته باشد .
  • قرارگیری بندها برای استفاده از وسیع کننده : در این بخش وسیع کننده ها به دندان های عقب بسته می شود . بعد از این که وسیع کننده ها در جای خود قرار گرفتند باید مراقبت های لازم از آن ها صورت گیرد . بهتر است یکی از نزدیکان بیمار در طی درمان با وی همراه باشد تا بتواند در این دوره به وی کمک کند .