با یک لبخند زیبا هر دری به روی انسان گشاده خواهد شد.

خیابان شریعتی،بین میرداماد و ظفر بالاتر از مترو شریعتی،خیابان مینا

تلفن تماس : ۲۶۴۲۱۷۲۸

هدگیر ارتودنسی چه کمکی به مرتب شدن دندانها میکند؟

هدگیر یک وسیله ارتودنسی است که مشکل بایت را اصلاح میکند و دندانها و فکها را همردیف مینماید. مشکل بایت یعنی دندانها درست بر روی هم جفت و جور نیستند و تماس نامناسبی با هم دارند و گاهی نیز اصلا تماسی ندارند. هدگیر برای کودکان که هنوز در سن رشد قرار دارند قابل استفاده است و پس از پایان سن رشد، کاربردی ندارد چون با هدایت کردن رشد استخوانها کار میکند.
هدگیر بر خلاف براکت، در خارج از دهان (روی سر) قرار میگیرد و برای ناهمراستایی شدید دندانها که براکت به تنهایی نمیتواند آن را اصلاح نماید، به کار میرود.
هدگیر برای اصلاح ناهمراستایی (مال اکلوژن) کلاس ۲ و ۳ استفاده میشود.

آشنایی با بخشهای مختلف هدگیر
هدگیر از یک پد یا یک یا دو تسمه تشکیل شده که پشت سر، گردن یا جلوی پیشانی (بسته به نوع هدگیر) قرار میگیرد تا آن را در جای خود ثابت نگه دارد
فیس بو: سیم کمانی است که در هدگیر معکوس در جلوی صورت قرار میگیرد
حلقه کشی، قلاب و تیوب: اجزائی هستند که جهت اتصال هدگیر به براکت به کار گرفته میشوند.
سیم U شکل و یوک دهان: این سیمها برای اتصال تسمه ها به دهان استفاده میشوند.

انواع هدگیر
انواع هدگیر عبارتند از هدگیر پشت گردنی که در آن تسمه پشت گردن قرار میگیرد و برای اصلاح اوربایت استفاده میشود، هدگیر پس سری یا های پول که در آن تسمه پشت سر قرار میگیرد و برای اصلاح اورجت یا اوربایت استفاده میوشد و هدگیر معکوس یا فیس ماسک که در آن هدگیر جلوی صورت قرار دارد و برای اصلاح آندربایت استفاده میشود.

هدگیر چگونه استفاده میشود؟
یکی از مهمترین عناصر در موفقیت هدگیر این است که به همان تعداد ساعاتی که دکتر گفته است آن را استفاده کنید. ممکن است ۱۲ یا ۱۴ ساعت در روز لازم باشد هدگیر بگذارید. گذاشتن هدگیر در ساعات مدرسه برای کودکان جالب نیست بنابراین طوری برنامه ریزی کنید که زمانی که در منزل قرار دارد هدگیر را بگذارد. هر چه ساعات بیشتری هدگیر استفاده شود سریعتر تاثیر میگذارد و نتیجه میدهد.
چرا در درمان ارتودنسی، هدگیر استفاده میشود؟
هدگیر برای اصلاح موقعیت فکها و دندانها در برخی شرایط، لازم است و علاوه بر بهبود وضعیت دندانها، توازن را به ساختار صورت برمیگرداند بنابراین به زیبایی چهره نیز کمک میکند.
هدگیر نیروی مداومی به دندانها و فک بالایی یا پایینی وارد میکند. معمولا در صورت کمبود فضای فک و در هم فشردگی دندانها، با اعمال نیرو از سمت هدگیر مشکل همپوشانی دندانها بهبود می یابد و فضای بیشتری ایجاد میشود. با کمک هدگیر میتوان دندانها را عقب کشید و فضا را بازتر کرد.
هدگیر تنها در سن رشد موثر است و اگر در این سن مشکلات ارتودنسی اسکلتی حل نشوند بعدا تنها راه درمان آنها کشیدن دندان و عمل جراحی خواهد بود.

استفاده از هدگیر چه عوارضی میتواند داشته باشد؟
معمولا در صورت استفاده صحیح، عارضه ای به دنبال ندارد. باید مراقب باشید هیچوقت هدگیر را با زور بیرون نکشید چرا که ممکن است به دستگاه آسیب برسانید یا به دهان خود صدمه وارد کنید. دستور راهنمای استفاده از هدگیر و در آوردن آن را از ارتودنتیست باید یاد بگیرید تا به صورت یا چشمان خود صدمه نزنید.
اگر کودک در دهان یا دندانها درد دارد و دردش برطرف نمیشود یا شدید است، با ارتودنتیست تماس بگیرید.
هر تغییری در اندازه بودن هدگیر ایجاد شده است حتما با دکتر در میان بگذارید و سعی نکنید خودتان هدگیر را تنظیم کنید.

بایدها و نبایدها در زمانی که هدگیر دارید
هدگیر را برای غذا خوردن باید در بیاورید اما برای نوشیدن میتوانید از نی استفاده کنید و نیازی نیست هدگیر را در بیاورید.
زمانی که میخواهید مسواک بزنید، میتوانید هدگیر را در بیاورید یا بگذارید بماند.
جویدن آدامس یا خوردن شکلات سفت یا غذاهای سفت در مدت زمانی که براکت دارید ممنوع است. خواه هدگیر به آن وصل باشد یا نباشد.
در زمانی که هدگیر دارید نباید فعالیتهای ورزشی انجام بدهید.
همچنین فعالیتهایی مثل اسکیت بورد نیز در زمانهایی که هدگیر دارید، نباید انجام دهید.
والدین باید به دنبال فعالیتهایی باشند که در زمانی که کودک هدگیر دارد بتواند انجام بدهد و از آن لذت ببرد. مثلا ایروبیک، رقص و از این گونه فعالیتها در خانه مشکلی ایجاد نمیکند.

دورنمای درمان با هدگیر ارتودنسی چگونه است؟
هدگیر معمولا ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز به مدت یک تا دو سال باید استفاده شود. به علت ابداعات و طراحی های جدیدی که در براکت به وجود آمده است، اکنون نیاز خیلی کمتری به هدگیر وجود دارد. با این حال اگر هدگیر توصیه میشود و به روشهای دیگر ارجحیت دارد حتما مزیت مهمی دارد و لازم است.

https://www.healthline.com/health/dental-and-oral-health/headgear

هدگیر ارتودنسی چگونه دندانها را صاف و مرتب میکند؟

 

هدگیر ارتودنسی یک وسیله ارتودنسی خارج دهانی است که برای حل مشکلات شدید بایت به کار میرود. منظور از مشکلات بایت، ناهمراستایی دندانها و جفت نشدن آنها بر یکدیگر است به طوری که سطح تماس دندانهای مقابل بر یکدیگر درست نیست. با کمک براکت میتوان تا حد زیادی دندانها را صاف و مرتب کرد اما گاهی بدون براکت نمیتوان درمان را تکمیل کرد چون فکها همراستا نیستند و باید به موقعیت درست منتقل شوند. هدگیر به نوعی لنگر موقتی محسوب میشود یعنی با تکیه بر آن میتوان دندانهای آسیاب را که ریشه قوی دارند و به راحتی حرکت نمیکنند، حرکت داد. اتصال هدگیر به براکت ممکن است با قلاب، فنر کویل، حلقه کشی و یا ضمایم دیگر باشد. از هدگیر برای افزایش فاصله بین دندانها نیز استفاده میشود. هدگیر انواع مختلف دارد که هر یک در جهت خاصی نیرو وارد میکنند.

چرا از هدگیر ارتودنسی استفاده میشود؟

هدگیر در اصل برای اصلاح مشکلات بایت و ناهمراستایی دندانها استفاده میشود که به تنهایی با براکت قابل اصلاح نیست. ممکن است هدگیر برای اصلاح فک بالا یا فک پایین استفاده شود. شایعترین مشکلاتی که با هدگیر اصلاح میشوند عبارتند از:

  • جلوزدگی دندانهای بالایی یا اورجت – در اورجت دندانهای جلویی بالایی با شیب به جلو (به سمت لبها) جلو زده اند و لبها را به جلو میرانند.
  • پایین آمدن بیش از حد دندانهای بالایی یا اوربایت – در اوربایت (که ممکن است ناشی از کمبود رشد فک پایین یا رشد بیش از حد فک بالا باشد) دندانهای جلویی بالایی بیش از حد پایین آمده و دندانهای جلویی پایینی را پشت خود پنهان میکنند.
  • جلوزدگی چانه یا آندربایت – در این وضعیت دندانهای جلویی پایینی و یا فک پایین جلوتر از فک بالا قرار میگیرند و چانه حالت جلوزده دارد.
  • کراس بایت – در این وضعیت دندانهای بالایی و پایینی در هنگام بسته بودن فکها، بر روی هم منطبق نیستند و دندانهای بالایی در برخی نقاط به سمت داخل دهان قرار دارند.

به ناهمراستایی فکها و دندانها، مال اکلوژن گفته میشود.

 

اورجت و اوربایت مال اکلوژن های کلاس ۲ محسوب می شود در حالی که آندربایت و کراس بایت هر دو مال اکلوژن های کلاس ۳ هستند.  برخی از این مال اکلوژن ها ممکن است همزمان با هم وجود داشته باشد مثلا  فردی ممکن است هم اوربایت داشته باشد و هم کراس بایت. در چنین شرایطی باید روش درمانی مختص بیمار طراحی شود تا هر دو مشکل را همزمان اصلاح نماید.

 هدگیر برای درمان اوربایت شدید

هدگیر ارتودنسی برای کودکان ۹ سال به بالا استفاده می شود. زمانی از این وسیله استفاده می‌شود که رشد فکها  ناهمگونی داشته باشد. در مرحله رشد استخوان های کودک می توان با کمک  هدگیر رشد آنها را هدایت کرد. وظیفه هدگیر این است که با نگه داشتن رشد یک فک با اعمال فشار پیوسته، از رشد زیاد آن جلوگیری کند.  به این ترتیب با روشی غیر تهاجمی نسبت فکها اصلاح می‌شود. مثلا اگر مشکل جلوزدگی دندان های بالایی در اثر رشد بیش از حد فک بالا مطرح باشد، هدگیر فک را در جای خود نگه میدارد تا رشد نکند، در عین حال فک پایین رشد کرده و به  نسبت متناسبی با فک بالا می رسد. این معمولا راه‌ حل خیلی بهتری در مقایسه با جراحی اصلاح فک در بزرگسالی است بنابراین از آنجایی که هدگیر نیاز به جراحی را برطرف میکند،   وسیله کمکی با ارزشی در ارتودنسی محسوب می شود.

در سن ۱۳ تا ۱۸ سالگی بهتر است کودکان تحت معاینه ارتودنسی قرار بگیرند تا مشخص شود آیا نیازی به اصلاح رشد فکها وجود دارد یا نه. چرا که در این سن هنوز کودک در حال رشد است و بهترین زمان برای حل مشکلات اسکلتی می باشد. برای بررسی وضعیت استخوان ها می توان از عکس پرتوی ایکس سفالومتری بهره برد. در عکس پرتوی ایکس سفالومتری، استخوان های ستون فقرات که واضح ترین نشانگرهای احتمال رشد استخوان ها هستند، بررسی می شوند.

اگر به نظر برسد مدت زیادی از رشد استخوان ها  باقی نمانده است،  احتمالا هدگیر ارتودنسی توصیه نمی شود. در کودکان و بزرگسالانی که استخوان ها در حال رشد نیستند، هدگیر ارتودنسی گاهی برای اصلاح فاصله زیاد بین دندان ها در شرایطی که براکت به تنهایی قادر به حل مشکل نیست، استفاده می شود.

هدگیر ارتودنسی چگونه عمل می کند

این  وسیله ارتودنسی بر روی سر  بسته می‌شود. هدگیر ارتودنسی انواع مختلف دارد. بعضی از انواع  هدگیر  بند یا تسمه ای دارند که  پشت سر یا گردن  قرار می گیرد و برخی دیگر پد پیشانی و چانه دارند و برخی کامل روی سر قرار میگیرند.

 

وسیله های مختلفی را می‌توان به هدگیر ارتودنسی وصل کرد از جمله جی هوک، حلقه کشی الاستیک، فنر کویل، ریتینر که برای نگه داشتن دندان ها در موقعیت خود  و یا ایجاد تغییرات جزئی در آنها استفاده می شود، زنجیر پلاستیکی که در واقع حلقه های کشی به هم پیوسته هستند که به عنوان لیگاچور  عمل می کنند، ضربه گیر لب و سیم کمانی یا فیس بو.

این وسیله ها با کمک قلاب به براکت وصل می‌شود. ارتودنتیست کشش بین هدگیر و براکت را تنظیم می‌کند تا  رشد فکها را کُند یا متوقف کند و یا جهت آنها را تغییر بدهد. فشاری که اعمال می شود بین ۳۵۰ تا ۴۵۰ گرم بر هر طرف است که حول و حوش همان نیرویی است که برای براکت استفاده میشود.

به طور کلی دو نوع هدگیر ارتودنسی استفاده می شود:  هدگیر معمولی و هدگیر معکوس.  هدگیر معمولی خود دو نوع پشت گردنی یا سرویکال  و پس  سری دارد که اغلب هر دو برای درمان مال اکلوژن کلاس ۲ استفاده میشود. هر دو نوع هدگیر ارتودنسی معمولی به اصلاح اورجت و اوربایت کمک می کند به این صورت که  فک بالا را در جای خود نگه می دارد در حالی که به فک پایین اجازه رشد می‌دهد.

هدگیر معمولی از سه بخش اصلی تشکیل شده است:

  1. کلاهک سر یا هِدکپ که به کمک یک تسمه پشت گردن، در جای خود ثابت می ماند (هدگیر گردنی) و یا تسمه دیگری نیز پشت سر  قرار می گیرد (هدگیر پس سری یا های پول).
  2. سیم کمانی فیس بو یا جی هوک که از یک کمان فلزی بیرونی تشکیل شده است که به هدگیر وصل می شود و یک کمان داخلی که به دندان های آسیاب بزرگ وصل می شود. جی هوک سیم جداگانه ای است که یک انتهای آن به هدگیر وصل شده و دیگری به براکت قلاب شده است.
  3. انواع ضمایم مختلف مانند حلقه کشی ، فنر و غیره که برای ایجاد کشش مورد نیاز برای حرکت دادن دندان های بالایی و فک لازم هستند.

سیم کمانی بسته به هدف درمان ممکن است به هدگیر پشت گردنی وصل شود تا فک بالا را وادار به حرکت به عقب کند در حالی که جی هوک ممکن است به هدگیر پس سری وصل شود تا دندانها را به سمت جلو براند تا موقعیت عمودی تر پیدا کنند.

هدگیر معکوس یک وسیله ارتودنسی است که برای درمان مال اکلوژن کلاس ۳ استفاده میشود و با جلو راندن فک پایین وظیفه خود را انجام می دهد. هدگیر معکوس از سه بخش اصلی تشکیل شده است:

  1. پد صورت که شامل پد پیشانی و پد چانه است که به یک اسکلت فلزی در جلوی صورت وصل می شود. پدها با کمک تسمه دور پیشانی یا کلاهک روی سر در جای خود ثابت می شوند.
  2. یوک دهان بخشی از هدگیر معکوس است که ضمایم به آن  وصل می شوند.
  3. ضمایم جانبی مانند حلقه کشی برای وصل شدن یوک دهانی به براکت استفاده می‌شود.  به این صورت فک بالا جلو کشیده می‌شود بدون این که  اختلالی در همراستایی دندانهای جلو ایجاد شود.

وسیله های دیگری مانند بزرگ کننده فک بالا نیز ممکن است استفاده شوند.

 درمان با هدگیر ارتودنسی چگونه است؟

چه از این وسیله برای درمان اوربایت استفاده شود یا آندربایت، روش استفاده از آن به یک شکل است:  باید ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز این وسیله را استفاده نمایید. بسیاری از ارتودنتیست ها توصیه می کنند این وسیله را شب هنگام استفاده کنید و پس از شام آن را بر روی سر بگذارید و صبح  بردارید. در موارد مال اکلوژن شدید ممکن است لازم باشد ۲۲ ساعت در روز هدگیر را استفاده کنید.  معمولا در شروع درمان  به خصوص در کودکان یک دوره عادت کردن به وسیله در نظر گرفته می شود. برخی برای این دوره توصیه می کنند برای این که راحت تر به هدگیر عادت کنید در روز اول یک ساعت آن را استفاده کنید و سپس مدت زمان استفاده از آن را هر روز یک ساعت بیشتر کنید تا به مدت زمان مورد نظر برسید.

هر از گاهی باید وسیله تنظیم شود تا اعمال نیروی آن متناسب با موقعیت دندان‌ها و فک ها باشد.  معمولا بعد از هر بار تنظیم کمی درد یا ناراحتی به خصوص هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن احساس می شود.  برای حل این مشکل میتوانید مسکن هایی مانند استامینوفن یا مسکن های غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن مصرف کنید.  اگر دردتان شدید است یا برطرف نمی‌شود با دندان پزشک تماس بگیرید.

هنگام غذا خوردن باید هدگیر را در بیاورید اما می توانید برای خوردن مایعات بدون این که وسیله را در بیاورید از نی استفاده کنید. دندانپزشک دستورالعمل دقیق استفاده از هدگیر را به شما می دهد تا بدانید دقیقا چند ساعت در روز باید آن را استفاده کنید.  یادتان باشد پیوستگی درمان اهمیت زیادی دارد و کلید موفقیت درمان ارتودنسی است.  اگر درمان از سنین پایین شروع شده باشد و پیوسته انجام شود مشکلات شدید ارتودنسی را می تواند تنها ظرف ۶ ماه حل کند.  از طرف دیگر هر وقفه کوچکی که در طول درمان اتفاق می افتد شما را عقب  می اندازد و بخشی از زحماتتان به هدر می‌رود.

 

https://www.verywellhealth.com/orthodontic-headgear-purposes-uses-and-what-to-expect-4178318