با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

فرنکتومی لبی را پیش از براکت ارتودنسی انجام دهیم یا پس از آن؟

معمولا برای ارتودنسی دندانها، براکت به آنها وصل میشود تا دندانها را حرکت بدهد و آنها را در جایگاه درست بنشاند. اما پیش از درمان ارتودنسی باید وضعیت دهان بررسی شود تا اطمینان حاصل شود پس از اصلاح دندانها، چیزی باعث بهم ریختن مجدد آنها نمیشود. یکی از عواملی که باعث ایجاد فاصله بین دندانهای جلو میشود، فرنوم لبی است. فرنوم یا فرنولوم لبی، به بافت کوچک صورتی رنگی گفته میشود که لب بالا را به لثه وصل کرده است. اگر در جلوی آینده لب بالای خود را بالا بزنید متوجه فرنوم میشوید.

چرا فرنکتومی لبی انجام میشود؟

برای داشتن یک درمان ارتودنسی موفق، باید لبخندی زیبا و متوازن ایجاد و حفظ شود در نتیجه باید عواملی که ثبات وضعیت دندانها را بر هم میزنند از سر راه برداشته شوند. متخصص ارتودنسی بای اندازه و شکل دندانها، موقعیت آنها رد استخوان، فشار لبها و زبان و بافتهای نرم اطراف را در نظر بگیرد تا برنامه درمانی خوبی طراحی کند.

افرادی که فرنوم لبی بزرگی دارند که بیش از حد رشد کرده و بین دو دندان جلویی قرار گرفته و باعث ایجاد فاصله بین آنها شده است، اگر عمل جراحی برای کوچک کردن آن انجام ندهند، پس از ارتودنسی باز هم بین دندانهایشان فاصله می افتد. به عمل جراحی اصلاح فرنوم،  فرنکتومی گفته میشود. در فرنکتومی فرنوم ممکن است تغییر شکل داده شود، کوتاه شود و یا برداشته شود.

 

در چه شرایطی فرنکتومی لازم است؟

در حالت عادی و نرمال فرنوم لبی باید به لثه بالای دندانهای جلویی وصل شود اما در برخی موارد بیش از حد رشد کرده و بین دو دندان جلویی قرار میگیرد و آنها را از هم دور میکند. در صورتی که متخصص ارتودنسی پیش بینی کند فرنوم در موقعیت دندانها اختلال ایجاد مینماید، فرنکتومی را توصیه میکند.

 

بهترین زمان برای فرنکتومی کی است؟

در مورد بهترین زمان برای این درمان اتفاق نظر وجود ندارد. اگر فقط فرنوم لبی را پس از بیرون زدن دندانهای دائمی جلویی کوتاه کنیم ممکن است دندانها به جای خود برنگردند. فرنکتومی تنها زمانی موثر است و از نیاز به درمان ارتودنسی جلوگیری میکند که پیش از بیرون زدن دندانهای دائمی انجام شود . در این صورت دندانهایی که در می آیند در جای اصلی خود در می آیند و از هم دور نمیشوند. اگر پیش از بیرون زدن دندانهای دائمی جلویی کودک را نزد متخصص ارتودنسی ببرید، او متوجه میشود فرنوم لبی باعث فاصله افتادن بین دندانها میشود یا نه. اگر چنین باشد با برداشتن بافت اضافی جلوی بروز مشکل گرفته میشود.

اما اگر دیر شده است و فاصله بین دندانها ایجاد شده است، بهترین زمان برای فرنکتومی پس از درمان ارتودنسی است. بهترین راه همین است. اول به این دلیل که اگر دندانها به هم نزدیک شده و فاصله بین شان بسته شود، ممکن است در بررسی مجدد فرنوم مشخص شود این بافت باعث جدا کردن دو دندان از هم نشده است و نیازی به فرنکتومی نیست. دوم این که در اصل فرنکتومی پس از بستن فاصله بین دندانها انجام میشود تا مشخص شود چه مقدار بافت اضافی است و باید برداشته شود و از طرفی در زمانی که بافتهای جراحی شده در حال التیام هستند، بافت جوشگاه بین دندانها تشکیل نشود. اگر فرنکتومی پیش از ارتودنسی انجام شود، بافت جوشگاه تشکیل شده در این محل سفت میشود و بستن فاصله بین دندانها بغا درمان ارتودنسی را سخت تر میکند و امکان برگشت دندان به موقعیت قبل را فراهم می سازد.

پس اگر بین دندانهای دائمی فاصله ایجاد شده، بهترین زمان فرنکتومی پس از ارتودنسی دندانهاست.

 

حتما پس از در آوردن براکت، ریتینر یا تثبیت کننده ارتودنسی بگذارید

پس از این که براکت را در آوردید، علیرغم فرنکتومی باز هم امکان برگشت دندانها به حالت قبل وجود دارد. به همین علت همیشه پس از براکت، وسیله دهانی دیگری به نام ریتینر (تثبیت کننده ارتودنسی) به شما داده میشود تا دندانها را در موقعیت کنونی نگه دارید. پس از مدتی دندانها در جای جدید سفت میشوند و دیگر نیازی به استفاده تمام وقت از ریتینر نیست.

 

https://www.jorgensenorthodontics.com/blog/what-is-a-frenectomy-and-when-is-it-necessary

گذاشتن براکت در دهان چگونه است

نصب کامل سیستم براکت در دهان یک یا دو ساعت طول میکشد. مدت زمان دقیق آن بستگی به نوع براکتی که انتخاب کرده ‌اید دارد.

 آیا گذاشتن براکت در دهان درد دارد؟ 

این فرایند بدون درد انجام می‌شود اما ممکن است در هنگام بعضی مواقع در سیستم براکت کمی احساس فشار بر دندان ها داشته باشید.

پیش از چسباندن براکت به دندان‌ها اگر فاصله بین دندان‌های عقبی خیلی کم باشد و نتوان حلقه فلزی دور آنها انداخت از وسیله دیگری به نام فاصله ساز یا جدا کننده استفاده می شود تا بین دندانها کمی فاصله ایجاد شود.  جدا کننده یک حلقه ی کشی ساده است.  در مدتی که از جدا کننده استفاده می کنید ممکن است در دندان‌های عقبی تان کمی درد داشته باشید تا زمانی که به آن عادت کنید.

 تمیز کردن دندانها

پیش از این که ارتودنتیست کار نصب براکت را انجام بدهد باید دندانها را خوب تمیز کند تا نگین های براکت به خوبی به دندان‌ها بچسبد. پس از تمیز کاری، دندانها کاملاً خشک می‌شوند و در آخر به چسب آغشته شده و نگین براکت هم به چسب آغشته میشود تا به دندان چسبانده ‌شود.

چسباندن حلقه فلزی

حلقه فلزی که به آن بند ارتودنسی گفته می‌شود برای نگه داشتن سیستم براکت در  جای از استفاده می‌شود. پس از انتخاب حلقه ای با اندازه مناسب برای دندان، متخصص ارتودنسی کمی چسب به سطح داخلی حلقه آغشته کرده و آن را دور دندان می‌اندازد و سپس با تاباندن نور آبی مخصوصی آن را در جای خود محکم میکند.  ممکن است جای دادن حلقه فلزی دور دندان نیازمند کمی فشار یا پیچاندن آن باشد.  اگر درد زیادی احساس می کنید موضوع را به دکتر بگویید.

 وصل کردن سیم ارتودنسی

بعد از این که نگینهای براکت به دندان‌ها چسبانده شدند یعنی هر دندان یک نگین براکت در سطح خود دارد نوبت به وصل کردن سیم ارتودنسی به نگینهای براکت می رسد. پس از این که سیم ارتودنسی در شیار نگین براکت قرار گرفت یک حلقه کشی کوچک که به آن لیگاچور می گوییم دور نگین براکت و سیم ارتودنسی قرار می گیرد تا سیم را در جای خود ثابت نگه دارد لیگاچور ممکن استاز جنس فلز انتخاب شود.  اگر از حلقه کشی به عنوان لیگاچور استفاده می شود می توانید رنگ آن را مطابق سلیقه خود انتخاب کنید.  پس از اتصال سیم ارتودنسی، ته آن چیده میشود تا با لثه و بخشهای دیگر دهان رخورد نکند.

براکت پشت دندانی

مراحل نصب و چسباندن براکت پشت دندانی مشابه براکت معمولی است اما برخلاف براکت معمولی باید به پشت دندانها چسبانده شود بنابراین ممکن است مرحله نصب آن بیشتر طول بکشد چون دسترسی دکتر به آن سخت تر است.

برای گذاشتن براکت در دهان ممکن است برخی از دندان ها نیاز به توجه ویژه داشته باشد. برای این که مطمئن شوید همه دندان های تان طبق برنامه حرکت می‌کند و به موقعیت ایده آل می رسند باید اتصال آنها با نگین براکت درست باشد بنابراین در صورتی که متوجه شدید شده نگین براکت شل شده یا در آمده است حتما به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید تا سیستم براکت را برای تان ترمیم کند.

هر چند هفته یکبار باید به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید تا پیشرفت حرکت دندان ها و وضعیت براکت بررسی شود .

 

https://www.healthline.com/health/dental-and-oral-health/how-are-braces-put-on#type-of-braces

شکستن براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت های ارتودنسی در حین درمان درست به اندازه مراقبت از دندان ها اهمیت دارد. به همین دلیل، در هنگام درمان ارتودنسی مراقبت از براکت ها برای تسریع روند درمان ضروری است. براکت ها همان محل عبور سیم های ارتودنسی هستند. در صورتی که انحرافی حتی به میزان کم در آنها ایجاد شود، درمان ارتودنسی دچار اختلال شده و زمان پیش بینی شده برای درمان افزایش پیدا می کند. یکی از مهم ترین و رایج ترین مشکلاتی که در درمان های ارتودنسی به خصوص ارتودنسی زبانی یا لینگوال، مشاهده می شود، شکسته شدن براکت های ارتودنسی است. زمانی که براکت های ارتودنسی شکسته شده و از روی دندان کنده می شوند، روند درمان ارتودنسی دچار اختلال شده و سرعت اصلاح ناهنجاری های دندان کاهش پیدا می کند.

در این مقاله، عوارض شکسته شدن براکت های ارتودنسی، مراقبت های بعد از شکسته شدن آن ها و همچنین روش هایی برای پیشگیری از شکسته شدن براکت ها شرح داده شده اند.

عوارض شکستن براکت ارتودنسی

همانطور که اشاره شد، مراقبت از دندان ها و دستگاه های ارتودنسی به ویژه براکت ها در طول درمان بسیار اهمیت دارد. زیرا شکستن براکت ها عوارض زیادی را در پی خواهد داشت. این عوارض عبارتند از:

  1. تعویق درمان ارتودنسی: مهم ترین و جدی ترین عارضه ای است که در پی شکسته شدن براکت ها به وجود می آید، کند شدن سرعت و تعویق درمان ارتودنسی است. شکسته شدن حتی یک عدد از براکت های ارتودنسی باعث می شود که درمان ارتودنسی فرد در حدود ۳ ماه به تعویق بیافتد. در برخی موارد نیز، درمان های قبلی بی اثر می شود و مانند این است که فرد درمان ارتودنسی را تازه شروع کرده باشد. این مورد بدترین عارضه ای است که می تواند بر اثر شکسته شدن براکت های ارتودنسی پیش بیاید.
  2. زخم های دهانی: عارضه دیگر شکسته شدن براکت های ارتودنسی، ایجاد زخم های دهانی است. پس از اینکه براکت ارتودنسی شکسته می شود، لب و زبان فرد در هنگام غذا خوردن، حرف زدن و… دچار زخم می شوند. این زخم ها نیز پس از مدتی عفونت را در پی دارند. علاوه بر آن، همانطور که می دانید دهان انسان ها همواره مرطوب است و زخم ها در محل مرطوب دیرتر از شرایط معمول بهبود پیدا می کنند. زخم های دهانی اغلب در روند زندگی فرد اختلال ایجاد کرده و باعث بی تابی فرد می شوند.
  3. هزینه های اضافی: براکتی که شکسته شود دیگر قابل استفاده مجدد نخواهد بود. در نتیجه، بیمار باید برای نصب براکت های جدید هزینه دیگری را پرداخت کند. با توجه به اینکه هزینه دستگاه های ارتودنسی به خصوص براکت ها کم نیست، این عارضه را می توان به عنوان عارضه های جدی شکستن براکت ارتودنسی معرفی کرد.

تمامی این عوارض، عوارض رایج و مهم شکستن براکت های ارتودنسی هستند. در صورتی که فرد بهداشت دهان و دندان خود را رعایت نکند و از دستگاه های ارتودنسی به خصوص براکت ها نیز مواقبت نکند، در نهایت، براکت ها شکسته و کنده می شوند. که در نتیجه آن نیز، فرد باید هزینه های جانبی زیادی را پرداخت کرده و در برخی موارد نیز، درمان خود را از ابتدا آغاز کند.

مراقبت پس از شکستن براکت ارتودنسی

از ابتدای شروع درمان ارتودنسی، فرد بیمار باید کلیه مراقبت های لازم را برای سلامت دندان ها و دستگاه های ارتودنسی خود انجام دهد. تمامی متخصصان ارتودنسی توصیه می کنند که افراد در طی درمان از خوردن غذاهای سفت، چسبناک و سخت جلوگیری کنند زیرا تمامی این ها در نهایت به شکسته شدن براکت های ارتودنسی منجر می شوند.

اما شکستن براکت های ارتودنسی ممکن است به دلایل مختلفی رخ بدهد. در این صورت بیمار باید در زمان شکستن براکت های ارتودنسی یک سری مراقبت ها را انجام دهد.

زمانی که براکت ارتودنسی شکسته می شود، فرد بیمار در اولین قدم باید با مطب متخصص ارتودنسی خود تماس گرفته و وقت اورژانسی دریافت کند. زیرا شکستن براکت ارتودنسی از موارد اورژانسی این درمان به شمار می رود. همانطور که اشاره شد، شکستن براکت ارتودنسی باعث می شود که سرعت روند درمان به شدت کاهش پیدا کرده و اصلاح ناهنجاری های دندان ها به تعویق می افتد. در نتیجه، فرد باید در اولین زمان ممکن با متخصص ارتودنسی خود تماس بگیرد و مشکل به وجود آمده را به متخصص اطلاع دهد. در این صورت متخصص ارتودنسی یک وقت اورژانسی برای او در نظر گرفته و احتمالا براکت را تعویض می کند.

اما در اغلب موارد در زمان شکستن براکت های ارتودنسی امکان دسترسی به متخصص وجود ندارد. در این حالت، شرایط برای فرد بیمار بسیار سخت می شود. زیرا همانطور که گفته شد، غذا خوردن و حتی حرف زدن با براکت های شکسته منجر به ایجاد زخم های دهانی می شود. در اغلب این شرایط، زبان و لب فرد بیمار اذیت شده و حتی ممکن است این زخم ها به عفونت تبدیل شوند. به همین دلیل زمانی که براکت های ارتودنسی می شکند فرد بیمار باید تا زمانی که به متخصص ارتودنسی خود مراجعه می کند، یکسری مراقبت ها را انجام دهد تا به زخم های دهانی و عفونت ناشی از آنها دچار نشود.

در زمان شکستن براکت ها دو حالت به وجود می آید:

  1. براکت از سیم جدا شده باشد: زمانی که براکت می شکند باید نگاه کنید که آیا براکت ارتودنسی به سیم متصل است یا نه. اگر براکت از سیم جدا شده باشد، شما باید با دقت و به آرامی براکت را کلا از سیم جدا کرده و خارج کنید. زیرا در این شرایط ممکن است که در غذا خوردن و یا صحبت کردن براکت را قورت دهید.
  2. براکت به سیم متصل است: در صورتی که با شکسته شدن، براکت هنوز به سیم متصل باشد، شما نباید به هیچ عنوان آن را دستکاری کنید. زیرا در این شرایط ایجاد هرگونه فشار به براکت ها باعث می شود که سیم ها منحرف شوند و در نتیجه، سرعت روند درمان کند می شود. در این حالت، برای اینکه از زخم های دهانی و عفونت های ناشی از آنها جلوگیری کرده باشید، می توانید از موم های ارتودنسی کمک بگیرید. به صورتی که مقداری از این موم ها روی محل شکستن براکت ارتودنسی قرار دهید تا باعث ایجاد زخم های دهانی نشوند.

در صورتی که تا زمان مراجعه به متخصص ارتودنسی خود این مراقبت ها را انجام دهید، می توانید شکستن براکت ارتودنسی را به خوبی کنترل کرده و از عارضه های جانبی آن جلوگیری کنید.

مراقبت به منظور پیشگیری از شکستن براکت های ارتودنسی

همانطور که گفته شد، مراقبت از دستگاه های ارتودنسی به ویژه براکت ها در کنار مراقبت از دندان ها اهمیت بسیاری دارد. در این صورت، فرد باید در طی درمان ارتودنسی با رعایت یک سری نکات، از شکسته شدن و یا کندن براکت های ارتودنسی جلوگیری کند.

مراقبت ها و نکاتی که فرد در طی درمان ارتودنسی باید آنها را رعایت کند، عبارتند از:

  • در طول درمان ارتودنسی مراقبت دندان ها و بهداشت آنها باید به طور منظم رعایت شود. در این صورت مسواک زدن روزانه حداقل ۳ بار برای تسریع در روند درمان و جلوگیری شکسته شدن دندان ها و براکت ها ضروری است. علاوه بر آن، بهداشت براکت ها نیز باید رعایت شود. زیرا در اغلب موارد، ته مانده های غذا بین براکت های ارتودنسی گیر می کنند. به همین دلیل با رعایت بهداشت آنها می توانید از شکسته شدن و کنده شدن آنها تا حدودی جلوگیری کنید.
  • مسواک زدن دندان ها و دستگاه های ارتودنسی حین درمان باید به آرامی انجام شود. مسواک زدن به صورت سفت و خشن باعث می شود که فشار بیش از اندازه ای به براکت ها وارد شده و در نهایت این فشار منجر به شکسته شدن براکت ها می گردد.
  • پرهیز از خوردن خوراکی های سفت و چسبناک در حین درمان ارتودنسی به شدت توصیه می شود. زیرا خوردن این خوراکی ها درنهایت باعث می شود که به براکت های ارتودنسی صدمه وارد شده و باعث شکسته شدن و کنده شدن براکت ها می شود.
  • عاداتی مانند جویدن ته مداد و یا خودکار، جویدن ناخن ها و از این قبیل عادت ها باید ترک شوند. زیرا این موارد نیز باعث می شوند که براکت ها ضربه وارد شده و باعث تاخیر در روند درمان به واسطه شکستن براکت ها می شوند.

در صورتی که این نکات به دقت رعایت شوند، روند درمان ارتودنسی تسریع پیدا می کند. در این صورت فرد می تواند در مدت زمان کوتاهی نتیجه مطلوب را از درمان ارتودنسی دریافت کند.

ارتودنسی از درمان های دندانپزشکی است که نیاز به مراقبت دارد. در کنار آن فرد باید صبر داشته باشد تا بتواند بهترین نتیجه را از این درمان دریافت کند. افرادی هستند که تا حتی سه سال متوالی وجود دستگاه های ارتودنسی را روی دندان هایشان تحمل می کنند زیرا در پی دریافت بهترین نتیجه از این درمان هستند. در این میان مراقبت از دندان ها و دستگاه های ارتودنسی در حین درمان اهمیت ویژه ای دارد. زیرا هرگونه تاخیر می تواند منجر به کند شدن سرعت درمان ارتودنسی شود.

در نتیجه، تنها کافی است بهداشت را به خوبی رعایت کرده و از نتیجه مطلوب درمان ارتودنسی لذت ببرید.

از درد براکت ارتودنسی نترسید

اگر نیاز به درمان ارتودنسی دارید، از درد براکت نترسید چون واقعا چیزی نیست که محدودیت خاصی برایتان ایجاد کند. هنگامی که برای صاف و همردیف کردن دندانهایتان به متخصص ارتودنسی مراجعه میکنید و به شما توصیه میکند دندانهایتان را سیم بگیرید تا زیبایی و سلامت دهان و دندانتان حفظ شود، ممکن است در ابتدا به خاطر نگرانی از آن چه در انتظارتان است پا پس بکشید و از این کار صرفنظر کنید. اما واقعیت این است روشهای زیادی برای برطرف کردن محدودیتهای براکت وجود دارد. اگر با جنبه زیبایی آن مشکل دارید میتوانید از ارتودنسی نامرئی استفاده کنید. اگر از درد براکت میترسید باید بدانید کاملا موقتی و خفیف است و به راحتی میتوانید آن را کنترل کنید. در واقع بسیاری از بیماران دردی تجربه نمیکنند بلکه بیشتر احساس فشار بر دندانها و حساسیت لثه و دندان را تجربه میکنند.
آیا گذاشتن براکت ارتودنسی در دهان درد دارد؟
خیر. فرایند گذاشتن براکت ارتودنسی در دهان دردی ایجاد نمیکند. در این فرایند، متخصص ارتودنسی به تعداد دندانهایتان نگین براکت تهیه میکند و به هر دندان یک نگین براکت میچسباند. سپس یک سیم با ضخامت و انعطاف پذیری مشخصی از جنس استیل، به براکت ها وصل میشود و در آخر به حلقه دور دندان آسیاب بزرگ در هر طرف دهان، متصل میشود. اگر لازم باشد حلقه های کشی الاستیک نیز به دو یا چند براکت وصل میشوند. تمامی این فرایند کاملا بدون درد است. پس از این که به خانه برگشتید، کم کم اعمال نیرو از طرف سیم ارتودنسی شروع میشود و به دندانها فشار می آورد. در این زمان است که درد یا حساسیت دندان شروع میشود اما به قدری خفیف است که با اقداماتی میتوانید آن را کنترل کنید.

آیا تنظیم براکت درد دارد؟
پس از نصب براکت در دهان، هر چند هفته یک بار باید برای تنظیم براکت مراجعه کنید. در این جلسه، متخصص ارتودنسی سیم ارتودنسی و الاستیک ها را در می آورد و لیگاچورها (حلقه های کشی کوچک دور نگین براکت) را تعویض میکند و دوباره سیم را جا می اندازد. ممکن است این بار از سیم جدیدی با ضخامت متفاوت استفاده شده و یا همان سیم مجددا استفاده شود. در هر صورت به علت سفت کردن سیم دوباره اعمال فشار سیم بر دندانها را حس میکنید و همانند نصب براکت، تا چند روز ممکن است فشار یا درد در دهان داشته باشید.

درد براکت چگونه برطرف میشود؟
درد براکت چند روز بیشتر طول نمیکشد و باید برطرف شود. در این چند روز غذاهای نرم بخورید تا فشار بیشتری به دندانها وارد نشود و درد نگیرد. همچنین با کمپرس سرد روی گونه، میتوانید درد و حساسیت دندانها را کمتر کنید. مصرف مسکن های بدون نسخه برای برطرف کردن درد کفایت میکند و معمولا نیازی به تجویز مسکن قوی تر وجود ندارد.
اگر زایده ای از براکت، دهانتان را اذیت میکند کمی موم دندانپزشکی روی آن بگذارید. اگر سیم بیرون زدگی دارد و به گونه یا بافتهای نرم دیگر دهان برخورد میکند، با ارتودنتیست تماس بگیرید تا در صورت امکان شما را راهنمایی کند و در صورتی که لازم است، مراجعه کنید تا سیم چیده یا تنظیم شود.
پس از دو یا سه روز دهانتان به شرایط جدید عادت میکند و فراموش میکنید براکت دارید. بنابراین به خاطر دو سه روز درد یا ناراحتی، از مزیتهای بسیار براکت ارتودنسی چشم پوشی نکنید.

افرادی که براکت ارتودنسی دارند چه چیزهایی نباید بخورند؟

براکت تاثیر شگرفی بر زیبایی دندانها و لبخند و حفظ سلامت دهان میگذارد. اما براکت ارتودنسی محدودیتهایی هم برایتان ایجاد میکند.

در ابتدا که براکت میگذارم چه چیزهایی میتوانم بخورم؟

گذاشتن براکت در دهان فرایندی بدون درد است که ممکن است یک ساعت طول بکشد. اما پس از آن در روزهای بعد که شروع حرکت دندانهاست، کمی فشار یا درد احساس میکنید و ممکن است دندانهایتان حساس شوند. بنابراین غذاهایی بخورید که بافت سختی نداشته باشند که اذیتتان کنند.

از آنجایی که باید یاد بگیرید با براکت، غذا بجوید متخصص ارتودنسی توصیه هایی برای روزهای اول به شما خواهد داشت. غذاهایی که ظرف چند روز اول پس از گذاشتن براکت میتوانید بخورید به صورت زیر است:

سیب زمینی آب پز

ماست

سوپ

آش

تخم مرغ

خوراک جو

غلات پخته

غذاهای دریایی

میوه های نرم مثل موز

پنیر نرم

دسر های نرم

ماکارونی و پاستا

برنج

فرنی و شیر برنج و از این قبیل غذاها

به طور کلی هر چیزی که جویدن آن راحت است را میتوانید بخورید. حساسیت دندان پس از گذاشتن براکت پس از چند روز تا یه هفته، بهتر میشود. پس از آن میتوانید تا حدی رژیم غذایی همیشگی خود را دنبال کنید به استثنای برخی محدودیتها.

از چه غذاهایی بلافاصله پس از گذاشتن براکت، اجتناب کنیم؟

در دوران براکت ارتودنسی غذاهای زیادی میتوانید بخورید اما در چند روز اول براکت، محدودیتهایی وجود دارد تا حساسیت دندان اذیتتان نکند، مانند زیر:

بستنی

نان های ضخیم مانند بربری

استیک و گوشتهایی که قطور هستند

غذاهای پر ادویه

مرکبات

پس از این که به براکت عادت کردید، میتوانید موارد بالا را دوباره بخورید.

در مدتی که براکت ارتودنسی داریم، چه چیزهایی نباید بخوریم؟

در تمام طول درمان ارتودنسی باید از خوردن غذاهای سخت و چسبنده پرهیز کنید چون باعث صدمه دیدن براکت میشوند. غذاهایی که در این مدت به کل باید از مصرف آنها پرهیز کنید عبارتند از:

ذرت بو داده

آجیل

تخمه

مغزهای درختی

آدامس

آبنبات

پاستیل

پیتزای سوخاری شده

میوه ها و صیفی جات سفت خام

کراکر و بیسکوئیت ترد

پرتزل و چوب شور

چیپس

همچنین مصرف خوراکیهای شیرین را باید محدود کنید چون قند در ترکیب با بزاق لایه چسبنده ای به نام پلاک در سطح دندان تشکیل میدهد. اگر پلاک خوب تمیز نشود باعث پوسیدگی دندان میشود. وقتی مسواک دارید تمیز کردن پلاک سخت تر است و احتمال پوسیدگی دندان بیشتر. بنابراین اگر چه اشکالی ندارد هر از گاهی شیرینی بخورید اما در هفته تنها چند نوشیدنی یا خوراکی شیرین بیشتر نخورید.